Na een resem memorabele tv- en filmrollen, twee hiphopplaten en een kortfilm kan Jeroen Perceval binnenkort ook zijn eerste regie van een langspeelfilm aan zijn cv toevoegen. Al heeft dat wel wat voeten in de aarde gehad. In maart, halverwege de draaiperiode van Dealer, moest hij de opnames stilleggen door een u welbekende pandemie. Pas vier maanden later kon hij opnieuw aan de slag. 'Het was even wennen om op een set vol...

Na een resem memorabele tv- en filmrollen, twee hiphopplaten en een kortfilm kan Jeroen Perceval binnenkort ook zijn eerste regie van een langspeelfilm aan zijn cv toevoegen. Al heeft dat wel wat voeten in de aarde gehad. In maart, halverwege de draaiperiode van Dealer, moest hij de opnames stilleggen door een u welbekende pandemie. Pas vier maanden later kon hij opnieuw aan de slag. 'Het was even wennen om op een set vol mondmaskers te staan', zegt de regisseur. 'Maar eigenlijk verloopt het heel vlot. We zorgen voor voldoende afstand, de acteurs zitten in elkaars bubbel, alles wordt continu ontsmet en er is zelfs een coronamanager die erop toeziet dat alles veilig verloopt. Iedereen is heel gemotiveerd om deze film tot een goed einde te brengen.' Dealer is het verhaal van Johnny, een veertienjarige drugsdealer die in een tehuis voor jongeren met een moeilijke thuissituatie verblijft. Wanneer hij de succesvolle filmacteur Antony als klant krijgt, ontstaat er een vriendschap tussen de twee en ze besluiten om hun leven over een andere boeg te gooien. 'Ze zeggen altijd: begin met de verhalen die je kent', aldus Perceval, die zelf het scenario schreef. 'In Dealer komen twee werelden samen. Enerzijds heb je het straatleven en de drugswereld van Johnny die ik ken uit mijn jeugd, anderzijds de acteurswereld van Antony. Er zitten wel een paar autobiografische elementen in de film, ja.' Johnny wordt vertolkt door nieuwkomer Sverre Rous. Hij deelt de set met Veerle Baetens, Ben Segers en Bart Hollanders. Die laatste zult u straks met zijn gouden kettingen, bijzonder bloempotkapsel en heel veel tatoeages nauwelijks herkennen. 'Bart wordt meestal gecast als de seut, net zoals Ben vaak in komische rollen te zien is. Het is toch saai om je als regisseur te beperken tot dat soort typecasting? Bart is voor zijn rol als bendeleider trouwens heel wat moeten afvallen. Tijdens de lockdown is hij enkele kilo's bijgekomen. En dus moest hij opnieuw op dieet, ook al had hij nog maar drie draaidagen te gaan. (lacht) Dat is pas toewijding.'