Dit is hoe het gaat: wij, levende doden, dwalen een paar decennia over de aarde en bereiken na veel omwegen eindelijk ons doel, het graf. Daar mogen we rusten en rotten en terwijl we vergaan, sijpelt ons vlees de rulle grond in, waar wormen het verteren en het deeltje per deeltje uitdrijven. Tot we door de wortels van sneeuwklokjes worden opgezogen en in geur verstuiven. Wij, wandelaars, worden pollen, opgesnoven door de droeve bezoekers van onze zerken.
...