Fatinha Ramos: In plaats van werfdoeken hangen er 28 enorme werken van mij, waarin ik de geschiedenis en de landmarks van de stad heb verwerkt.
...

Fatinha Ramos: In plaats van werfdoeken hangen er 28 enorme werken van mij, waarin ik de geschiedenis en de landmarks van de stad heb verwerkt. Tot tevredenheid van de grote baas? Ramos: (lacht) Ik heb Bart De Wever maar één keertje gezien, maar hij was er inderdaad heel blij mee. Je woont oprecht graag in Antwerpen. Ramos: Mensen klagen veel over de stad maar ik heb daar weinig reden toe. Tegen mij is iedereen altijd vriendelijk. Weet je, afgelopen december was ik op het Festival van de Gelijkheid, waar ik Dave Eggers heb ontmoet, de auteur van Wat is de wat, een geweldig boek dat nu door HetPaleis tot een theaterstuk is bewerkt. Bij de première werden Valentino Achak Deng, de Soedanese vluchteling op wie het boek is gebaseerd, en Gorges Ocloo, de acteur die hem nu speelt, geïnterviewd. Wat die Valentino allemaal heeft meegemaakt om in Amerika te raken! Zo heeft hij lange tijd door Afrika gestapt op blote voeten en zonder eten. Maar altijd is hij positief gebleven. Ook in Antwerpen vond hij alles mooi. Wel, ik heb zo'n mensen graag. Met hem zit ik op dezelfde golflengte. Pieter Bruegel is het Antwerpse uithangbord dit jaar. Iets voor jou? Ramos: O ja, ik ben een grote fan. Drie van mijn werken aan het stadhuis zijn door Bruegel geïnspireerd. In het Museum Mayer van den Bergh ben ik al naar de gerestaureerde Dulle Griet gaan kijken. Echt schitterend. De kleuren zijn anders, sterker, helderder. Na twee uur had ik veel dingen gezien die ik vroeger niet zag. Twee uur naar een schilderij kijken? Dat moet ik mijn tienerkroost vertellen. Ramos: Het is niet omdat het beeld niet beweegt dat er niet van alles in gebeurt. Je kunt blíjven ontdekken, dat is karakteristiek voor Bruegel. Even denken nu... O ja, muziek. Ik hou heel veel van Nils Frahm, die ik vorig jaar in de AB heb gezien. Hij is een ongelofelijke pianist maar in feite ook een one-man band. Zijn muziek klinkt nu eens zacht en mooi, dan weer hard en dansbaar, maar het belangrijkste: je raakt in een soort twilight zone als je naar hem luistert, een roes. Heel inspirerend als ik aan het werken ben. Voor we het vergeten: je tekent vanaf 14 april eveneens present op de expo O wonder, klein wonder in Sint-Niklaas. Ramos: Samen met werk van een hele rij illustrators en beeldende kunstenaars: Isabelle Vandenabeele, Katja Vermeire, Sassafras De Bruyn, Klaas Verplancke... Bevreemding en verwondering is de ondertitel, het loont de moeite om te gaan kijken. Mag ik tot slot nog een van mijn lievelingsboeken noemen? Dat is Little Tree van Katsumi Komagata, een Japanse illustrator. Het bevat bijna geen tekst, het is meer een kunstwerk. Al bladerend vouw je prenten open in 3D en zo zie je die boom groeien, pagina na pagina. Het gaat over het voorbijgaan van de tijd. Prachtig!