Z33 is een 'huis voor actuele kunst, design en architectuur'. Toch een bijzondere combinatie in Vlaanderen.
...

Z33 is een 'huis voor actuele kunst, design en architectuur'. Toch een bijzondere combinatie in Vlaanderen.Adinda Van Geystelen: Internationaal zelfs. Wij willen dat onze expo's kruisbestuivingen zijn tussen kunstenaars, vormgevers én architecten. Een bijkomende factor is dat ons vernieuwde gebouw geen white cube is met louter een opvallende gevel, zoals bij veel hedendaagse musea. Het is een architecturaal pareltje en in die zin een expo op zich. Aan kunstenaars en tentoonstellingsmakers om daarmee de dialoog aan te gaan. Heb je onlangs buitenshuis een fascinerende expo gezien?Van Geystelen: Ja: Case Design. The Craft of Collaboration in het Vlaams Architectuurinstituut. Case Design is een Indiaas architectuurbureau dat naar de betekenis van duurzame kwaliteit zoekt. Het zet het expliciet in op samenwerkingen met bouwvakkers, boeren, kunstenaars, ingenieurs en wetenschappers. Dat zorgt voor projecten met een heel brede participatie, echte odes aan samenwerking. Ik werd er helemaal warm van. Nu we toch grenzen aan het overschrijden zijn: in Hasselt doet de expo No More Boring Art! dat ook.Van Geystelen: Ik ben zó blij dat het eindelijk eens gebeurt: een museumdirecteur, Philippe Van Cauteren van het SMAK, die ingaat op het voorstel van een schooldirectie om een deel van zijn collectie buiten het museum te tonen, in dit geval kunsthogeschool PXL-MAD dus. En wat voor werk: stukken van Luc Tuymans, Marlène Dumas of John Baldessari - bij wie medecurator Koen van den Broek de titel No More Boring Art! heeft gehaald. Een fantastische expo. Iedereen kan er binnenwandelen tijdens de schooluren en ook - uitzonderlijk - gedurende ons eigen openingsweekend. Je bent niet de eerste en ongetwijfeld ook niet de laatste die hier de pet afneemt voor Ilja Leonard Pfeijffers bestseller.Van Geystelen: Ik denk niet dat ik ooit een boek vaker heb aangeraden dan zijn Grand Hotel Europa. (lacht) Omdat ik het zelf met zo'n gretigheid heb gelezen. Het is een ware pageturner, vermoeide dag achter de rug of niet. Tegelijk raakt het zoveel hedendaagse thema's aan dat ik de maanden nadien nog vaak dacht: god ja, dat zat er óók in. Die combinatie - veelzijdig én inhoudelijk heel sterk, beschouwend én relativerend - zie je niet vaak. Je kunt het zowel lezen als een romantisch verhaal, een geschiedkundige roman, een maatschappelijke beschouwing of een essay over de betekenis van onze Europese identiteit. Tot slot: dit mag dan Beethovens jaar zijn, bij jou mag Bach elke dag.Van Geystelen: In eender welke stemming staat Bach bovenaan in mijn lijstje, ja. Wie heeft zowel preludes en fuga's geschreven als solostukken, kamermuziek en orkestwerk, tot grootse werken zoals de Matteüspassie? Dat spectrum, die rijkdom: fenomenaal.