Volledige focussen op de films van gisteren en de vorige eeuw en toch een razend populair festival zijn: het Festival Lumière bewijst dat het kan. Alleen met mondmasker en passe sanitaire mocht je in Lyon de filmzalen binnen. Toch gingen zo'n 150.000 mensen braaf in de rij staan voor toegangsticket. Op het festival staan zowel klassiekers als onontdekte parels op het menu: zo kan je genieten van films met Robert Redford, maar ook van de eerste worp van de onbekende Japanse regisseuse Kinuyo Tanaka.

Met veel poeha reikt het festival onder leiding van Thierry Frémaux, directeur van Festival van Cannes, ook de Prix Lumière uit. Na onder meer Francis Ford Coppola, Wong Kar-wai, Catherine Deneuve, Pedro Almodóvar en Ken Loach ging de prijs naar Jane Campion. De Nieuw-Zeelandse reist momenteel wereld af om Power of the Dog te promoten, haar geweldige nieuwe film met Benedict Cumberbatch en Kirsten Dunst. In 1993 was ze met The Piano de eerste vrouw die de Gouden Palm won.

Voorbeeldfunctie

Tijdens haar masterclass, gretig bijgewoond door collega's als Joachim Lafosse, Nadine Labaki en Michel Hazanavicius, noemde Campion het nog vervelend om te moeten herhalen dat ze zichzelf op de eerste plaats als een filmmaker ziet en dat er toch ook niet over mannelijke filmmakers wordt gesproken. Tijdens de ceremonie werd niettemin duidelijk hoe groot haar voorbeeldfunctie is. 'Jij hebt onze levens veranderd. Jij bent onze maestra,' getuigde de Italiaanse cineaste Alice Rorwacher, bekend van Lazzaro Felice. Volgens Julia Ducournau redde Campion vrouwelijke filmregisseurs van de eenzaamheid. 'Jij leerde het ons: vrouw worden is vechten om vrij te zijn. Je films begeleiden me al jarenlang.'

Ducournau won deze zomer de Gouden Palm met Titane en is nu samen met Campion de enige vrouw op de erelijst. Een zichtbaar geraakte Campion probeerde met een grapje haar emoties te bedwingen. 'Ik ben een Nieuw-Zeelandse, wij doen niet aan emoties. Ze gaan me arresteren bij mijn thuiskomst. Maar cinema heeft mij een leven gegeven en het raakt me dat ik via mijn films iets heb kunnen teruggeven.'

Volledige focussen op de films van gisteren en de vorige eeuw en toch een razend populair festival zijn: het Festival Lumière bewijst dat het kan. Alleen met mondmasker en passe sanitaire mocht je in Lyon de filmzalen binnen. Toch gingen zo'n 150.000 mensen braaf in de rij staan voor toegangsticket. Op het festival staan zowel klassiekers als onontdekte parels op het menu: zo kan je genieten van films met Robert Redford, maar ook van de eerste worp van de onbekende Japanse regisseuse Kinuyo Tanaka. Met veel poeha reikt het festival onder leiding van Thierry Frémaux, directeur van Festival van Cannes, ook de Prix Lumière uit. Na onder meer Francis Ford Coppola, Wong Kar-wai, Catherine Deneuve, Pedro Almodóvar en Ken Loach ging de prijs naar Jane Campion. De Nieuw-Zeelandse reist momenteel wereld af om Power of the Dog te promoten, haar geweldige nieuwe film met Benedict Cumberbatch en Kirsten Dunst. In 1993 was ze met The Piano de eerste vrouw die de Gouden Palm won.Tijdens haar masterclass, gretig bijgewoond door collega's als Joachim Lafosse, Nadine Labaki en Michel Hazanavicius, noemde Campion het nog vervelend om te moeten herhalen dat ze zichzelf op de eerste plaats als een filmmaker ziet en dat er toch ook niet over mannelijke filmmakers wordt gesproken. Tijdens de ceremonie werd niettemin duidelijk hoe groot haar voorbeeldfunctie is. 'Jij hebt onze levens veranderd. Jij bent onze maestra,' getuigde de Italiaanse cineaste Alice Rorwacher, bekend van Lazzaro Felice. Volgens Julia Ducournau redde Campion vrouwelijke filmregisseurs van de eenzaamheid. 'Jij leerde het ons: vrouw worden is vechten om vrij te zijn. Je films begeleiden me al jarenlang.'Ducournau won deze zomer de Gouden Palm met Titane en is nu samen met Campion de enige vrouw op de erelijst. Een zichtbaar geraakte Campion probeerde met een grapje haar emoties te bedwingen. 'Ik ben een Nieuw-Zeelandse, wij doen niet aan emoties. Ze gaan me arresteren bij mijn thuiskomst. Maar cinema heeft mij een leven gegeven en het raakt me dat ik via mijn films iets heb kunnen teruggeven.'