Levan Akin, een Zweedse regisseur met ouders uit Georgië, zag in 2013 hoe de LGBTQ-parade in de Georgische hoofdstad Tbilisi werd opgeschrikt door aanvallen van conservatieven, waaronder zelfs Orthodoxe priesters. Het degouteerde hem zo dat hij prompt naar Georgië trok om er onderzoek te doen naar homofobie. Hij kwam terug met And Then We Danced, zijn persoonlijke portret van een danser in het Georgische National Dance Ensemble die gevoelens krijgt voor een van zijn mannelijke collega's. Narratief best traditioneel, maar net zoals Rafiki dat was voor Kenia, is deze LGBTQ-film belangrijk voor Georgië als pièce de résistance.
...