De feiten
...

De feitenNa de kleinere films Image en Black, een plekje bij de meest beloftevolle regisseurs ter wereld (door Variety) en de titel van 'Spielberg van Molenbeek' (door Time), zetten Adil El Arbi en Bilall Fallah in 2018 definitief de stap naar de hoogste klasse van de Belgische cinema. Patser, hun hyperkinetische, met heavy shit overladen ode aan de gangsterfilm, trok 350 000 bezoekers in ons land, 50 000 in Frankrijk en een historische 100 000 kijkers in Nederland. Over één ding was iedereen het eens: de Quick en Flupke van het Vlaamse filmgild gingen met Patser where no Buurtpolitie has gone before. We willen de mensen niet te eten geven die twee jaar geleden geloofde dat twee Vlamingen ooit een stadsblockbuster met een diverse cast, een hollywoodiaanse beeldvoering en een rits ontploffingen zouden maken, laat staan dat ze ermee uit de kosten zouden komen.Maar El Arbi en Fallah kregen ook kritiek, niet alleen van recensenten, maar ook vanuit de Vlaams-Marokkaanse gemeenschap. 'Ik word nu al aangesproken op mijn 'walgelijk taalgebruik' en hoe we een beeld schetsen van Marokkanen die enkel goed zijn om drugs te dealen', zei actrice Nora Gharib nog voor de release van de film in Knack Focus. Meer nog dan dat was de casting van Matteo Simoni een doorn in het oog, die als Vlaamse acteur met Italiaanse roots de Italo-Marokkaan Adamo vertolkte. 'Ja, dat was whitewashing', aldus acteur Saïd Boumazoughe in de eindejaarsspecial van dit blad. 'De film moest een zo groot mogelijk publiek bereiken en had een Vlaamse ster nodig om dat te doen. Matteo heeft dat uiteindelijk fantastisch gedaan. Ik hou van Matteo. Maar als je dat soort toegevingen doet, is het extra pijnlijk als je vervolgens nog altijd genegeerd wordt.' Met dat laatste wijst hij op de laatste uitreiking van de Ensors, waar Patser geen enkele juryprijs won en enkel de publieksaward wegkaapte.De getuigeVier jaar geleden richtten Adil El Arbi en Bilall Fallah het castingbureau Hakuna op, samen met Matthias Schoenaerts en Nabil Mallat, die de cast van Image heeft samengesteld. Ondertussen focust de firma, die zich specialiseert in etnisch diverse profielen, zich vooral op het coachen van jong talent, met onder meer stadsprojecten zoals Project BXL en workshops van professionals uit de fimindustrie zoals Michaël Roskam en Anthony Nti.Volgens Mathias Sourbron van Hakuna is de impact van Adil en Bilall op de Vlaamse film niet te onderschatten. 'Er kwamen al langer vragen van producers die meer diversiteit in hun cast wilden, maar Black en Patser hebben dat proces wel in een stroomversnelling gebracht', zegt Sourbron. 'Die films zijn vooral inspirerend voor jonge makers met een buitenlandse afkomst. Zij komen echt bij ons aankloppen omdat ze heel hard opkijken naar Adil en Bilall. Of voor een rolletje in Bad Boys, maar dat kunnen we helaas niet regelen.' (lacht)'Patser is een statementfilm. Adil en Bilall hebben daar vooral verteld wat ze wilden vertellen, op een Hollywoodiaanse manier, waardoor ze bepaalde aspecten in de film uitvergroot hebben. Dat er dan kritiek op komt, nemen ze er wel bij.'Volgens Sourbron kan Patser élke Vlaamse regisseur inspireren. 'Om groter te denken, en ook eens buiten het kader dat je kent te kijken. Voor de mensen in de film, maar ook voor andere acteurs met andere roots, zullen de kansen blijven komen. Kijk naar Saïd in De slimste mens ter wereld, kijk naar wat Nora allemaal onderneemt. Het wordt alleen maar meer, denk ik.'De toekomstVlaanderens populairste drarries zitten al een tijdje in Hollywood, en daar zullen ze ook in het nieuwe jaar vertoeven. De derde Bad Boys-film bereiden ze volop voor, de vierde Beverly Hills Cop ligt op de plank. En dan regisseren ze nog de fictiereeks Grond, de eerste samenwerking van Wannes Cappelle, Dries Heyneman en Zouzou Ben Chikha na Bevergem. Qua diversiteit in de filmwereld kijkt Sourbron uit naar 10 Songs for Charity, een urban-musical film over mensenhandel met onder meer Ashley Ntangu & Sarah-Jane Wijdenbos in de cast.