Paul de Wispelaere publiceerde zijn eerste werk, het verhaal 'Fantasia' in Dietsche Warande en Belfort in 1954. Verschillende andere verhalen zullen volgen.

Vanaf de jaren '60 neemt zijn literair-kritisch werk een evenwaardige plaats in naast het creatieve proza.

In 1972 begint hij Nederlandse letterkunde te doceren aan de Universitaire Instelling Antwerpen, waar hij in 1978 benoemd wordt tot hoogleraar.

De Wispelaere is een van de zeldzame schrijvers die als essayist én romancier tot de belangrijkste auteurs van hun generatie behoren. In 1998 ontving hij voor zijn hele oeuvre de Prijs der Nederlandse Letteren, de hoogste onderscheiding in het Nederlandse taalgebied. Voordien waren zijn essays al bekroond, onder meer met de Essayprijs van de Jan Campertstichting en de Driejaarlijkse Prijs van de Maatschappij voor Letterkunde te Leiden. Voor zijn romans kreeg hij onder meer de Belgische Staatsprijs voor verhalend proza.

Bibliografie

  • Scherzando ma no troppo (1959)
  • Victor J. Brunclair 1899-1944 (1960)
  • Hendrik Marsman (1961)
  • Een eiland worden (1963)
  • Mijn levende schaduw (1965)
  • Het Perzische tapijt (1966)
  • Met kritisch oog (1967)
  • Facettenoog (1968)
  • Paul-tegenpaul, 1969-1970 (1970)
  • Een Vlaming bekijkt Nederland (1972)
  • Jan Walravens (1974)
  • Een dag op het land (1976)
  • Louis Paul Boon, tedere anarchist. Omtrent het utopia in 'Vergeten Straat' (1976)
  • Tussen tuin en wereld (1979)
  • De Liternatuur van Sybren Polet (1980)
  • Mijn huis is nergens meer (1982)
  • Brieven uit Nergenshuizen (1986)
  • De broek van Sartre en andere essays (1987)
  • Het verkoolde alfabet (1992)
  • En de liefste dingen nog verder (1998)
  • Cuba en andere reisverhalen (2002)
  • Onder voorbehoud (2003)
Paul de Wispelaere publiceerde zijn eerste werk, het verhaal 'Fantasia' in Dietsche Warande en Belfort in 1954. Verschillende andere verhalen zullen volgen.Vanaf de jaren '60 neemt zijn literair-kritisch werk een evenwaardige plaats in naast het creatieve proza.In 1972 begint hij Nederlandse letterkunde te doceren aan de Universitaire Instelling Antwerpen, waar hij in 1978 benoemd wordt tot hoogleraar.De Wispelaere is een van de zeldzame schrijvers die als essayist én romancier tot de belangrijkste auteurs van hun generatie behoren. In 1998 ontving hij voor zijn hele oeuvre de Prijs der Nederlandse Letteren, de hoogste onderscheiding in het Nederlandse taalgebied. Voordien waren zijn essays al bekroond, onder meer met de Essayprijs van de Jan Campertstichting en de Driejaarlijkse Prijs van de Maatschappij voor Letterkunde te Leiden. Voor zijn romans kreeg hij onder meer de Belgische Staatsprijs voor verhalend proza.