Het zal je maar overkomen. Doorgaans speel je voor een paar dozijn mensen in het jazzcircuit. Midden augustus rij je met dichtgesnoerde keel naar Pukkelpop, en blijkt er tweeduiz...

Het zal je maar overkomen. Doorgaans speel je voor een paar dozijn mensen in het jazzcircuit. Midden augustus rij je met dichtgesnoerde keel naar Pukkelpop, en blijkt er tweeduizend man op je te wachten. Die publieksprijs op de Rock Rally was dus geen toeval. Niet voor niets kiezen de jongeheren van Nordmann (Mattias De Craene, sax; Edmund Lauret, gitaar; Dries Geusens, basgitaar; Elias Devoldere, drums), stuk voor stuk jazzmuzikanten van opleiding, op The Boiling Ground voor behapbare rockjazz met een heldere beat. Dat levert de ene keer een mokerslag à la Morphine op (Save the Twos), de andere keer minimalistische filmmuziek (Dover) of weidse aanzwelbombast (The King). Best aanstekelijk allemaal, maar de meeste composities hebben een verhaal waarvan je de ontknoping al na dertig seconden kunt voorspellen.