JOOST VANDECASTEELE: 'Het schijnt dat ik daar een lezing geef. Ik moet nog onderzoeken wat er van mij verwacht wordt. Alleszins: ik ben zelf de game Winter aan het maken en zal het vooral hebben over mijn aanpak en manier van vertellen als schrijver.'
...

JOOST VANDECASTEELE: 'Het schijnt dat ik daar een lezing geef. Ik moet nog onderzoeken wat er van mij verwacht wordt. Alleszins: ik ben zelf de game Winter aan het maken en zal het vooral hebben over mijn aanpak en manier van vertellen als schrijver.' HANS VAN NUFFEL: 'Ik geef een korte lezing over storytelling en het gebruik van ruimtes. Over hoe het narratief van een game verschilt met die van andere media. Ik spreek als buitenstaander, maar het gamewereldje intrigeert me wel. In het Gamefonds van het VAF zag ik veel games passeren. Ik heb dus een zekere expertise kunnen opbouwen als speler. Bovendien ken ik wel iets van verhalen vertellen en dingen in beeld brengen.' VAN NUFFEL: 'Bij mij is dat vrij vroeg begonnen, zo rond mijn veertiende. Ik woonde in een dorp waar niet veel te beleven viel, had een computer en toen bleek plots dat je kon gamen met een hoop Amerikanen. Keiplezant! Ik was toen ook al een fervent filmkijker. Ik had dat toen nodig om even uit mijn eigen realiteit te ontsnappen. Eigenlijk ben ik gewoon gek op verhalen, los van het medium.' VANDECASTEELE: 'Ik game al van in mijn moeders buik. Nee, serieus: eigenlijk ben ik een heel slechte gamer. Daarom hou ik zo van walkthroughs. Ik kijk graag naar mensen die gamen. Zolang ze hun bek houden. Zo'n voice-over die om de twee seconden roept hoe awesome alles is, daar moet ik niets van weten.'VANDECASTEELE: 'Ja, er worden heel goede games gemaakt tegenwoordig. Firewatch, bijvoorbeeld. Ik heb die game zelfs getoond aan filmstudenten van het RITCS. 'Kijk hoe ze praten, hoe informatie wordt doorgegeven via een gesprek'. Dat werkt inspirerender dan: lees dit boek. Het leuke is ook dat gamers al vertrouwd zijn met sciencefiction via andere kanalen. Dingen als tijdsreizen hoef je niet meer uit te leggen. Daardoor zijn de verhalen vaak creatiever, je kan beginnen op een hoger niveau.'VAN NUFFEL: 'Tegenwoordig heb ik minder tijd, maar twee à drie keer per jaar ga ik voluit voor het gamen. Dan speel ik het ene spel na het andere. Vooral de indiewereld is heel innovatief. Vroeger waren de verhalen nogal eenduidig: goed tegen slecht. De laatste jaren laten steeds meer games zien dat zoiets een kwestie van perspectief is. Inside vond ik bijvoorbeeld heel goed. Ruimtes zijn ook niet langer een plek waar je van punt A naar B moet, maar eerder een soort van puzzel. In elk klein hoekje kan je nieuwe dingen ontdekken.' VAN NUFFEL: 'De vrijheid die je krijgt als speler. Een game is zoals een tentoonstelling: je kiest zelf hoe je het ontdekt. Je kan dat kamer per kamer doen, je kan er eentje overslaan of er net twee uur in rondlopen... Je kan als speler het verhaal mee vormgeven.'VANDECASTEELE: 'Het interessante daaraan als maker is ook dat je iemand moet lokken. Je kan niemand dwingen een bepaald parcours te volgen. Bij Winter zit dat lokken vooral in het mysterie, het beste middel om de speler hongerig te houden. Je moet wel oppassen dat dat niet te ver doorslaat. Je kan ook té bizar zijn, te nietszeggend mysterieus.' VAN NUFFEL: 'Film is een heel rigide vorm. Het ritme is vooraf bepaald, je weet wanneer het begint en eindigt. De kijker krijgt de visie van een regisseur voorgeschoteld. Als maker is dat heel leuk, want je hebt volledige controle. Games zijn net tof omdat ze spelen met dezelfde elementen, maar dan op een interactieve manier. Ik vind dat heel inspirerend.' VANDECASTEELE: 'Tijdens het schrijven zet ik vaak trailers van games op ter inspiratie. Gewoon om even de sfeer op te snuiven, ik hoef het spel niet eens te spelen. Games doen me beseffen dat ik als schrijver nog te mak ben, nog niet raar genoeg. Maar ook dat er een logica moet zitten in de vreemdheid. Het mag niet gewoon bizar zijn.' VAN NUFFEL: 'Je merkt dat die kruisbestuiving groeit. Ik zit regelmatig samen met gameontwikkelaars die mijn input vragen, als speler en als filmregisseur.'VANDECASTEELE: 'Dat werkt ook omgekeerd. Schrijvers die vroeger in Hollywood zouden opduiken, beginnen nu voor gamebedrijven te werken. Er zijn crimeschrijvers die voor Grand Theft Auto schrijven, omdat ze dat interessanter vinden dan de zoveelste politiethriller. Ik vind het fantastisch om Winter te maken. Boeiend om in dienst van een studio te werken ook. Zij kwamen met een heel specifieke visuele stijl. Heel mooi, met veel vrolijke tinten. Het was mijn taak om daar een donkerte in te steken. We zijn er nog mee bezig, maar dit jaar komt het uit. En het wordt heel schoon.'