Actuele Thema's »
maandag 21 mei 2012

Recensie: God & Klein Pierke – Rudi Vranckx

dinsdag 20 december 2011 om 14u28

'God & Klein Pierke' was sterk en meeslepend, maar dat was eerder te danken aan Rudi Vranckx dan aan Martin Heylen.

God & Klein Pierke – Rudi Vranckx
Elke maandag, één ***

‘Die ene hebben ze niet vermoord, de andere vijf wel.’ De eerste aflevering van het tweede seizoen van God & Klein Pierke werd plotseling een schrijnend stukje Het Leven Zoals Het Is: Afghanistan, toen Rudi Vranckx vertelde over een aanval van de Taliban op een VN-post. Omdat een van de medewerkers toevallig de eerste regel van de islamitische geloofsbelijdenis uit het hoofd kende, werd hij gespaard door de invallers, maar de anderen werden genadeloos afgemaakt.

Vranckx vertelde het verhaal zonder duidelijke emotie, als een man die al zo vaak gezien heeft tot welk kwaad de mens in staat is dat hij van niets nog echt opkijkt. Fatalisme was eigenlijk een beetje de rode draad in dit portret, met de reporter die kalmpjes aan Martin Heylen uitlegde hoe je eventuele ontvoerders in een menigte kunt herkennen of die te midden van enkele rellen in de Palestijnse gebieden doodleuk opmerkte dat hij dezelfde dingen tien en twintig jaar eerder ook had meegemaakt. Die ‘cool’ weet Vranckx zelf aan zijn verblijf in Bagdad, waar hij naar eigen zeggen een ‘overdosis angst’ heeft toegediend gekregen, waardoor hij van niets nog echt bang kan worden.

Heylen zelf is allerminst immuun voor angst, zoveel bleek wel uit zijn blik toen in de Palestijnse gebieden de kogels rond zijn hoofd floten. De confrontatie van het groentje en de geharde reporter leverde natuurlijk wel leuke televisie op, maar net als in het eerste seizoen van God & Klein Pierke kon Heylen ook nooit echt doordringen tot de kern van de persoon die hij volgde. Zelfs niet op het einde, toen beiden samen in de tuin van het Italiaanse vakantiehuis van Vranckx zaten en in alle rust konden praten, leerde je weinig bij over de mens achter de journalist. God & Klein Pierke was dus wel sterk en meeslepend, maar dat was eerder te danken aan de inkijk die je kreeg in wat oorlogsreporter moet doen en doorstaan en hoe het eraan toegaat in de frontlinie, dan aan de aanpak van de makers.

Stefaan Werbrouck

Meer over: ,

 

Reacties

marc_depuydt | 1 februari 2012

Ik begrijp heel goed dat Rudi zijn werk en privé gescheiden houdt. Meer wil ik daarover niet kwijt. Trouwens Rudi is uitvoerig in beeld gebracht geweest in het programma : Mijn moeder waarin Rudi en zijn moeder uitvoerig naar voor gekomen zijn. Ja, een Vlaming geeft zich niet gemakkelijk bloot.

Ongepast?

bieke_93 | 23 december 2011

Ik moet zeggen dat ik dat ik best raar opkeek van de mening van Stefaan Werbrouck en anderen hier op het forum. Ik vond Martin Heylen schitterend. Door zijn emoties te tonen trekt hij de kijker mee in de oorlogswaanzin. Zijn vragen zijn helder en to the point en de antwoorden van Vranckx oprecht. Laatstgenoemde zei inderdaad dat zijn gevoelens sinds Bagdad wat afgevlakt zijn, maar het gebrek aan veel klankvariatie in zijn stem en zijn blik op oneindig, die hier geïnterpreteerd schijnen te worden als onverschilligheid, zijn in mijn ogen de de uiting van een diep besef van het onheil in de wereld, wat hem pijnigt, alsook de onmogelijkheid om er iets aan te veranderen.

Ongepast?

wenne | 21 december 2011

Ben het ook eerder eens met machante. Rudi heeft zeer duidelijk te kennen dat hij liever niets prijsgeeft over zijn privéleven. Martin werd bv. ook niet uitgenodigd in zijn huis in Italië om te filmen. Ik vind dit Rudi zijn goed recht, maar dan is het ook begrijpelijk dat Martin ook niet de man achter de verslaggever kan tonen. Rudi is volgens mij erg verweven met zijn werk en zoals hij zelf zei enkel in Italië tot rust kan komen.

Ongepast?

machante | 21 december 2011

Helemaal niet akkoord - Diegenen die goed geluisterd hebben weten dat Rudi niet van plan was om ook maar de minste informatie over zijn privé leven vrij te geven. Voor de familie en de vrienden van Rudi is het belangrijk om de 'mens' Rudy te doorgronden maar voor TV kijkers is het voldoende om de 'oorlogsreporter' Rudi Vrankx beter te leren kennen en dat is wat we te zien kregen. Respect.

Ongepast?

nathalie3O | 20 december 2011

ja,we hebben gekeken voor rudi Vranckx en dachten misschien een andere Rudi te zien,maar neen .We hebben er niet veel van bijgeleerd.Gewoon een oorlogsreportage.Ik denk zelf dat martin met iets anders beter begonnen was,misschien verliest hij nu kijkers. een vraagteken?

Ongepast?

 

Reageer

Opgelet: Het is niet mogelijk om anoniem te reageren. Uw loginnaam zal bovenaan uw reactie verschijnen.

Om een reactie te plaatsen, dien je geregistreerd te zijn: