Er is het een en ander te doen geweest omtrent de vraag of klimaatnegationisten en buikgevoelpopulisten stijl Jean-Marie Dedecker nog een forum moeten krijgen in nieuwsmedia. Op het eerste gezicht zou ik denken van niet. Voor dissidente meningen en onzin zijn er immers sociale media, blogs en alternatieve nieuwsmedia aan weerszijden van het politieke spectrum.

Toch is het ook een vreemd precedent. Want er zitten natuurlijk voortdurend foute meningen en leugens in de media. Om nog te zwijgen van compleet gestoorde ideeën. Mijn favoriete daarvan is dat we eigenlijk moeten stoppen met kinderen maken, want kinderen maken is zo ongeveer het meest schadelijke voor de natuur dat er bestaat.

Het doel is natuurlijk niet de planeet redden. Het doel is het voortbestaan van onze soort verzekeren en daarom moeten we onder meer zo goed mogelijk zorg dragen voor onze omgeving. Ecologie stamt uit overlevingsdrang, niet uit een soort idiote onderschikking aan de planeet. Het is een zeer vreemde kronkel, die ervan uit lijkt te gaan dat de planeet aarde menselijke gevoelens heeft en we er daarom respectvol mee moeten omgaan. Desnoods door onszelf weg te cijferen en de kern van ons hele bestaan, namelijk het voortzetten en de evolutie van de generaties, als een probleem of zelfs een kwaad te beschouwen.

Een populist onderbreken is het grootste cadeau dat je hem kunt geven.

Mijn punt is maar: moeten we dit soort, bij witte filosofen van boven de vijftig populaire bullshit dan ook uit de klassieke media houden? Of zeg je: alles wat wetenschappelijk bewezen is, mag niet meer bevochten worden door mensen die er niets over weten?

Dat lijkt ook weer op het eerste gezicht een goed idee, maar waar stopt het? Wetenschap is natuurlijk een voortdurend evoluerend verhaal, en als mensen nooit zaken hadden bevraagd of gecontesteerd, waren we dan even ver gekomen?

Maar de vraag lijkt me vooral: hoe kunnen we populisten ontmaskeren als ze geen forum krijgen? Wat als ze dan enkel nog in hun eigen kamp hun groot gelijk gaan zoeken en groeien in de schaduwen die over die mysterieuze stille meerderheid hangen?

Het is in die zin eerder een lapmiddel dan een oplossing om hen uit de schijnwerpers te houden.

Daarom zou ik er eerder voor pleiten om hen net veel meer naar tv-studio's te halen en hun daar veel, maar echt veel scherper weerwerk te bieden. En niet zoals vroeger, toen 'scherp weerwerk' gelijkstond met mensen snel onderbreken en streng kijken met die ene gestrekte arm en dat scheve hoofd.

Een populist onderbreken is het grootste cadeau dat je hem kunt geven. Hij kan de chaos en de discussie tot het onderwerp maken in plaats van de inhoud. Laat die mensen maar heel rustig uitspreken, maar klop hen vervolgens neer met feiten, met experts die ook in oneliners kunnen spreken als het moet, en laat hen vooral hun eigen stiltes maar opvullen. Toegegeven, dat kost meer moeite dan onderbreken en wantrouwig staren. Maar het probleem zal niet weggaan door ervan weg te kijken. Het zal groeien waar niemand kijkt en dan moeten we de avond na de verkiezingen weer allemaal ongelooflijk verbaasd zijn want ja, 'dit had echt niemand zien aankomen'.