'Wie wil je in 2012 wat minder in het nieuws zien?' vroeg Knack Focus vorig jaar aan rietblazer Joachim Badenhorst, die we tot Grote Belofte hadden uitgeroepen. Zijn snelle antwoord: 'Jef Neve! Met alle respect, maar Jef is overal. Alsof er niets anders gebeurt in de jazz.' Een jaar na datum heeft Badenhorst onze verwachtingen ruimschoots ingelost, maar op dat ene punt zat hij er behoorlijk naast: 2012 is het jaar van Jef Neve geworden.
...

'Wie wil je in 2012 wat minder in het nieuws zien?' vroeg Knack Focus vorig jaar aan rietblazer Joachim Badenhorst, die we tot Grote Belofte hadden uitgeroepen. Zijn snelle antwoord: 'Jef Neve! Met alle respect, maar Jef is overal. Alsof er niets anders gebeurt in de jazz.' Een jaar na datum heeft Badenhorst onze verwachtingen ruimschoots ingelost, maar op dat ene punt zat hij er behoorlijk naast: 2012 is het jaar van Jef Neve geworden. Het begon met een onwaarschijnlijk Hollywoodsucces. De stille film The Artist van regisseur Michel Hazanavicius kreeg behalve de Oscars voor beste film, beste regie, beste acteur en beste kostuums ook de award voor beste muziek. Die werd geschreven door Ludovic Bource, maar het waren vooral de uitvoerders die de meeste aandacht kregen: het Brussels Philharmonic, het Brussels Jazz Orchestra, en pianist Jef Neve. Met een Golden Globe, een Bafta, een César en een Oscar is de muziek van The Artist de meest bekroonde soundtrack aller tijden. Enige tijd later kreeg Neve telefoon van regisseur Felix Van Groeningen, met wie hij eerder aan Dagen zonder lief en De helaasheid der dingen had gewerkt. Neve: 'Op een dag belde hij me op: of ik een klassieke soundtrack kon schrijven voor The Broken Circle Breakdown, met zware vioolpartijen, het grote sentiment. Ik heb er een maand keihard aan gewerkt. Toen belde hij weer: "Ik ga het toch bij bluegrass houden." Van mijn soundtrack zijn er maar heel kleine stukjes overgebleven. Maar Felix had wél overschot van gelijk.' Het was reculer pour mieux sauter: zijn tweede pianoconcerto, waar hij twee jaar aan had gewerkt, was een inslaand succes. Of zoals Knack-recensent Peter Vandeweerdt het verwoordde: 'De derde beweging heeft een van de sterkste melodische lijnen die we ooit hoorden. We vragen ons zelfs af of Neve de kracht ervan niet onderschat.' Als klap op de vuurpijl verscheen in volle herfst de cd Sons of the New World, waarvoor Neve zijn jazztrio uitbreidde met een blazerssectie en flamencogitarist Myrddin De Cauter. Opzwepende thema's, Blue Note-hardbop, akoestisch gespeelde electromotieven, beklemmende lyriek: een nieuwe wereld, inderdaad. Hoeveel jazzmuzikanten kent u die binnen de 24 uur op Pukkelpop én op Jazz Middelheim concerteren? Stel u dan ook onze verbazing voor toen we rond de release een reclamespotje hoorden op Radio 1: 'Laat je verleiden door de pure jazz van Jef Neve.' Pure jazz, die juffrouw zei het echt. Jef Neve speelt geen pure jazz, en dat pretendeert hij ook niet. Jef Neve speelt Jef Nevemuziek, en dat is goed.DOOR BART CORNAND