Pieterjan Seaux: Met Hydrogen Sea brengen we binnenkort een tweede plaat uit, Automata. Maar daarnaast speel ik ook nog bij Zwangere Guy, Sioen en Geike Arnaert, die in het najaar nieuw werk presenteert.

Hoe zou je Automata omschrijven aan pakweg een Roemeense trucker?

Seaux: Als een eerlijke, sferische plaat die je meeneemt op een trip. Met eerlijk bedoel ik dat Birsen (Uçar, zangeres van Hydrogen Sea en Seauxs vrouw, nvdr.) en ik deze keer met een band de studio in zijn gegaan. De essentie van muziek maken is voor mij toch dat je andere personen in de ogen kijkt terwijl je dat doet. Dus hebben we er op drums Steven Van Gelder bij gehaald, op toetsen Joris Caluwaerts van Stuff en op viool Patricia Vanneste, ex-Balthazar. Het is en wordt een druk jaar, dus veel tijd voor cultuur heb ik tegenwoordig niet.

We wagen het erop.

Seaux: Waar ik in eerste instantie aan moest denken: onlangs kwam een leerling van mij - ja, ik geef ook nog pianoles - aanzetten met een prachtnummer van Nina Simone, Wild Is the Wind. Daardoor ben ik nu weer haar hele repertoire aan het beluisteren. Ongelofelijk wat een mooie songs ze heeft geschreven. Welke plaat ik als eerste zou aanraden? Goh, ik ben slecht in titels. Die roze. (lacht)

Waar grijp je naar om je gedachten van de muziek af te zetten?

Seaux: Ik lees heel graag, maar zoals zo veel mensen enkel op vakantie. Tijdens het jaar ben ik daar te onrustig voor. Weg van huis gebeurt het omgekeerde: dan verlies ik me totáál in boeken. Een van de laatste die ik heb gelezen, was Peter Mertens' Graailand. Niet dat ik naar politieke of maatschappelijke oplossingen zoek bij extreemlinks, maar ik vind het wel interessant om overal eens na te gaan wie wat te zeggen heeft. Ik wil niets uitsluiten, daarna vorm ik wel mijn eigen mening. Daarbij: de allesomvattende oplossing zal toch nooit bij één partij te vinden zijn.

Onrustig of niet, slaag je erin om met vrouwlief voor de buis onderuit te zakken?

Seaux: Ja hoor, inderdaad om te ontspannen. Dan kijken we naar een serie zoals Russian Doll, over een vrouw die gevangen zit in een tijdlus. Op haar eigen verjaardagsfeestje komt ze uit de badkamer, er gebeurt van alles en dan sterft ze. Maar keer op keer komt ze weer in die badkamer terecht. Uiteraard begint ze te onderzoeken wat er aan de hand is. Leuke tragikomische serie. En daarmee ben ik al rond, vrees ik...

Een opera onlangs? Een expo? Strip? Bierfestival? Denk, Pieterjan, denk.

Seaux: (lacht) Wel ja, hoe heet die stripreeks ook alweer die ik laatst heb gelezen... Aldemar, Aldebarend? Aldebaran! Iets Frans, sciencefiction. Over ruimtereizigers die een andere aarde proberen te vinden. Supermooi getekend en tof om 's avonds nog even in die wereld van schitterende landschappen te kruipen. Oef. Bedankt voor het aandringen!