Buongiorno, notte (2003)

Waar: Brussel Bad (Saincteletteplein), 22u00

Marco Bellocchio / 106 minuten

16 maart 1978 markeerde het begin van een gitzwarte periode in de Italiaanse geschiedenis. Aldo Moro, gewezen premier en voorzitter van de Italiaanse christen-democraten, wordt in Rome ontvoerd door een vierkoppig commando van de Rode Brigades, een linkse revolutionaire beweging. Vierenvijftig dagen later wordt Moro's doorzeefde lichaam teruggevonden.

Marco Bellocchio's sober gefilmde Buongiorno, notte is losjes gebaseerd op het boek Il prigioniero (1998) van Anna Laura Braghetti, de vrouw die Moro bewaakte. In de film werd ze herdoopt tot Chiara (Maya Sansa, bekend van La meglio gioventu) en het is door haar ogen dat Moro's gevangenschap gereconstrueerd wordt.

De film is enerzijds doorspekt met nieuwsbeelden, archiefmateriaal uit Russische propagandafilms over Stalin en beelden uit Roberto Rossellini's Paisà (1946) en anderzijds met Chiara's droombeelden, die een magisch realistische sluier werpen over het noodlottige relaas. Geen conventionele politieke thriller dus en een must voor iedereen met een zwak voor grote Italiaanse cinema. (TVL)

16 maart 1978 markeerde het begin van een gitzwarte periode in de Italiaanse geschiedenis. Aldo Moro, gewezen premier en voorzitter van de Italiaanse christen-democraten, wordt in Rome ontvoerd door een vierkoppig commando van de Rode Brigades, een linkse revolutionaire beweging. Vierenvijftig dagen later wordt Moro's doorzeefde lichaam teruggevonden.Marco Bellocchio's sober gefilmde Buongiorno, notte is losjes gebaseerd op het boek Il prigioniero (1998) van Anna Laura Braghetti, de vrouw die Moro bewaakte. In de film werd ze herdoopt tot Chiara (Maya Sansa, bekend van La meglio gioventu) en het is door haar ogen dat Moro's gevangenschap gereconstrueerd wordt. De film is enerzijds doorspekt met nieuwsbeelden, archiefmateriaal uit Russische propagandafilms over Stalin en beelden uit Roberto Rossellini's Paisà (1946) en anderzijds met Chiara's droombeelden, die een magisch realistische sluier werpen over het noodlottige relaas. Geen conventionele politieke thriller dus en een must voor iedereen met een zwak voor grote Italiaanse cinema. (TVL)