'Zijn dood is een groot verlies voor zijn familie en vrienden, onze uitgeverij en voor de Vlaamse jeugdliteratuur', klinkt het in het persbericht van Standaard Uitgeverij. Bracke schreef meer dan 40 jeugdromans, waarbij hij heikele maatschappelijke thema's zoals drugs, prostitutie of jeugdbendes aanraakte.

Heel wat van zijn boeken werden bekroond in binnen- en buitenland, sommige (Het Engelenhuis, Black ...) werden ook succesvol verfilmd.

Maatschappelijk engagement als rode draad door het oeuvre

De populaire jeugdauteur Dirk Bracke is op 68-jarige leeftijd overleden. Bracke heeft een 40-tal jeugdboeken geschreven. Heel wat van zijn boeken hebben literaire prijzen gewonnen zowel in binnen- als buitenland. Een rode draad doorheen het oeuvre van Bracke is het maatschappelijk engagement. Verschillende van zijn boeken zijn ook verfilmd.

Dirk Bracke werd geboren in Sint-Gillis-Waas op 4 juni 1953. Na zijn handelsopleiding begon hij te werken in een postsorteercentrum. Zijn eerste stap in de literaire wereld is zijn deelname aan de John Flanderswedstrijd in 1987. Vanuit zijn passie voor geschiedenis en voor de prehistorie stuurt Bracke een verhaal over neanderthalers in. Bracke wint de prijs niet, maar het verhaal 'Steen' wordt wel in 1988 gepubliceerd in de reeks Vlaamse Filmpjes. Bracke werkt het verhaal nadien uit tot een volwaardige jeugdroman die in 1993 verschijnt. Later herwerkt hij het verhaal nog verder in 'Vuurmeisje'. De ambitie van Bracke lijkt aanvankelijk beperkt. "Een boek met mijn naam op, meer moest dat niet zijn", zo zei hij daarover in het VRT-programma Culture Club. Maar 'Steen' is maar de eerste in een lange reeks van populaire jeugdromans.

In 1990 leest Bracke in Knack een artikel dat een belangrijke stempel zal drukken op zijn latere oeuvre. Journalist Chris De Stoop had voor het weekblad een reportagereeks gemaakt over kinderprostitutie in Zuidoost-Azië. De toen 37-jarige Bracke had nog nooit over de problematiek gehoord en het triggerde hem om zijn schrijverschap over een andere boeg te gooien. In plaats van historische romans kiest hij voor maatschappelijke thema's, gaande van kinderprostitutie en drugsverslaving tot seksueel geweld en incest. Met 'Blauw is bitter' (1993), een verhaal over kinderprostitutie, zet hij de toon voor zijn latere werk.

Bracke gaat geen onderwerp uit de weg en schrijft onomwonden over harde en controversiële thema's. In een interview met De Morgen eerder dit jaar zei hij daar zelf het volgende over: "Mijn boeken waren anders. Ik schreef over outcasts en hangjongeren, en op het einde kwam het niét goed. Soms pleegde er iemand zelfmoord. En ik liet jongeren in mijn boeken ook seks met elkaar hebben, wat helemaal ongehoord was, maar mijn lezers vonden het geweldig. Eindelijk boeken die niet betuttelend waren. Het echt vernieuwende was de stijl. Ik schreef niet omfloerst, maar gewoon recht voor de raap. Ik wou eerlijk zijn en dat werd erg geapprecieerd."

De grote doorbraak komt er in 1996 met 'Het uur nul', een verhaal over een tiener met aids. Het boek doet de populariteit van Bracke snel stijgen. Bracke vertelt daarover zelf dat hij op de Boekenbeurs een lange rij wachtenden zag staan en dacht dat ze zijn bordje verwisseld hadden met dat van Marc De Bel die een beetje verderop zou signeren.

Naast zijn niet-omfloerste stijl en maatschappelijke thema's staat Bracke ook bekend om zijn research. Voor elk boek doet hij uitgebreid onderzoek. Zo heeft hij voor het boek 'Het engelenhuis' maandenlange gesprekken met geïnterneerde meisjes in de gesloten jeugdinstelling De Zande in Beernem. Voor Black rijdt hij dan weer mee met politiepatrouilles in Brussel om op die manier inzicht te krijgen in de wereld van jeugdbendes.

Bracke is ook één van de weinig Vlaamse auteurs van wie er drie boeken verfilmd zijn. Zo verfilmde Hans Herbots 'Het engelenhuis' in 2010 tot 'Bo'. Vijf jaar later verfilmden Adil El Arbi en Bilall Fallah de boeken 'Black' en 'Back' tot 'Black'. Het betekent voor het regisseursduo een belangrijke hefboom voor hun carrière in Hollywood. Begin 2021 kondigden El Arbi en Bilall aan dat ze ook 'Straks doet het geen pijn meer', een roman over incest, in een film zullen gieten. De opnames starten in 2022.

