Het hotel Het Park Hyatt neemt de bovenste veertien etages in beslag van de Shinjuku Park Tower, de op een na hoogste wolkenkrabber in een van de levendigste delen van de Japanse hoofdstad Tokio. Waan je maar eens geen halfgod als je het gewemel in een van de drukste, meest intimiderende metropolen op aarde kunt gadeslaan vanaf de 52e verdieping van een vijfsterrenhotel waar weinig stervelingen zich een overnachting kunnen permitteren. Je slaapt er boven de wolken onder lakens van Egyptisch katoen en in kamers met lambrisering van Hokkaidohout, je trekt er baantjes in een zwembad met een even adembenemend uitzicht. 's Nachts is de neongloed van de stad er naar verluidt hypnotiserend. Wie zich de overnachting niet kan veroorloven, kan toch van dat spektakel genieten (voor de prijs van een overnachting in een hotel met drie sterren minder) met een cocktail of whisky in de New York Bar. Een naar gezelschap snakkende Scarlett Johansson of Bill Murray krijgt u er niet bij, een jazzoptreden meestal wel.

ullstein bild via Getty Images
© ullstein bild via Getty Images

De film Het Park Hyatt is een van de drie hoofdrolspelers in Lost in Translation (2003), de film die Sofia Coppola verloste van het predicaat dochter van Francis Ford. De andere twee heten Scarlett Johansson en Bill Murray. Beiden schitteren als in Tokio verdwaalde Amerikanen die door de jetlag en cultuurschok extra hard op hun eenzaamheid botsen. Tussen de uitgebluste acteur die is ingehuurd voor een Suntory Whisky-reclame en de met een hippe fotograaf meegereisde jongedame die graag in roze ondergoed rondloopt, bloeit iets moois maar ze houden het op troost, gezelschap en karaokeleute. De grapjes over de cultuurverschillen zijn geen toonbeeld van finesse maar de dromerige stadspoëzie en de stijlvast op pellicule vastgelegde sensualiteit en melancholie zijn dat wel. Coppola verdiende dus eerder de Oscar voor beste regisseur dan die voor beste scenario maar daar dachten de stemgerechtigde Academy-leden in 2004 precies omgekeerd over.

De minibar Coppola vond inspiratie in haar eigen leven. Het Park Hyatt had ze ontdekt tijdens de Japanse promotieronde voor debuutfilm The Virgin Suicides (1999). De relatie tussen Johanssons personage en haar man vertoont overeenkomsten met Coppola's spaak gelopen huwelijk met filmregisseur Spike Jonze. Vader Francis Ford Coppola maakte in de jaren zeventig reclame voor Suntory Whisky.

hyatt.com/en-US/hotel/japan/park-hyatt-tokyo/tyoph

In pandemietijden zijn er nog altijd filmhotels om naartoe te trekken.

Het hotel Het Park Hyatt neemt de bovenste veertien etages in beslag van de Shinjuku Park Tower, de op een na hoogste wolkenkrabber in een van de levendigste delen van de Japanse hoofdstad Tokio. Waan je maar eens geen halfgod als je het gewemel in een van de drukste, meest intimiderende metropolen op aarde kunt gadeslaan vanaf de 52e verdieping van een vijfsterrenhotel waar weinig stervelingen zich een overnachting kunnen permitteren. Je slaapt er boven de wolken onder lakens van Egyptisch katoen en in kamers met lambrisering van Hokkaidohout, je trekt er baantjes in een zwembad met een even adembenemend uitzicht. 's Nachts is de neongloed van de stad er naar verluidt hypnotiserend. Wie zich de overnachting niet kan veroorloven, kan toch van dat spektakel genieten (voor de prijs van een overnachting in een hotel met drie sterren minder) met een cocktail of whisky in de New York Bar. Een naar gezelschap snakkende Scarlett Johansson of Bill Murray krijgt u er niet bij, een jazzoptreden meestal wel. De film Het Park Hyatt is een van de drie hoofdrolspelers in Lost in Translation (2003), de film die Sofia Coppola verloste van het predicaat dochter van Francis Ford. De andere twee heten Scarlett Johansson en Bill Murray. Beiden schitteren als in Tokio verdwaalde Amerikanen die door de jetlag en cultuurschok extra hard op hun eenzaamheid botsen. Tussen de uitgebluste acteur die is ingehuurd voor een Suntory Whisky-reclame en de met een hippe fotograaf meegereisde jongedame die graag in roze ondergoed rondloopt, bloeit iets moois maar ze houden het op troost, gezelschap en karaokeleute. De grapjes over de cultuurverschillen zijn geen toonbeeld van finesse maar de dromerige stadspoëzie en de stijlvast op pellicule vastgelegde sensualiteit en melancholie zijn dat wel. Coppola verdiende dus eerder de Oscar voor beste regisseur dan die voor beste scenario maar daar dachten de stemgerechtigde Academy-leden in 2004 precies omgekeerd over. De minibar Coppola vond inspiratie in haar eigen leven. Het Park Hyatt had ze ontdekt tijdens de Japanse promotieronde voor debuutfilm The Virgin Suicides (1999). De relatie tussen Johanssons personage en haar man vertoont overeenkomsten met Coppola's spaak gelopen huwelijk met filmregisseur Spike Jonze. Vader Francis Ford Coppola maakte in de jaren zeventig reclame voor Suntory Whisky.