Hoe zou het nog zijn met… Paul Gascoigne?

Paul Gascoigne in oktober 2011 © Reuters

Het leven van Paul John Gascoigne, vernoemd naar Paul McCartney en John Lennon van The Beatles, leest als een tragedie. Reeds als kind maakte hij enkele traumatische ervaringen mee. Zo ziet hij op zijn tiende het jongere broertje van zijn beste vriend doodgereden worden en verliest hij even later bijna ook zijn vader aan een hersenbloeding. Het is vanaf die periode, zo onthulde Gascoigne later zelf in zijn autobiografie, dat hij op school tics en ander afwijkend gedrag (rare geluiden, uit het niets beginnen schreeuwen) begint te vertonen. Niettemin blijkt hij de jongen uit Gateshead een uitzonderlijk voetbaltalent te zijn.

Wereldgoal

‘Gazza’ tekent zijn eerste profcontract in 1983 bij Newcastle United en maakt nadien grote sier bij Tottenham Hotspur (1988-1992), Lazio Roma (1992-1995) en Glasgow Rangers (1995-1998). Voor de nationale ploeg, waarvan hij uiteindelijk het shirt 57 keer droeg, maakt Gascoigne op 15 juni 1996 op het Europees kampioenschap in eigen land een weergaloos doelpunt tegen Schotland. Gascoigne en The Three Lions stranden op het toernooi in de halve finales tegen Duitsland, waarna de middenvelder in tranen uitbarst. 



Drank en medicijnen

Al vóór het EK ging het met Gascoigne echter bergaf. In de tabloids raakt bekend dat hij zijn vrouw Sheryl geregeld slaat. Het koppel scheidt in 1999. In het voorjaar van 1998 moet Gascoigne, op dat moment al verslaafd aan drank en medicijnen (hij stal medicijnen van de clubarts en stond geregeld dronken op het trainingsveld), uit Glasgow vertrekken. Hij vindt onderdak bij het Middlesbrough van Bryan Robson. Wanneer Gazza datzelfde jaar ook nog eens uit de selectie van bondscoach Glenn Hoddle voor het WK in Frankrijk gelaten wordt, stort zijn wereld helemaal in. Meer dan ooit tevoren grijpt hij naar de alcohol om zijn depressies te verdrinken. Het is dan al dat Gascoigne voor het eerst aan zelfmoord denkt.

Zelfmoord

Bij Everton (2000-2002), Burnley (2002), het Chinese Gansu Tianma (2003) en Boston United (2004) probeert Gascoigne zijn carrière nog nieuw leven in te blazen, terwijl talloze therapiesessies in klinieken en afkickcentra zonder succes blijven. Integendeel zelfs, op de koop toe raakt hij ook verslaafd aan cocaïne.

Zelf bestempelt Gascoigne 2008 als het moeilijkste jaar uit zijn leven, met een mislukte zelfmoordpoging als triest hoogtepunt: in een bad in een Londens hotel probeert hij zichzelf te verdrinken, maar veiligheidspersoneel vindt hem tijdig en voert hem naar een hospitaal.

Beterschap

Het lijkt Gazza (een beetje) wakker te hebben geschud. Een jaar later laat hij vanuit zijn ontwenningskliniek in het zuiden van Engeland optekenen: “Dit is mijn laatste kans. Een van mijn vrienden heeft me gezegd dat ik meer levens dan een kat heb. Hij heeft gelijk maar deze keer is het mijn laatste".

Van zijn cocaïneverslaving is hij intussen wel verlost, van zijn drankprobleem nog niet helemaal. Zo werd hij eind 2010 opgepakt wegens dronken rijden. Recent gooide hij nog eens alle remmen los, zo bekende hij in zijn column voor The Sunday Sport: Na 19 maanden sober te zijn geweest stortte hij letterlijk ruim twee weken lang op blikjes Stella. Hij kocht ook een fles gin, maar die deed hij naar eigen zeggen niet open. Een zoveelste afkickkliniek in Londen zette hem weer op het goede spoor. Hopelijk nu definitief. (KVDA)