'Een romantische Franse film over de man die de Eiffeltoren bouwde: Franser kan het niet, toch?' lacht Emma Mackey. En groter kon het contrast met haar verschijning in de hitserie Sex Education, waarvan Netflix vorige maand het derde seizoen presenteerde, niet zijn. Niet alleen haar outfit is behoorlijk anders, ze drukt zich in de biopic Eiffel ook in onberispelijk Frans uit.
...

'Een romantische Franse film over de man die de Eiffeltoren bouwde: Franser kan het niet, toch?' lacht Emma Mackey. En groter kon het contrast met haar verschijning in de hitserie Sex Education, waarvan Netflix vorige maand het derde seizoen presenteerde, niet zijn. Niet alleen haar outfit is behoorlijk anders, ze drukt zich in de biopic Eiffel ook in onberispelijk Frans uit. 'Dat laatste was in het begin toch even wennen', geeft ze toe. Emma Mackey is de dochter van een Franse vader en een Britse moeder. Ze is geboren en getogen in het Franse Sablé-sur-Sarthe, maar voor haar universitaire studies trok ze naar Leeds, waar ze een theatergezelschap vervoegde. 'Maar ik had vóór Eiffel nog niet in het Frans geacteerd en dat zorgde, instinctief, voor een lichte onzekerheid. Ook al omdat ik er de grote symboliek wel van inzag: Eiffel is mijn eerste film in het Frans en de "grote terugkeer" naar mijn geboorteland. Ik speel ook geen meisje meer maar een vrouw. Gelukkig klikte het met Romain Duris, die Gustave Eiffel vertolkt. Ik was snel vertrokken.' Eiffel is een dure publieksfilm over de bouw van het iconische Parijse monument. 'De Eiffeltoren is wereldberoemd, maar het verhaal erachter is veel minder bekend. Zoals wel meer mensen kende ik de voorgeschiedenis amper. Wist jij dat de Eiffeltoren aanvankelijk rood geverfd was? Ik heb veel opgestoken over de enormiteit en de complexiteit van die onderneming. Maar voor Gustave Eiffel was het haast kinderspel. Hij had al enorm zeer veel bruggen ontworpen en gebouwd. Hij was revolutionair en modern in zijn vak en wist wat hij deed.' Niet dat de film een cursus bouwkunde is. Eiffel is opgehangen aan de relatie van Gustave Eiffel en zijn jeugdliefde Adrienne Bourgès, die de ingenieur geïnspireerd zou hebben. 'Ik ben wel blij dat scenariste Caroline Bongrand van Adrienne meer dan een muze gemaakt heeft. Want wat is daar nou interessant aan? Adrienne is dus niet de vrouw die op de achtergrond wat mooi loopt te wezen maar een dynamische, nieuwsgierige, moderne, ondernemende vrouw die door Eiffel geïnspireerd wordt.' De opnames van Eiffel combineerde ze met die van het derde seizoen van Sex Education. 'Ook al zijn dat zeer verschillende rollen, ik vond het niet zo lastig om ze af te wisselen. Door de week speelde ik in Wales Maeve, op zaterdagochtend nam ik de eerste vlucht of de eerste trein naar Parijs om Adrienne te spelen. Een geschifte onderneming maar het heeft me wel veel plezier en voldoening geschonken. Het hielp ook dat we Sex Education na drie seizoenen aardig in de vingers hebben. Ik beschouw de cast en crew als familie. Dat zijn geen vrienden meer, dat zijn mijn broers en zussen. In zo'n geruststellende omgeving is het aangenaam werken.' Mackey is ook zonder meer trots op Sex Education. 'De serie heeft de lat hoog gelegd op het vlak van inclusiviteit, verhaallijnen en vrouwelijke personages. En hoe je ook tegenover de reeks staat, je moet toegeven dat we pionieren door zo vrank en vrij thema's als seks, schaamte, relaties, groeipijnen en volwassenwording aan te kaarten. We maken die voor verschillende generaties bespreekbaar, en dat is fantastisch.' Het is geen toeval dat ze nu opduikt in een kostuumdrama en tout court voor filmpersonages lijkt te kiezen die ver van de populaire Maeve uit Sex Education staan. Zo heeft ze een rolletje aan de zijde van Gal Gadot, Armie Hammer en Annette Bening in Death on the Nile, de tweede Hercule Poirot-film van Kenneth Branagh, die volgend jaar uitkomt. Staat ook in de steigers: Emily, een biopic over Wuthering Heights-auteur Emily Brontë, waarin Mackey de titelrol voor haar rekening neemt. 'Dat is geen uitgekiende strategie maar het lijkt me verstandiger om niet steeds weer Maeve-types te spelen. Ik ga alleszins niet licht over keuzes. Ik stel me veel vragen vooraleer ik op een voorstel inga. Wat brengt de film de wereld bij? Wil ik dat personage spelen? En zo ja: waarom precies? Ik weet ook wel dat mijn leven niet op het spel staat en dat je met je rollen ook wat geluk moet hebben. Het is altijd een beetje gokken. In het slechtste geval heb ik tijd verspeeld aan een film of serie die zijn of haar beloftes niet waarmaakt. Ik wil dat niet overdramatiseren. Het hoort erbij. Maar het is wel sneu om maanden uit je leven aan een werk te besteden dat misschien niet eens de moeite is. Dus laat me maar wat piekeren en wikken en wegen.' Wordt vervolgd, langs beide kanten van het Kanaal.