In de eerste helft van 2021 waren de bioscopen op slot, in de tweede helft kon ook de wederopstanding van de Vlaamse film beginnen, maar dat viel aan de kassa behoorlijk tegen.

Het zag er nochtans goed uit, met een brede waaier aan nagelnieuwe en opgespaarde titels. Er was Rookie van debuterend speelfilmregisseur Lieven Van Baelen met Matteo Simoni als een aan kicks verslaafde motorracer. Een andere debutant, Jonas Baeckeland, portretteerde in Cool Abdoul de Gentse bokser Ismaïl Abdoul, die aan zijn jobs in het nachtleven een celstraf overhield. Echtgenoten Jan Verheyen en Lien Willaert verfilmden in Red Sandra het verhaal van het gezin Massart, waarvan de dochter aan een zeldzame stofwisselingsziekte leed. Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden adapteerden de tweede roman van Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus. Met Dealer trakteerde Jeroen Perceval als regisseur op een grimmige bad trip over een veertienjarige drugsrunner. En dan was er nog een nieuwe Sinterklaasfilm van Stijn Coninx en Hugo Matthysen.

Cool Abdoul

Hun Sinterklaas en koning Kabberdas is met 95.000 bezoekers goed op weg om de kaap van de 100.000 te ronden. Al de rest haalt nog niet eens de helft. Rookie, dat uitkwam toen de vierde golf nog geen pretbederver was, haalde nog 36.000 bezoekers. Cool Abdoul en Red Sandra halen amper 10.000 en 31.000 bezoekers. Kom hier dat ik u kus kon in de eerste drie weken maar 3000 mensen overtuigen. La civil van Teodora Ana Mihai, in Cannes onderscheiden met de prix de l'Audace, bleef ondanks alle lof hangen op een schamele 4500 bezoekers. Het goed ontvangen Dealer zit na een maand aan 25.000 - maar in andere tijden zouden dat er naar schatting 75.000 geweest zijn.

Red Sandra

Sowieso kampt de hele cultuur- en evenementensector met een lagere opkomst. Door het oppotten van films is er nu een overaanbod. Grote Europese kwaliteitsfilms doen het overigens gemiddeld 60 tot 70 procent minder goed dan tevoren. Maar kun je de tegenvallende cijfers volledig aan de pandemie toeschrijven? Er zijn weinig echte uitschieters, en er is veel middelmaat. En mangelt het ook niet aan commercieel appeal - veel sérieux, weinig plezier? In 2019, het jaar voor covid de wereld in problemen bracht, waren de bezoekersaantallen voor de Vlaamse film al gekelderd, van 2,2 miljoen maar 1,3 miljoen, het slechtste resultaat in meer dan tien jaar. Moet de Vlaamse film, nog afgezien van corona, een periode van laagconjunctuur vrezen? Een overlegcomité dringt zich op.

In de eerste helft van 2021 waren de bioscopen op slot, in de tweede helft kon ook de wederopstanding van de Vlaamse film beginnen, maar dat viel aan de kassa behoorlijk tegen. Het zag er nochtans goed uit, met een brede waaier aan nagelnieuwe en opgespaarde titels. Er was Rookie van debuterend speelfilmregisseur Lieven Van Baelen met Matteo Simoni als een aan kicks verslaafde motorracer. Een andere debutant, Jonas Baeckeland, portretteerde in Cool Abdoul de Gentse bokser Ismaïl Abdoul, die aan zijn jobs in het nachtleven een celstraf overhield. Echtgenoten Jan Verheyen en Lien Willaert verfilmden in Red Sandra het verhaal van het gezin Massart, waarvan de dochter aan een zeldzame stofwisselingsziekte leed. Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden adapteerden de tweede roman van Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus. Met Dealer trakteerde Jeroen Perceval als regisseur op een grimmige bad trip over een veertienjarige drugsrunner. En dan was er nog een nieuwe Sinterklaasfilm van Stijn Coninx en Hugo Matthysen. Hun Sinterklaas en koning Kabberdas is met 95.000 bezoekers goed op weg om de kaap van de 100.000 te ronden. Al de rest haalt nog niet eens de helft. Rookie, dat uitkwam toen de vierde golf nog geen pretbederver was, haalde nog 36.000 bezoekers. Cool Abdoul en Red Sandra halen amper 10.000 en 31.000 bezoekers. Kom hier dat ik u kus kon in de eerste drie weken maar 3000 mensen overtuigen. La civil van Teodora Ana Mihai, in Cannes onderscheiden met de prix de l'Audace, bleef ondanks alle lof hangen op een schamele 4500 bezoekers. Het goed ontvangen Dealer zit na een maand aan 25.000 - maar in andere tijden zouden dat er naar schatting 75.000 geweest zijn. Sowieso kampt de hele cultuur- en evenementensector met een lagere opkomst. Door het oppotten van films is er nu een overaanbod. Grote Europese kwaliteitsfilms doen het overigens gemiddeld 60 tot 70 procent minder goed dan tevoren. Maar kun je de tegenvallende cijfers volledig aan de pandemie toeschrijven? Er zijn weinig echte uitschieters, en er is veel middelmaat. En mangelt het ook niet aan commercieel appeal - veel sérieux, weinig plezier? In 2019, het jaar voor covid de wereld in problemen bracht, waren de bezoekersaantallen voor de Vlaamse film al gekelderd, van 2,2 miljoen maar 1,3 miljoen, het slechtste resultaat in meer dan tien jaar. Moet de Vlaamse film, nog afgezien van corona, een periode van laagconjunctuur vrezen? Een overlegcomité dringt zich op.