Aan die laatste verfilming is volgens Bracke een opvallende anekdote verbonden. Zo moest de 15-jarige Adil El Arbi 'Straks doet het geen pijn meer' lezen voor een boekbespreking op school. El Arbi had voordien nog nooit een boek uitgelezen, maar dit boek van Bracke las hij op twee dagen uit. Nadien stuurde El Arbi een mail naar Bracke met de vraag of hij het verhaal ooit mocht verfilmen.

Bracke is blij dat zijn boeken zo vaak verfilmd worden. "Het is het derde boek van mij dat verfilmd wordt. Enkel Tom Lanoye en Jef Geeraerts valt ook die eer te beurt. Dat streelt mijn ego", zo zei hij daarover. In februari 2021 moet Bracke aankondigen dat hij na 28 jaar schrijverschap om gezondheidsredenen moet stoppen met schrijven. Signeren op de Boekenbeurs en de lezingen op scholen zal Bracke het meest missen, zo zei hij in verschillende interviews.

Dirk Bracke was getrouwd met Marja en had twee kinderen en vier kleinkinderen.

Reacties Jambon, Dalle en Crevits

Vanuit diverse hoeken komen er dinsdagavond reacties binnen op het overlijden van jeugdauteur Dirk Bracke. Onder meer Vlaams minister-president Jan Jambon, Vlaams minister van Jeugd Benjamin Dalle en minister van Werk Hilde Crevits eren de schrijver.

"Vaarwel Dirk Bracke. Opgegroeid met jouw boeken. Zonder twijfel één van onze meest invloedrijke jeugdauteurs. Hij heeft belangrijke maatschappelijke thema's bespreekbaar gemaakt voor jongeren. Een inspiratie voor zovelen", reageert Benjamin Dalle dinsdagavond op Twitter.

Ook de Vlaamse minister-president, tevens bevoegd voor Cultuur, sprak zijn medeleven uit. "De gevierde jeugdauteur Dirk Bracke is op jonge leeftijd overleden. Mijn diep medeleven met familie en vrienden", tweette Jan Jambon.

"Schitterende auteur, zoveel generaties jongeren geïnspireerd en doen dromen met zijn vele boeken! Rust zacht", schreef Hilde Crevits op Twitter.

