1. Ridley Scott
...

1. Ridley Scott 2. Michael Chapman 1. VS-GB, 1985 Fox / Blu-ray Film:- / Extra's: * 2. VS, 1983 Fox / Blu-ray Film: */ Extra's: - We schrijven begin jaren tachtig. Scientology is nog een geschifte sekte, en Thomas Cruise Mapother IV wordt onder de schuilnaam Tom Cruise de heuvels van Hollywood ingejaagd. Het doel? Meisjesharten en hun portemonnee veroveren. Een van zijn eerste wapenfeiten is All the Right Moves, een highschooldrama uit 1983 waarin Cruise zijn parelwitte tanden en glimmende buikspieren showt als de lokale footballvedette die een universiteitsbeurs wil. Geföhnde kapsels, foute FM-ballads en knullige regie: de film is een typische platte popcornhit van toen. Toegegeven, helemaal waardeloos is hij niet. Bij momenten heeft Cruise' vete met zijn coach iets aandoenlijks en weinig posterboyvehikels zouden vandaag nog tot een opgroeidrama over Amerika's working class hero's durven te muteren. Dat de dope in de decadente jaren tachtig van uitstekende kwaliteit was, bewijst ook het overdadige fantasysprookje Legend uit 1985, een soort Sneeuwwitje meets Belle en het Beest. Cruise zwiert als een tienertarzan in tanga door grasgroene wouden en donkere onderwerelden in de hoop het hart te veroveren van de door de Heer van de Duisternis geschaakte prinses Lili. Dat deze dure kitsch-orgie bevolkt door trollen, eenhoorns en kabouters - Cruise zelf niet inbegrepen - een megaflop werd, is weinig bizar. Vreemder is dat hij op naam staat van Ridley Scott, die met The Duellists, Alien en Blade Runner zijn carrière nochtans sterk was begonnen, maar met deze pseudo-Tolkienpulp de mist inging. Toch werd Legend genomineerd voor een Oscar, niet toevallig die voor de Beste Make-up - op een fantasmagorische creatuur meer of minder werd duidelijk niet gekeken. Wie wil weten waar Guillermo del Toro zijn inspiratie haalde voor Pan's Labyrinth of Shigeru Miyamoto die voor de videogame The Legend of Zelda, moet zich beslist deze Blu-ray aanschaffen. Daarop vind je trouwens twee versies van de film, die later een bescheiden cultstatus verwierf. Enerzijds is er de 'European cut' met de score van Jerry Goldschmidt, die na de desastreuze testscreenings werd vervangen door de elektroklanken van Tangerine Dream. De tweede versie is Scotts pas in 2000 herontdekte 'director's cut', die eens niet eindigt met de sprookjesachtige dooddoener 'en ze leefden nog lang en gelukkig.' Crazy Cruise. Ook toen al. DAVE MESTDACH