Film: ***
...

Film: *** Extra's:**Phares & Balises (Franse import; originele versie met Franse onderschriften) Film. Je zou deze cultfilm een geënsceneerde documentaire kunnen noemen, een genremix die in de jaren 70 nog als een curiositeit werd ervaren. Jack Hazan volgt in zijn eerste lange film over een periode van verschillende jaren de toen 37-jarige Britse popartschilder David Hockney en de vrienden en geliefden die geregeld zijn doeken bevolken, meestal in Londen, maar ook tijdens hun uitstapjes naar Genève, het zuiden van Frankrijk, New York en Californië. Ondanks de pseudodocumentaire technieken wordt alles nagespeeld en strak in scène gezet. Een kwetsbare David Hockney geeft zich helemaal bloot (één keertje zelfs letterlijk) in dit intimistisch portret dat toont hoe zijn liefdesleven onontwarbaar verbonden is met het creatieve proces. Tijdens de opnamen kwam er een eind aan de idylle met zijn Californische minnaar/model Peter Schlesinger. Toen die uit zijn leven verdween, liet dit niet alleen diepe sporen na in zijn oeuvre, maar moest ook Hockneys entourage brokken lijmen ( 'when love goes wrong there's more than two people suffering', klinkt als een leidmotief door de film). De afgesprongen relatie vormt dan ook de rode draad door deze verdrietige kroniek, die anders wellicht wat stuurloos en anekdotisch was gebleven. De losse observaties van het narcistische wereldje van kunsthandelaars, galerijhouders en nachtvlinders in Swinging Londen komen nu wat gedateerd over, maar wat nog altijd ongeëvenaard blijft, is hoe Hazan in zijn transparante, lumineuze beelden de visuele stijl van Hockney overneemt. Daardoor wordt A Bigger Splash misschien wel de mooiste hommage aan een hedendaagse schilder die ooit op film werd gezet. Heel goed getroffen is de dromerige sensualiteit in het werk van Hockney, met de beelden van een douchende kunstenaar in zijn optrekje in North Kensington die overvloeien naar een hypnotiserende fantasie van zwemmende adonissen in een paradijselijk L.A. We zien ook de moeizame ontstaansgeschiedenis van een van Hockneys sleuteldoeken, Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) uit 1971, waarin een aangeklede Schlesinger aan de rand van een zwembad vol kringelende spiegeling naar het ondergedompelde silhouet van een zwemmende jongeling kijkt. Fascinerend in dit unieke experiment met de documentaire biografie waarin vergankelijkheid (van liefde, jeugd en fysieke schoonheid) zo'n grote rol speelt, zijn ook de bevreemdende beelden waarin Hockneys kennissen roerloos naar hun eigen portret staren, alsof ze plotseling oog in oog staan met hun artistieke onsterfelijkheid. Extra's. Een kortfilm ( Grant North) en een recent interview met Jack Hazan. Patrick Duynslaegher