Jane Eyre ***
...

Als Charlotte Brontés Jane Eyre al niet de grootste der Engelse literaire klassiekers is, dan is het met minstens tien adaptaties zeker een van de meest verfilmde. Van die historische ballast en déjà-vugevoelens die ermee gepaard gaan, trekt de jonge Amerikaan Cary Fukunaga zich gelukkig weinig aan. Met de hulp van een puik acterende Mia Wasikowska als het romantisch getormenteerde titelpersonage en Michael Fassbender - alwéér hij - als het nukkige object van haar verboden begeerte, oogt zijn Brontélezing verrassend fris en energiek. Nochtans is zijn mise-en-scène even klassiek als de negentiende-eeuwse kastelen en kostuums, maar de manier waarop hij romantisch drama weet te koppelen aan klassenkritiek, protofeminisme, paranoia en zelfs een vleugje gothic horror is niets minder dan bewonderenswaardig. Onder Janes strakke korset voel je te allen tijde een jong, smachtend hart kloppen, zeker wanneer ze als gouvernante van bescheiden komaf in dienst treedt bij Lord Rochester, die een dubieus verleden met zich meezeult. Voeg daar nog de grijzige, sfeervolle fotografie van Andriano Goldman aan toe en je krijgt een fraai gefilmd, beheerst verteld en discreet ontroerend kostuumdrama dat zich met gemak met alle voorgaande Jane Eyre-adaptaties kan meten. Een damsel in distress en Byronische held om aan de bezwaarde borst te drukken.