Drie jaar is het geleden dat Madison in de sneeuw verdween. Haar ouders stopten langs de weg voor een plaspauze, een gure windvlaag schepte wat vlokken op, ze keken om, en weg was Madison. De bossen van Oregon zijn geen menslievende plek, zeker niet in de winter - zonder thermische kledij vries je in enkele uren dood. De kans dat Madison ooit levend weer opduikt, is quasi nul. Maar haar ouders zijn koppig en huren Naomi in, iemand die kinderen vindt: net als een profiler die de logica v...

Drie jaar is het geleden dat Madison in de sneeuw verdween. Haar ouders stopten langs de weg voor een plaspauze, een gure windvlaag schepte wat vlokken op, ze keken om, en weg was Madison. De bossen van Oregon zijn geen menslievende plek, zeker niet in de winter - zonder thermische kledij vries je in enkele uren dood. De kans dat Madison ooit levend weer opduikt, is quasi nul. Maar haar ouders zijn koppig en huren Naomi in, iemand die kinderen vindt: net als een profiler die de logica van een seriemoordenaar tracht te begrijpen, kan zij zich verplaatsen in het hoofd van kinderlokkers. Dat ze ooit zelf aan een kidnapper ontsnapte, helpt en motiveert haar. Eerlijk is Naomi wel: 'Hoogstwaarschijnlijk is uw kind dood' is haar standaardopeningszin bij elk intakegesprek. Maar zoeken zal ze. Vindt ze een lijk, dan kunnen de ouders haar tenminste begraven. Met de verbetenheid van een bloedhond jaagt ze op het sneeuwmeisje, dat op haar beurt de lezer in een dromerige taal toespreekt. Vanuit een kleine witte wereld - een hiernamaals? - vertelt Madison over haar leven en de dieren die haar omringen. Kan ze niet ontsnappen, of wil ze niet? Eigenlijk zou Naomi bij haar zieke pleegmoeder moeten zijn, iets wat haar broer niet nalaat te benadrukken. Vaak lopen haar zaken bovendien slecht af - de baby van een junkie wordt in een vuilniszak teruggevonden, en sommige kinderen verdwijnen in het niets. Een eenzame speurder wier leven een rommeltje is, een vermist meisje, een wereld vol ellende, een vuige stoet verdachten, een misantrope commissaris, een ridderlijke ranger die Naomi bijstaat, een knoert van een jeugdtrauma: aan potentiële thrillerclichés geen gebrek, maar Denfeld kan bogen op gedegen research én heeft stilistisch talent. Vooral het magische taalgebruik verheft dit boek boven de doorsneethriller. Rene Denfeld etaleerde haar sprookjesachtige zinnen al in haar debuut The Enchanted (vertaald als De betoverden), een briljante roman die zich afspeelt op death row. Hier verfijnt ze haar etherische stijl nog. U zou op de vertaling kunnen wachten, die volgend voorjaar verschijnt, maar waarom geduld hebben? Het Engels van Denfeld is een streling voor het oog.