'Zijn dood is een groot verlies voor zijn familie en vrienden, onze uitgeverij en voor de Vlaamse jeugdliteratuur', klinkt het in het persbericht van Standaard Uitgeverij. Bracke schreef meer dan 40 jeugdromans, waarbij hij heikele maatschappelijke thema's zoals drugs, prostitutie of jeugdbendes aanraakte. Heel wat van zijn boeken werden bekroond in binnen- en buitenland, sommige (Het Engelenhuis, Black ...) werden ook succesvol verfilmd. De populaire jeugdauteur Dirk Bracke is op 68-jarige leeftijd overleden. Bracke heeft een 40-tal jeugdboeken geschreven. Heel wat van zijn boeken hebben literaire prijzen gewonnen zowel in binnen- als buitenland. Een rode draad doorheen het oeuvre van Bracke is het maatschappelijk engagement. Verschillende van zijn boeken zijn ook verfilmd.Dirk Bracke werd geboren in Sint-Gillis-Waas op 4 juni 1953. Na zijn handelsopleiding begon hij te werken in een postsorteercentrum. Zijn eerste stap in de literaire wereld is zijn deelname aan de John Flanderswedstrijd in 1987. Vanuit zijn passie voor geschiedenis en voor de prehistorie stuurt Bracke een verhaal over neanderthalers in. Bracke wint de prijs niet, maar het verhaal 'Steen' wordt wel in 1988 gepubliceerd in de reeks Vlaamse Filmpjes. Bracke werkt het verhaal nadien uit tot een volwaardige jeugdroman die in 1993 verschijnt. Later herwerkt hij het verhaal nog verder in 'Vuurmeisje'. De ambitie van Bracke lijkt aanvankelijk beperkt. "Een boek met mijn naam op, meer moest dat niet zijn", zo zei hij daarover in het VRT-programma Culture Club. Maar 'Steen' is maar de eerste in een lange reeks van populaire jeugdromans. In 1990 leest Bracke in Knack een artikel dat een belangrijke stempel zal drukken op zijn latere oeuvre. Journalist Chris De Stoop had voor het weekblad een reportagereeks gemaakt over kinderprostitutie in Zuidoost-Azië. De toen 37-jarige Bracke had nog nooit over de problematiek gehoord en het triggerde hem om zijn schrijverschap over een andere boeg te gooien. In plaats van historische romans kiest hij voor maatschappelijke thema's, gaande van kinderprostitutie en drugsverslaving tot seksueel geweld en incest. Met 'Blauw is bitter' (1993), een verhaal over kinderprostitutie, zet hij de toon voor zijn latere werk. Bracke gaat geen onderwerp uit de weg en schrijft onomwonden over harde en controversiële thema's. In een interview met De Morgen eerder dit jaar zei hij daar zelf het volgende over: "Mijn boeken waren anders. Ik schreef over outcasts en hangjongeren, en op het einde kwam het niét goed. Soms pleegde er iemand zelfmoord. En ik liet jongeren in mijn boeken ook seks met elkaar hebben, wat helemaal ongehoord was, maar mijn lezers vonden het geweldig. Eindelijk boeken die niet betuttelend waren. Het echt vernieuwende was de stijl. Ik schreef niet omfloerst, maar gewoon recht voor de raap. Ik wou eerlijk zijn en dat werd erg geapprecieerd." De grote doorbraak komt er in 1996 met 'Het uur nul', een verhaal over een tiener met aids. Het boek doet de populariteit van Bracke snel stijgen. Bracke vertelt daarover zelf dat hij op de Boekenbeurs een lange rij wachtenden zag staan en dacht dat ze zijn bordje verwisseld hadden met dat van Marc De Bel die een beetje verderop zou signeren. Naast zijn niet-omfloerste stijl en maatschappelijke thema's staat Bracke ook bekend om zijn research. Voor elk boek doet hij uitgebreid onderzoek. Zo heeft hij voor het boek 'Het engelenhuis' maandenlange gesprekken met geïnterneerde meisjes in de gesloten jeugdinstelling De Zande in Beernem. Voor Black rijdt hij dan weer mee met politiepatrouilles in Brussel om op die manier inzicht te krijgen in de wereld van jeugdbendes. Bracke is ook één van de weinig Vlaamse auteurs van wie er drie boeken verfilmd zijn. Zo verfilmde Hans Herbots 'Het engelenhuis' in 2010 tot 'Bo'. Vijf jaar later verfilmden Adil El Arbi en Bilall Fallah de boeken 'Black' en 'Back' tot 'Black'. Het betekent voor het regisseursduo een belangrijke hefboom voor hun carrière in Hollywood. Begin 2021 kondigden El Arbi en Bilall aan dat ze ook 'Straks doet het geen pijn meer', een roman over incest, in een film zullen gieten. De opnames starten in 2022. Aan die laatste verfilming is volgens Bracke een opvallende anekdote verbonden. Zo moest de 15-jarige Adil El Arbi 'Straks doet het geen pijn meer' lezen voor een boekbespreking op school. El Arbi had voordien nog nooit een boek uitgelezen, maar dit boek van Bracke las hij op twee dagen uit. Nadien stuurde El Arbi een mail naar Bracke met de vraag of hij het verhaal ooit mocht verfilmen. Bracke is blij dat zijn boeken zo vaak verfilmd worden. "Het is het derde boek van mij dat verfilmd wordt. Enkel Tom Lanoye en Jef Geeraerts valt ook die eer te beurt. Dat streelt mijn ego", zo zei hij daarover. In februari 2021 moet Bracke aankondigen dat hij na 28 jaar schrijverschap om gezondheidsredenen moet stoppen met schrijven. Signeren op de Boekenbeurs en de lezingen op scholen zal Bracke het meest missen, zo zei hij in verschillende interviews. Dirk Bracke was getrouwd met Marja en had twee kinderen en vier kleinkinderen. Vanuit diverse hoeken komen er dinsdagavond reacties binnen op het overlijden van jeugdauteur Dirk Bracke. Onder meer Vlaams minister-president Jan Jambon, Vlaams minister van Jeugd Benjamin Dalle en minister van Werk Hilde Crevits eren de schrijver."Vaarwel Dirk Bracke. Opgegroeid met jouw boeken. Zonder twijfel één van onze meest invloedrijke jeugdauteurs. Hij heeft belangrijke maatschappelijke thema's bespreekbaar gemaakt voor jongeren. Een inspiratie voor zovelen", reageert Benjamin Dalle dinsdagavond op Twitter. Ook de Vlaamse minister-president, tevens bevoegd voor Cultuur, sprak zijn medeleven uit. "De gevierde jeugdauteur Dirk Bracke is op jonge leeftijd overleden. Mijn diep medeleven met familie en vrienden", tweette Jan Jambon. "Schitterende auteur, zoveel generaties jongeren geïnspireerd en doen dromen met zijn vele boeken! Rust zacht", schreef Hilde Crevits op Twitter.