De moeder van Rashida Jones kent u overigens ook: de vorig jaar overleden actrice Peggy Lipton, die tussen 1974 en 1990 met Quincy Jones getrouwd was. In Twin Peaks speelde zij Norma Jennings, de uitbaatster van de Double R Diner. Jones en Lipton voedden hun dochters (Rashida had één zus, Kidada, en vijf halfbroers en -zussen) op in Bel-Air, een deel van Los Angeles waar de sterren samenhokken en zelfs de grootste sukkelaar drie badkamers heeft.
...

De moeder van Rashida Jones kent u overigens ook: de vorig jaar overleden actrice Peggy Lipton, die tussen 1974 en 1990 met Quincy Jones getrouwd was. In Twin Peaks speelde zij Norma Jennings, de uitbaatster van de Double R Diner. Jones en Lipton voedden hun dochters (Rashida had één zus, Kidada, en vijf halfbroers en -zussen) op in Bel-Air, een deel van Los Angeles waar de sterren samenhokken en zelfs de grootste sukkelaar drie badkamers heeft. De volgende bladzijden waren in principe perfect vol te schrijven met anekdotes over de ontmoetingen van de jonge Rashida met al dan niet toekomstige wereldsterren - of zelfs met hun namen alleen. Ze ging met dezelfde bus naar school als Kim Kardashian en Paris Hilton, nodigde Robin Thicke uit voor junior prom (om hem nog voor het zover was ijskoud te dumpen) en leerde Will Smith kennen toen die eind jaren tachtig auditie deed voor The Fresh Prince of Bel-Air. Enkele jaren eerder was Michael Jackson, die met vader Quincy zijn drie meest legendarische albums opnam, kind aan huis bij de familie Jones. Rashida vertelde ooit hoe ze op een avond met Jackson, kindacteur Emmanuel Lewis (Webster!) en haar zus een drive-by shooting heeft ondernomen aan een plaatselijke bioscoop. Met waterpistolen. Jones had zich met andere woorden de moeite kunnen besparen en net als Kim Kardashian, Paris Hilton of haar jeugdvriendin Nicole Richie een glanscarrière als socialite uitbouwen. Maar dat lag niet in haar aard. Al sinds 1997 acteert en schrijft ze haar eigen cv vol, en vooral in de States roept haar naam nauwelijks nog associaties met haar beroemde vader op. Rashida Jones is een merk op zich, en het bewijs dat je niet per se met je familienaam moet leuren om het te maken. Het eerste wat opvalt als je dat cv overloopt, is hoe bescheiden het voor de dochter van het muziekmonument begonnen is, met kleine rolletjes in series als The Last Don, Boston Public en Judd Apatows na één seizoen afgevoerde cultsitcom Freaks and Geeks. Ze stond zelfs op het punt haar acteerslippers aan de wilgen te hangen toen ze plots een rol kreeg in de Amerikaanse versie van The Office, als tijdelijke love interest van Jim Halpert, het populaire personage van haar ex-vriendje John Krasinski. The Office US was een zegen voor de carrières van iedereen die erbij betrokken was. Ook Rashida Jones was definitief gelanceerd. Een andere sitcom, Parks and Recreation, maakte van haar daarop een echte ster *** Als je de acteercarrière van Jones even achterwege laat en focust op haar persoonlijke strubbelingen, de achterklap en de verslavingen, dan ben je heel snel klaar. Superproducer Mark Ronson heeft haar ooit ten huwelijk gevraagd met een zelf ineengeknutselde kruiswoordpuzzel. (Spannend!) En ze heeft sinds twee jaar een zoon met haar huidige vriend, de acht jaar jongere Ezra Koenig, zanger-songschrijver van de doodgeknuffelde indiepopgroep Vampire Weekend. Dat het kind er kwam zonder dat de hele wereld vooraf over de zwangerschap of de relatie op de hoogte was gesteld, is zowat het grootste schandaal uit haar carrière. Voor de dochter van een showbizzkoppel die haar jeugd heeft doorgebracht in en rond LA en altijd meer geld had dan ze kon tellen, is Rashida teleurstellend normaal. Zeker als je ziet met wie ze in die tijd op de schoolbus zat. In The Guardian gaf