Gainsbourg (Vie héroïque) @ Canvas, Vrijdag 15/2, 22.10u

15/02/13 om 18:27 - Bijgewerkt om 18:27

Bron: Knack Focus

Niets zo tricky als een biopic. Vraag dat maar Joann Sfar die 'Gainsbourg (vie héroïque)', een fantasievol portret over de mythische Franse zanger Serge Gainsbourg, regisseerde.

Gainsbourg (Vie héroïque) Vrijdag 15/2, 22.10 - Canvas. Joann Sfar, FR 2010

Gainsbourg (Vie héroïque) @ Canvas, Vrijdag 15/2, 22.10u

Niets zo tricky als een biopic. Vraag dat maar Joann Sfar. De gelauwerde stripauteur regisseerde Gainsbourg (vie héroïque), een fantasievol portret over Lucien Ginsburg alias Serge Gainsbourg, de mythische Franse zanger van La Javanaise, Bonnie and Clyde, Couleur café en Je t'aime... moi non plus.

In Frankrijk werd zijn filmdebuut matig enthousiast tot lovend onthaald. En dat wil wat zeggen bij onze zuiderburen, die de Gitanes rokende woordkunstenaar als een nationale schat beschouwen. De rest van de wereld had het moeilijker om deze zwierige vignettenreeks, tussen musical en farce, in de armen te sluiten.

Sfar, bekend van stripseries als Donjon en De kat van de rabbijn, begint zijn film met de aankondiging dat het hier 'een sprookje' betreft. Zo moet je deze film inderdaad ook bekijken: tegelijk fictief en getrouw aan Gainsbourgs biografie, en dus ver verwijderd van de typische biopic.

Dat Sfar een grote Fellinifan is, merk je in de openingsscènes, met de jonge Jood Ginsburg in korte broek. In het door de nazi's bezette Parijs wordt hij achtervolgd door een reusachtig opgeblazen kop in papiermaché, een allusie op zijn complex over van zijn uiterlijk. Vrij vroeg wordt ook een soort diabolische dubbelganger geïntroduceerd, een groteske feniksfiguur met uitvergrote kromme neus die de meer brutale kant van de verlegen singer-songwriter moet voorstellen. Dat kwellende alter ego vergezelt Gainsbourg tijdens zijn tumultueuze avonturen en laat Sfar toe regelmatig ondeugend uit de hoek te komen.

Gainsbourgs Joodse identiteit komt dan wel aan bod - onder meer wanneer de piepjonge Ginsburg een antisemitische affiche ontwaart en wanneer hij zijn Jodenster gaat halen- maar wordt verder onvoldoende uitgewerkt. Dat Gainsbourgs versie van La Marseillaise op verontwaardiging onthaald werd, is wel een sleutelscène in deze grillige film, maar die laat zich verder vooral bekijken als een muzikale jukebox.

Sfar rijgt daarbij de scènes aan elkaar met Gainsbourgs ontmoetingen en relaties met vrouwen als France Galle, Juliette Gréco, Brigitte Bardot en Jane Birkin. Die gainsbourgeoises worden met veel overtuiging gespeeld door actrices die vaak sterk op hen lijken. En theateracteur Eric Elmosnino stort zich met hart en ziel in zijn titelrol. Ook daardoor heeft Gainsbourg (vie héroïque) zijn magische momenten. (LJ)

Lees meer over:

Onze partners