Laurent Van Lancker en Elvis Peeters, de schrijver wiens roman De ontelbaren aan de basis lag van Brak, vroegen zich af hoe we over migratie zouden denken als we zelf in een gammel schuitje zouden zitten.
...

Laurent Van Lancker en Elvis Peeters, de schrijver wiens roman De ontelbaren aan de basis lag van Brak, vroegen zich af hoe we over migratie zouden denken als we zelf in een gammel schuitje zouden zitten. In zijn eerste lange fictiefilm toont Van Lancker een grimmige en heel nabije toekomst waarin Noord-Europeanen zich plots ook verplicht zien te migreren. 'We zijn allemaal ooit al migrant geweest,' zegt Van Lancker. 'Het is dus niet zo vergezocht dat het ooit opnieuw onze beurt zal zijn.' LAURENT VAN LANCKER: Ik vind dat we de grenzen zouden moeten openhouden en migratie als iets positiefs zouden moeten beschouwen. De overeenkomsten die nu worden afgesloten gaan migratie nooit stoppen en getuigen van een kortetermijnvisie. Het is een paniekreactie. VAN LANCKER: Doel is met zijn verloederde huizen de ideale locatie voor het toekomstbeeld dat wij wilden schetsen. Brak is geen Star Wars maar een lowbudgetfilm. Wij noemen het wel eens 'antropologische sciencefiction'. Ik heb een achtergrond in documentaire en vind het belangrijk dat alles er zo reëel mogelijk uitziet. VAN LANCKER: De huizen in Doel zijn eigendom van de haven en sinds een fotograaf een dak op zijn hoofd gekregen heeft, staan er zware boetes op het betreden van de woningen. We mochten wel drie straten afsluiten voor buitenopnames. Met honderd tenten en minstens evenveel figuranten van verschillende nationaliteiten ziet het er precies uit zoals de Noord-Franse kampen, die we inmiddels jammer genoeg al te goed kennen.