Jones een uitleg voor haar normaliteit: 'Ik was als tiener een mollige nerd. Niemand probeerde seks met me te hebben, dus moest ik me met andere dingen bezighouden. Zoals lezen en mijn best doen op school. Ik zat ook veel achter de computer, wat in de eighties nog helemaal niet cool was.' Op haar achttiende maakte ze een ambitie waar die ze al sinds haar vierde koesterde: naar Harvard trekken. Een paar jaar later ontdekte ze in een oud schoolschrift dat de kleine Rashida daarnaast nóg een droom had: een film schrijven. Die kwam uit toen ze met haar vaste schrijfpartner Will McCormack Celeste and Jesse Forever (2012) pende, waarin ze samen met Andy Samberg ook de hoofdrol speelde. Met Michael Schur ( The Office, Parks and Recreation) schreef ze Nosedive, een gesmaakte episode van het derde seizoen van anthologiereeks Black Mirror, en met McCormack werkte ze een tijdlang aan het script van Toy Story 4. De reden waarom ze dat project niet voltooide, is interessant: toen Pixars sterke man John Lasseter in de nasleep van de zaak-Weinstein een stap opzij zette, na herhaaldelijke beschuldigingen van seksueel wangedrag, werd in een artikel in The Hollywood Reporter beweerd dat ook Jones op een gegeven moment het slachtoffer van Lasseters grijpgrage handen was geworden. Zij en McCormack ontkenden terstond in The New York Times: 'De snelheid waarmee de media ons de naam van telkens weer nieuwe daders willen geven, leidt soms tot onverantwoordelijke journalistiek. We hebben ons werk bij Pixar niet stopgezet vanwege ongewenste intimiteiten, wel vanwege creatieve en filosofische meningsverschillen. We blijven grote fans van de Pixar-films, maar in hun bedrijfscultuur hebben vrouwen en gekleurde mensen geen gelijkwaardige creatieve stem.' Genuanceerd maar vastberaden en compromisloos: zo kun je ook het werk omschrijven dat Rashida Jones de afgelopen twee jaar heeft gedaan voor Time's Up, een beweging die ze op 1 januari 2018 met een hoop andere vrouwelijke Hollywoodsterren oprichtte. Time's Up richt zich niet alleen op seksueel geweld, maar ook op issues als gelijkheid, representatie en stereotypering. Jones is heel actief in de Women of Color-divisie van de beweging, en regisseerde een geanimeerde public service announcement met Donald Glover (aka Childish Gambino) als verteller. Vorig jaar deed ze in een panelgesprek het aangrijpende relaas van de allereerste vergadering van de Women of Color: 'Het was gek. We hadden zolang met elkaar gewedijverd voor die ene rol van zwarte echtgenote, maar we kenden elkaar helemaal niet. Voor het eerst samen in één kamer zitten zonder dat iemand anders ons daar had gezet, was een enorm krachtige ervaring.' *** In 2018 regisseerde en schreef Rashida Jones samen met Alan Hicks de Netflix-documentaire Quincy over leven en werk van haar vader. Hoewel ze nooit een geheim van haar afkomst heeft gemaakt, zullen er vast veel mensen raar hebben opgekeken toen ze zagen dat de actrice-activiste en de legendarische producer familie waren. Als je familienaam Jones is, valt dat minder op dan als je pakweg Coppola heet. Ergens is het niet zo verwonderlijk dat de dochters van Quincy Jones en Francis Ford Coppola elkaar vroeg of laat zouden tegenkomen, want ze hebben veel meer met elkaar gemeen dan alleen een beroemde vader. Ze delen ook de koppige wil om het op eigen kracht te maken, hun fluwelen maar onverzettelijke feminisme en een voorliefde voor rockers - Coppola is getrouwd met Thomas Mars van de Franse band Phoenix - die past bij hun hang naar alles wat naar indie en alternatief neigt. Hun samenwerking maakt van On the Rocks wat ons betreft de meest geanticipeerde Coppola-film in jaren. Al helpt het, toegegeven, ook dat Bill Murray er voor het eerst sinds Lost in Translation weer bij is.