Hoe succesvol de gimmick aanvankelijk ook was, ooit moest de aandacht voor de cartoonband Gorillaz wel terechtkomen bij de vléselijke muziekmakers met wie Damon Albarn zich omringt. Daarom is het heuglijk dat Albarns partner, (strip)tekenaar en visueel artiest Jamie Hewlett, met deze eerste monografie ook eens volu...

Hoe succesvol de gimmick aanvankelijk ook was, ooit moest de aandacht voor de cartoonband Gorillaz wel terechtkomen bij de vléselijke muziekmakers met wie Damon Albarn zich omringt. Daarom is het heuglijk dat Albarns partner, (strip)tekenaar en visueel artiest Jamie Hewlett, met deze eerste monografie ook eens voluit op eigen terrein kan worden getaxeerd. In feite ontkiemde de universele aanvaarding van Hewletts stijl - schalks en grotesk, punky en anarchistisch, even Amerikaans als Japans en met uitzinnige karakters - al in zijn doorbraakstrip Tank Girl, en de reeks Get the Freebies waarmee hij het roemruchte magazine The Face stoffeerde. Het vergt maar een muizensprong om van daaruit tegen de geinige 'bandleden' van Gorillaz aan te lopen. Voor een groter, verrassender begrip van Jamie Hewletts artistieke gaves kunt u beter meteen doorbladeren naar zijn waterverfwerk. Over zijn vrouwenportretten hangt nog de frivole boudoirsfeer van Henri de Toulouse-Lautrec. Pakkender zijn de werken die hij maakte nadat hij door Oxfam in Bangladesh werd uitgenodigd om er de gevolgen van aanhoudende overstromingen te ondervinden. Die creatieve groei zette zich door in de drie luiken van Hewletts expo The Suggestionists (2015): een speelse interpretatie van de tarotkaarten, facsimiles van oude sexploitationfilmaffiches (met zijn Franse vrouw Emma de Caunes als model) en serene pentekeningen van balsturige Zuid-Franse naaldbomen. Een aap met méér dan vier handen.