Bij ieder nieuw vleesschandaal wordt crowdbutching weer een tikje populairder. Samen een slachtdier kopen dat in ideale omstandigheden wordt grootgebracht, zonder dat het in een miserabel hok moet leven, zonder overtollige antibiotica, zonder dat het vlees wordt opgespoten met water, met als resultaat: een ongeëvenaarde smaak.
...

Bij ieder nieuw vleesschandaal wordt crowdbutching weer een tikje populairder. Samen een slachtdier kopen dat in ideale omstandigheden wordt grootgebracht, zonder dat het in een miserabel hok moet leven, zonder overtollige antibiotica, zonder dat het vlees wordt opgespoten met water, met als resultaat: een ongeëvenaarde smaak. Jacqueline en haar man Ed pakken het nog kleinschaliger aan. Nadat ze van het hectische Londen naar het Franse platteland zijn verhuisd, besluiten ze op hun boerderijtje twee biggen groot te brengen. Grotendeels uit noodzaak: als romanschrijfster en freelancejournalist hebben ze moeite de eindjes aan elkaar te knopen en twee vrieskisten vol varkensvlees kunnen voor hen de redding betekenen - anders moeten ze met hangende pootjes terug naar Londen. Klinkt leuk, varkentjes houden. Terreintje afbakenen, hokje bouwen, stro leggen, keukenrestjes voederen: in het begin valt het reuze mee. Maar varkens groeien in een ijltempo en voor Jacqueline het goed en wel beseft zit ze met twee joekels van dieren én een moreel dilemma: zal ze het, nu ze zich is gaan hechten aan Groot en Klein Varken, over haar hart krijgen om ze te slachten? Want ook dat wil het koppel zelf doen, uit respect voor de dieren. Nobel - iedereen die vlees eet, zou bereid moeten zijn een dier te doden - maar zoiets vergt kunde en een ijzeren maag. Er komt een slagpin aan te pas, vleeshaken en vlijmscherpe messen, liters bloed en een gigantische kwak ingewanden, én je moet precies zijn - als je de galblaas raakt, is alle vlees letterlijk vergald. Terwijl Jacqueline Yallop tobt over het lot van haar varkens, doorspekt ze haar verhaal met de unieke historische band tussen zwijn en mens. Varkens blijken bijzonder intelligente dieren, die vroeger zelfs in circussen en cabarets optraden. Bizar is het relaas over het slimme paradevarken van Samuel Bisset, dat in de achttiende eeuw regelmatig de voorpagina's haalde en volle zalen trok. Tegelijk werden ze als onreine duivels beschouwd die vrouwen beheksten en werden ze tijdens dierenprocessen regelmatig ter dood veroordeeld. Maar de innige band is vooral praktisch: op het verpauperde platteland is een varken een vorm van pensioensparen, en Yallop schrijft met enige weemoed over de leegloop van die Franse dorpen. Daarin schuilt de sterkte van Groot Varken, Klein Varken. Door haar varkensexperiment boven het persoonlijke uit te tillen schetst Yallop een tragisch beeld van de plattelandsvlucht die Europa teistert: de teloorgang van traditie, de onthechting van de natuur en vooral de vereenzaming van de vergrijzende achterblijvers. Geen rozig plaatje.