Dirty God (Sacha Polak)

De Nederlandse cineaste Sacha Polak mag met haar Engelstalige debuut IFFR 2019 aftrappen. Polak kent u misschien van Nieuwe tieten, de veelbesproken en droogkomische documentaire over haar primitieve borstamputatie. Met Dirty God, over het leven met littekens, portretteert ze een Londense moeder die verminkt door het leven gaat na een wraakactie waarbij ze met zuur overgoten werd. Een innemende Vicky Knight (een ontdekking!) speelt de complexe en grillige vrouw die centraal staat in dit bijzonder intense drama en nam voor de bijhorende littekens elke ochtend in de make-upstoel plaats. De actrice heeft bovendien ook in het echte leven littekens als gevolg van een aangestoken brand die ze als kind meemaakte.

Het zichtbaar ellendige Dagenham in Oost-Londen bereikt een zekere schoonheid door cameralens van Ruben Impens, de vaste cinematograaf van Felix Van Groeningen. Dirty God, verwijzend naar een god die de dappere vrouw in de steek heeft gelaten, is trouwens de allereerste Nederlandse film die de hoofdcompetitie van het Amerikaanse Sundance Film Festival haalt. Straffe, zure kost!

The Best of Dorien B. (Anke Blondé)

Terwijl Jelle De Beule bij ons te zien is in De dag, maakt hij in Rotterdam de sprong naar het grote witte doek voor The Best of Dorien B. Het langspeeldebuut van Anke Blondé, afgestudeerd aan Sint-Lukas in Brussel, is een zachtaardige, maar diep snijdende dramady over hoe een vrouw (Kim Snauwaert) omgaat met de vaststelling dat haar leven voorbij snelt en de ontdekking dat haar ouders al jarenlang overspel plegen. Is dat laatste de katalysator om het roer om te draaien?

De verfrissende nuance en de soms absurde mix van realistische komedie en bevragend drama zijn tekens dat Blondé in Nederland de eerste stapjes zal zetten naar een interessant oeuvre. The Best of Anke B., het zou zomaar kunnen.

Le livre d'image (Jean-Luc Godard)

Knack- en Film Fest Gent-monument Patrick Duynslaegher had Godards vlammende essayfilm bovendien al op zijn eindejaarlijstje van 2018 staan. Wie zijn wij om hem niet te geloven?

De eeuwig aan nouvelle vague verbonden Fransman maakte met Le livre d'image een kaleidoscopisch rapport van de hedendaagse wereld. Het resultaat is een huiveringwekkende en associatieve geluid-en-beeldcollage die het kapitalisme en de media op de korrel neemt.

Zelfs op zijn toch al gezegende leeftijd blijft Godard zijn authentieke zelve: de enigmatische, fluisterende voice-over, de obsessie met woord en beeld, de wil om te deconstrueren en te assembleren. Met motieven als geweld, chaos, revolutie en nationalisme knipt en plakt hij een bijna apocalyptische, lyrische film bijeen. Godard-fan of niet, zich overgeven aan de stream of consciousness van deze artiest blijft een kolkend avontuur.

Pájaros de verano (Ciro Guerra, Cristina Gallego)

Klinkt Ciro Guerra bekend in de oren? Misschien niet, maar hopelijk doet zijn vorige film, het Oscargenomineerde Embrace of the Serpent met Jan Bijvoet in een belangrijke bijrol, dat wel. Na die absorberende, Heart of Darkness-achtige meander die de geschiedenis van de kolonisatie van de Nieuwe Wereld op psychedelische wijze onder de loep nam richt de Colombiaanse regisseur zich samen met zijn eega Cristina Gallego op zijn thuisland ten tijde van de 'Marijuana Bonanza', de meest hippe naam voor een economische boom in de jaren zestig. Aanvangend als een sereen drama over familietradities en evoluerend in een machtige, wilde Narcos-adept, bewijst deze episodische maatschappijschets dat Escobar-gerelateerde cinema nog altijd uniek en kleurrijk kan zijn.

Meesters der cinema

Uw ogen even rust gunnen en de oren verwennen? Dan kunt in Rotterdam terecht bij de op het zicht verrukkelijke masterclasses van enkele cinema-Einsteins. Niet alleen Carlos Reygadas' poëtische zelfreflectie Nuestro tiempo is te zien op het festival, ook de radicale auteurscineast zelf is aanwezig. De nieuwste film van de Mexicaan is een huwelijksklassieker in wording, maar de masterclass zal uiteraard de ontwikkeling van zijn gehele oeuvre tot nu toe belichten.

Van het ene enfant terrible naar het andere: ook de eigenzinnige en ondertussen legendarische Claire Denis krijgt een podium op het IFFR. Haar masterclass zal niet voorbij de veelzijdigheid van haar filmografie kunnen en belooft aandacht te geven aan haar recente debuut: dat in de sciencefiction cinema (High Life).

De line-up wordt alleen maar indrukwekkender als je daar nog eens de Chinese estheet Jia Zhangke bijrekent. De regisseur van Unknown Pleasures, Mountains May Depart en het te verwachten Ash is Purest White geeft sinds jaar en dag commentaar op de sociaal-economische toestand van China. Verwacht dus een intrigerende lezing. Verder tekenen filmcomponist Cliff Martinez (Drive, The Neon Demon) en visual effects supervisor Samson Wong (Shadow van Zhang Yimour - te zien op het festival) present.

Meer info over vertoningen en evenementen is te vinden op de website van IFFR