Met 3,1 miljoen daklozen is Manilla de houder van een triest wereldrecord. In de Filipijnse hoofdstad, waar bijna de helft van de bevolking in krottenwijken woont, zwerven ook tie...

Met 3,1 miljoen daklozen is Manilla de houder van een triest wereldrecord. In de Filipijnse hoofdstad, waar bijna de helft van de bevolking in krottenwijken woont, zwerven ook tienduizenden straatkinderen rond. Wat als zij kansen zouden krijgen? Die vraagt stelt de Deense Mikala Krogh in A Year of Hope, waarin enkele straatkinderen via een stichting de kans krijgen om hun leven compleet om te gooien. Een jaar lang leren ze voor zichzelf te zorgen en wordt hun eigenwaarde opgekrikt via muzieklessen en sport. En dat allemaal op een eiland ver van de stad. Maar zal dat ene jaar in het paradijs wel volstaan? De kinderen zijn vrijwel allemaal seksueel misbruikt, mishandeld en hebben vaak te maken gehad met drugs en verslaving. Een van hen, een vijftienjarige jongen, zag zelfs zijn familie voor zijn ogen neergeschoten worden en is sindsdien het lachen verleerd.