Recensie: Mijn Restaurant - De Finale

09/12/11 om 11:01 - Bijgewerkt om 11:01

Bron: Knack Focus

Het vierde seizoen van Mijn Restaurant zit erop, en het realityprogramma gaat voor een paar jaar de koude kant in. Enkele vaststellingen na afloop van de finale en de hele reeks.

Recensie: Mijn Restaurant - De Finale

© Belga

Mijn Restaurant is een staatszaak geworden: voor de start van de finale werden de twee overblijvende duo's - Amber en Elodie uit Ekeren en Eef en Michael uit Blankenberge - bemoedigend toegesproken door niemand minder dan Elio Di Rupo. Toen het vorige seizoen afliep, stonden we immers vlak voor de verkiezingen van 13 juni 2010 en om nog eens te benadrukken hoe lang de onderhandelingen hadden geduurd, hadden de makers de kersverse premier gevraagd om een korte boodschap in te spreken, in het Nederlands. De weg naar het hart van het Vlaamse volk verloopt via de maag, zo weet ook Di Rupo blijkbaar.

Het Limburggevoel bestaat niet: nadat de Stroopfabriek van Borgloon in 2007 de Monumentenstrijd op Canvas had gewonnen, leek het zogenaamde Limburggevoel wel een onstuitbare natuurkracht waarmee de Limburgers alle andere mensen van Vlaanderen onder de mat zouden vegen. Na vier seizoenen van Mijn Restaurant, is Limburg echter de enige provincie die nog nooit heeft gewonnen, en ditmaal raakte het duo uit Tongeren zelfs niet in de finale. Zouden we dan nu eindelijk kunnen ophouden over dat Limburggevoel?

Mijn Restaurant kan het ook zonder conflicten: wellicht zat de tragische zelfdoding van ex-deelnemer Chris Aerts in de herfst van 2010 er voor iets tussen, maar dit vierde seizoen was een stuk ingetogener dan de vorige. Geen kandidaten die uitgekafferd werden, geen breed uitgesmeerde conflicten tussen personeelsleden, geen inzinkingen voor opdringerige camera's, de sensatiezucht was ver te zoeken. In die zin zijn de verlegen Amber en Elodie ook de perfecte winnaars.

Mijn Restaurant kan het niet zonder Peter Goossens: alle heisa rond de zaak-Aerts zorgde er ook voor dat Peter Goossens verstek gaf als juryvoorzitter, en hem heeft deze reeks toch gemist. Om het met Willem Asaert te zeggen: de nieuwe jury had een gebrek aan fraîcheur, en het was opvallend hoe de leden naarmate de reeks vorderde een steeds kleinere rol speelden.

Het volgende seizoen mag ook half zo lang duren: als Mijn Restaurant nog terug komt, dan mag dan van ons - zoals Peter Goossens - in een afgetrainde, slankere stijl zijn. Als concept blijft het programma ijzersterk, maar de reeks ging ook dit jaar weer gebukt onder de vele lang uitgesponnen proeven en dode momenten. En laten we wel wezen: de ontknoping van Mijn Restaurant was ontroerend, maar de anderhalf uur non-televisie die eraan voorafging, hadden we kunnen missen.

Stefaan Werbrouck

Lees meer over:

Onze partners