DIE SCÈNE WAARIN ZE ZICH MET ELKAAR VERZOENEN
...

De almachtige alien met laserogen versus het rijkeluiszoontje met een alcoholprobleem: op voorhand vroegen wij ons af hoe ze dat als een iet of wat gelijke strijd zouden voorstellen. We hadden ons het denkwerk kunnen besparen. Er blijkt namelijk zoiets als een kryptonietgranaatlanceerder te bestaan. Batman heeft die. Dat blijkt handig. Evenwel, nog net iets ongeloofwaardiger dan het gevecht zelf is de scène waarin Superman en Batman zich met elkaar verzoenen. Na veertien minuten gebouwen verwoestende ruzie staat Batman op het punt de weerloze Superman af te maken met een kryptonietspeer. Net op dat moment roept Superman: 'Save Martha!' Waarop Bat en Super hun ruzie algeheel vergeten en beste vriendjes worden. Handengeschud en al. Waarom vraagt u? Wel, Superman zijn mama heet Martha. Batman zijn mama heette Martha. Dat ontdekken ze op dat moment van elkaar. Blijkbaar schept dat een band. Serieus: minst geloofwaardige verzoening ooit. Verder onthouden wij dat Superman niet 'mama' zegt tegen zijn mama, maar haar voornaam gebruikt. Dat is kil. Allicht een persoonlijk issue, dit. Maar toch. Het is als journalist volstrekt onmogelijk naar Batman v Superman te kijken zonder naar het scherm te roepen. Clark Kent die twee dagen verdwijnt om een stuk te researchen dat zijn hoofdredacteur verboden heeft? 'Kan niet!' De hoofdredacteur die Clark Kent een footballverslag laat schrijven zonder dat de chef sport daarvan op de hoogte is? 'Vergeet het!' Een nieuwsfotograaf die een analoge 35mm-camera gebruikt? 'Ha! Ha! Ha! Nee.' De grootste blunder situeert zich evenwel elders in de film: in die scène waarin Lex Luthor gearresteerd wordt voor de aanslag op een rechtbank. Die gebeurtenis wordt namelijk aan de kijker gecommuniceerd middels een krantenartikel. Daarbij is ook de pagina te zien waarop het bewuste artikel staat. Dat blijkt pagina 12 te zijn. De arrestatie van de rijkste en flamboyantste inwoner van Metropolis voor de bomaanslag op een overheidsgebouw waarbij honderden doden vielen, wordt door de hoofdredacteur van de Daily Planet weggestoken in het midden van de krant. Dat is geen fout. Dat is totale incompetentie. Van een film over een almachtige messias die door zijn vader naar de aarde wordt gestuurd, kun je wel wat christelijke symboliek verwachten. Als Superman dus als een aartsengel op een renaissanceschilderij neerdaalt, vinden wij dat kunnen. Als Superman voor de rechtbank moet verschijnen in Pontius Pilatus-stijl, passeert dat. Als Superman een meisje redt en de omstanders hem willen aanraken als ware hij de Heiland zelve, denken wij: 'Ça va, voor deze keer, maar misschien is je punt nu wel duidelijk, Zack.' Regisseur Zack Snyder vond dat de symboliek nog wat meer benadrukt kon worden. Na de sterfscène van Superman, waarin hij door een soort speer in zijn hartstreek getroffen wordt, ligt hij op een golgothiaans bergje puin. Hij wordt kruisafnamegewijs naar beneden gehaald, waarna Lois Lane zich over zijn lichaam ontfermt. Piëtashot. Bovendien blijkt een stel pijpleidingen in de achtergrond twee kruisen te vormen. We vermoeden dat Zack dan buiten beeld 'En bam! Superman ís Jezus Christus!' aan het brullen is. Overigens, voor wie zich afvraagt of Superman straks zal verrijzen: hij staat al op de castlijst van The Justice League Part One. Voor de leken: meer dan een film op zich is Batman v Superman een opbouw richting The Justice League Part One, waarin de twee heren aan de zijde van Wonder Woman, The Flash, Cyborg en Aquaman zullen strijden. Daar was wat over te doen op voorhand: zal de film erin slagen de andere superhelden van het DC Extended Universe te introduceren? En zo ja, gaat dat een beetje subtiel lukken? Het antwoord op de eerste vraag is: 'Ja.' Het antwoord op de tweede: 'Fak nee.' Ergens halverwege de film vindt Batman in Lex Luthors netwerk een map met footage van Aquaman, The Flash en Cyborg, die verdacht veel op teasertrailers voor geplande films lijkt. Die stuurt hij in een e-mail naar Wonder Woman. Waarna die alle filmpjes zorgvuldig bekijkt. Het ene na het andere. Vier minuten lang. Er is dus een scenarist die honderdduizenden dollars betaald kreeg om de grootste uitdaging voor de film op te lossen. Die scenarist heeft 'Euh, anders laten we Batman een e-mail sturen naar Wonder Woman? Of zo?' voorgesteld. Iedereen vond dat oké. Een gok: plan B was een DC-powerpointpresentatie. En dan hebben we het over de scène waarin Clark Kent Lois Lane in bad aantreft en er vervolgens zelf in springt. Met kleren aan. We zien hem nog net zijn bril wegleggen, voor er zedig naar de volgende scène weggeknipt wordt. Dat is heel erg jammer. Met je kleren in bad springen is het soort plan dat op voorhand heel erg romantisch lijkt, maar na acht seconden veruit je slechtste idee van de dag blijkt. Dat is namelijk het moment waarop je je realiseert dat een bad erg krap is voor twee personen. Dat je zo meteen de hele vloer gaat moeten dweilen. Dat je gsm in je achterzak zat. Maar vooral: het is het moment waarop je je begint af te vragen hoe je je broek uitkrijgt. Natte jeans kun je niet zomaar uittrekken. Je moet die afrollen. Dat is ellendig werk, dat alleen rechtstaand lukt. We hopen dat Lois zo'n rubberen slipmatje heeft gelegd. En dan zit Superman met nog een ander probleem. Als onze herinneringen aan Lois & Clark van destijds op VT4 kloppen, draagt Clark Kent onder zijn stadskleren zijn Supermanpakje. Dat is dus een kletsnatte spandex-onesie die Superman op een of andere manier zal moeten afstropen. Wij hadden graag gezien hóé. U leest het goed. De film die het ultieme gevecht tussen Batman en Superman, hun ultieme verzoening, het proces van Superman, de introductie van Wonder Woman, de opmars van Lex Luthor, de transformatie van generaal Zod in Doomsday, de opbouw richting The Justice League én een apocalyptisch visioen van de toekomst in 151 minuten probeert te rammen, spendeert volle zes minuten aan het enige verhaal van Batman dat u zich nog herinnert. Dat is zelfs de openingsscène: de jonge Bruce Wayne die met mama en papa uit de cinema komt, waarna een louche type met zijn handen in zijn zakken hen op straat benadert. Spoiler: ze gaan nog altijd dood. Het ergste is dat het daar niet bij blijft: de moord is verknipt met een andere scène, waarin de jonge Bruce Wayne wegloopt op de begrafenis van zijn ouders en in een diepe put valt. We vermoeden dat het hier een metaforische put betreft. Vervolgens vliegt een vlucht vleermuizen om hem heen, wat een soort windhoos creëert die jonge Bruce uit de put tilt. Uiteraard doet jonge Bruce dat in een Jezus Christus-pose. Zes minuten ver. En toen al voelden we nattigheid.