Locaties: Brussel, Zemst, Ramsel, Oostende, Parijs
...

En plots ben je een wees: de zeventienjarige Cleo ( Anna Franziska Jäger) heeft bij een ongeval met vluchtmisdrijf haar beide ouders verloren. 'Op de foto hebben we net een scène ingeblikt waarin Cleo rondwaart in haar vroegere thuis', legt regisseuse Eva Cools uit. Op kousenvoeten in haar geval - haar cameraman Brecht Goyvaerts draagt hoesjes over zijn schoenen - om het poepchique huis waarin ze opnemen netjes achter te laten. 'Op mijn achtste verloor ik een nichtje bij een nooit opgehelderd ongeval', legt Cools uit, die eerder al kortfilms en video's voor Maurits Pauwels en Intergalactic Lovers inblikte. 'Ik heb ook gesproken met plegers van vluchtmisdrijf. Mensen zien die als het pure kwaad, maar ook zij dragen permanente littekens met zich mee.' Dat alles leverde een 'poëtisch' en 'gelaagd' scenario op waarmee ze alvast de prestigieuze Visser-Neerlandiaprijs won. Cleo zoekt antwoorden in rebellie en Rachmaninov. 'Haar vader was een concertpianist die op zijn Steinway-vleugel vaak die Russische componist speelde. Ook Cleo zal hem in de vingers krijgen. En ondertussen duikt ze het Brusselse nachtleven in, leert ze paaldansen en papt ze aan met de 30-jarige Leos. Die kan haar verliefdheid niet beantwoorden, maar wil haar pijn, en de zijne, wel verzachten.' Jäger, dochter van choreografe Anne Teresa De Keersmaeker, is niet eens van de toneelschool af en heeft al drie langspelers op haar cv. In Cleo staat ze naast diva's als Natali Broods en Yolande Moreau. 'Mijn keuze was snel gemaakt. Niet alleen is Anna Franziska een Brusselse met tien jaar piano-ervaring, ze heeft ook een sterk karakter. Ze weet wat ze wil, stelt zichzelf en haar spel continu in vraag. Zij weet in deze zware, erg expressieve rol de nodige nuances te leggen.'