Corneliu Porumboiu maakte tot hier toe vooral festivalfurore met subtiele, neorealistisch geschoten satires op corruptie en bureaucratie, maar de filmmaker die samen met Cristian Mungiu en Crist Puiu het uithangbord van de Roemeense New Wave vormt, kan kennelijk ook in misdaadgenremodus schakelen.

Dat bewijst hij met deze kronkelige, vaak donker en drooggrappige polar - een action noir - over een femme fatale, een fluittaal en een matras vol druggeld. Antiheld met dienst in deze tongue-in-cheek neo-noir is de onkoosjere flik Cristi die zich door het verleidelijke gangsterliefje Gilda laat meelokken in een labyrint van intriges, en aldus op het Canarische eiland La Gomera belandt, waar hij El Siblo leert, een gefloten taal die goed van pas kan komen bij de heist waarbij tegen wil en dank betrokken wordt.

Een geestige, originele trip door vertrouwd genreterrein.

Hoe de plot precies ineenzit, valt nauwelijks in een paragraaf te murwen, maar Porumboiu steekt dan ook met uitgestreken gezicht de draak met het neo-noirgenre, en doet dat zowaar met de archetypische stijlmiddelen. Het verteltempo ligt hoog, zeker in vergelijking met zijn uitgepuurde satire 'Police, Adjective'. Er zijn schietpartijen en auto-achtervolgingen. Telefoons worden getracked en computers gehackt. De actie zapt van Roemenië naar La Gomera en andere exotische locaties. Mocht je de hoofdrol uitbesteden aan pakweg George Clooney in plaats van aan een kale, Roemeense karakterkop zou je zowaar bijna gewag kunnen maken van een goed gemaakte, schematische kraakfilm uit de Hollywoodfabriek.

Alleen doet Porumboiu zijn personages net iets vaker en gretiger strompelen, voegt hij er ironische muziekjes aan toe en blijkt hij net iets te graag in achterkamertjes, politiekantoren, hotelkamers en de existentiële issues van zijn weinig stichtelijke personages te snuffelen. Een geestige, originele trip door vertrouwd genreterrein.