Recensie: Rekening in het Rood

29/04/10 om 14:50 - Bijgewerkt om 14:50

Bron: Knack Focus

De eerste aflevering van Rekening in het Rood was ongeloofwaardig en misleidend.

Recensie: Rekening in het Rood

Elke woensdag, VT4 (0)

Als de politieke partijen ook na de verkiezingen niet uit de impasse raken, dan hebben wij een eenvoudig voorstel: stuur er de reality-tv op af. De afgelopen tijd heeft de televisie zich opgeworpen als de ultieme 'problem solver', of het nu gaat om bouwwerven waar het verkeerd gelopen is of om droomvakanties die in het water zijn gevallen. Waarom de kijkbuis dan geen kans geven om de crisis op te lossen? Je hoeft zelfs niet eens een nieuw format te bedenken: een speciale aflevering van Supernanny kan al volstaan, want Wendy Bosmans is het toch gewoon om met onhandelbare kinderen om te gaan.

De nieuwste vertegenwoordiger van de interventie-tv heet Rekening in het Rood en is bedoeld voor mensen in financiële nood. De eerste aflevering draaide om een nieuw samengesteld gezin met zes kinderen, waarvan moeder Daisy tonnen speelgoed in huis haalde om haar bloedjes blij te maken. Daisy had echter niet alleen een gat in haar hand, maar ook een afkeer van rekeningen, en alle binnenkomende post stopte ze netjes ongeopend weg in kasten en dozen. Nadat mental coach Greet Dyckmans samen met het duo alle brieven en aanmaningen had doorgenomen, bleek het gezin met een schuldenberg van meer dan zestigduizend euro te zitten. Daarom trok het gezelschap naar een advocaat, die voorstelde om schuldbemiddeling op te starten zodat op zeven jaar tijd het gros van de schuldeisers terugbetaald zou zijn.

Hoe schuldbemiddeling praktisch verloopt en wat voor opofferingen die procedure vergt, kwam nauwelijks ter sprake. Maar erger nog, ook de psychologische kant bleef onderbelicht. Iemand die zo duidelijk de liefde van haar kinderen wil kopen, heeft toch een probleem, en toen Daisy's grootste bewaar tegen de schuldbemiddeling was dat ze 'altijd al het gevoel had gehad op mijn 38e te zullen sterven', hoopte je al helemaal dat er enkele psychologen zouden opduiken. In plaats daarvan moest het duo echter enkele simpele proefjes uitvoeren om de waarde van geld weer te leren kennen en de problemen onder ogen te leren zien. Vader Daniel, die voordien altijd zijn hoofd in het zand had gestoken, moest van de 'mental coach' bijvoorbeeld verstoppertje spelen met zijn kinderen, om te beseffen dat hij zich vroeger altijd verstopt had voor de rampspoed. Dyckmans geeft in het dagelijkse leven managementtrainingen, en we moeten eerlijk toegeven dat ze er in die vijf minuten in geslaagd is al onze vooroordelen tegenover dat soort cursussen te bevestigen.

Veel indruk maakte het allemaal niet, want het gezin verhuisde enkele weken nadien naar een grote villa waarvan de huurprijs 300 euro hóger was dan die van hun vorige huis. Een stap die het koppel zich wel kon veroorloven, vond Daisy, want 'de schulden waren nu toch weg'. Nog een paar simpele opdrachten later bleek de benarde situatie plots helemaal opgelost. Toen Dyckmans het koppel opnieuw bezocht, bleken ze bij het nakijken van de rekeningen zelfs nog over te houden op het einde van de maand. De veel te dure villa was helemaal geen beletsel meer, en om Daisy te feliciteren met het einde van haar koopverslaving, kreeg ze van de mental coach een aankoopcheque van 1000 euro van een sponsorend kledingmerk. Dat is toch een beetje alsof je een herstellend alcoholist zou voorstellen om een fles champagne te kraken op zijn genezing.

De eerste aflevering van Rekening in het Rood was ongeloofwaardig en misleidend, en voor mensen met financiële problemen die elke dag vechten om rond te komen, moet het programma een belediging zijn geweest.

Stefaan Werbrouck

Wat vond u van Rekening in het Rood? Laat het weten!

Onze partners