Als het allemaal tegenzit, bestaat er een simpele oplossing: weggaan. Charles kiest voor die laffe nooduitgang. Na een ruzie met zijn hoogzwangere vrouw neemt hij nukkig zijn intrek in de blokhut van zijn ouders. Niet voor altijd, natuurlijk - dat zou dan weer té dapper zijn - maar 'om nog een laatste weekend voor mezelf te hebben voordat de baby werd geboren en mijn leven zoals ik het kende voor altijd zou zijn verpest'. Eens daar slaat de verveling snoeihard toe. Een joint helpt even en mocht hij die fles wijn openkrijgen, dan zou hij zich kunnen bezatten, maar nergens in die verdomde blokhut is een kurkentrekker te bespe...