Recensie 'Breaking Bad 5, Deel 1': Koning Walter

07/08/13 om 19:27 - Bijgewerkt om 19:27

Bron: Knack Focus

De eindsprint is ingezet in het eerste deel van Breaking Bad 5, maar de winnaar is al bekend: de kijker.

Breaking Bad - seizoen 5, deel 1 *****

(Sony Pictures Home Entertainment)

Recensie 'Breaking Bad 5, Deel 1': Koning Walter

De wegen van de dvd-markt zijn soms ondoorgrondelijk. Neem nu Breaking Bad: de eerste twee seizoenen van de reeks kwamen in de lente van 2011 bijna gelijktijdig uit, maar daarna was het wachten tot mei van dit jaar op het vervolg. Sindsdien zijn er in drie maanden tijd drie boxen uitgekomen, met dit eerste deel van het vijfde seizoen als laatste in de rij. Het zegt wellicht iets over de status die Breaking Bad ondertussen bereikt heeft: medio augustus zijn op de Amerikaanse tv de laatste acht afleveringen - het tweede deel van seizoen 5 - te zien, en men wil niet-ingewijden duidelijk de kans geven om bij te benen.

De transformatie van Walter White naar drugskoning Heisenberg is bij de start van het laatste seizoen zo goed als compleet. Na de clash met Gus Fring heeft Walter het methrijk voor zich alleen, maar zijn nieuwe positie als top dog brengt nieuwe problemen met zich mee. Doordat Gus zijn handlangers niet meer kan betalen, is de kans groot dat een van hen gaat klikken bij de politie, en Walter moet voortaan ook zelf instaan voor de volledige productieketen, van de zoektocht naar grondstoffen tot het vinden van de juiste afnemers.

Zijn plannen op dat vlak worden vaker gevoed door zijn bovenmaatse ego dan door zijn verstand, en lopen dus soms dramatisch af. Voor de mensen rond hem heeft zijn gedrag en zijn grootheidswaanzin ook steeds meer desastreuze gevolgen, vooral voor zijn vrouw, die op de rand van een depressie staat, en zijn compagnon Jesse, die zich steeds meer ontpopt tot de meest gewetensvolle van de twee.

Het slechte nieuws is dat deze box slechts een half seizoen van Breaking Bad bevat, en dat voel je. Er worden bij de start een paar lijntjes uitgegooid die ongetwijfeld pas in het tweede deel hun beslag zullen krijgen, waardoor deze acht afleveringen minder een uitgebalanceerd geheel vormen, zeker in vergelijking met dat perfect uitgevoerde kat-en-muisspel tussen Walter White en Gus Fring in het vierde seizoen. Desondanks toch de hoogste mogelijke score, omdat je er na wat ze de afgelopen jaren hebben laten zien wel gerust op kunt zijn dat de schrijvers de losse eindjes in de volgende weken aan elkaar zullen knopen.

En omdat er in dit achttal zeker vijf scènes of afleveringen zitten die tot de meest indrukwekkende uit de Breaking Bad-geschiedenis behoren - toch geen kleine verdienste. De overval van het team op een goederentrein met chemische stoffen, de clash tussen Walter en Mike, de ex-bodyguard van Gus, de werkelijk briljante eerste vijf minuten van de tweede aflevering, waarin alle thema's en motieven vervat zitten zonder dat er één van de hoofdrolspelers meedoet... er is geen enkele serie die zo vaak zulke uppercuts uit kan delen.

Met die flamboyante vertelstijl - zowel inhoudelijk als visueel - en die focus op één centraal personage is Breaking Bad zowat het spiegelbeeld van het documentair realistische en versplinterde The Wire. Maar als de makers erin slagen om het verhaal op een gepaste, bevredigende manier af te ronden, dan mogen beide reeksen van mij voortaan samen een troon delen. Extra's: commentaartracks bij alle afleveringen, making ofs, gewiste scènes, korte documentaires.

Stefaan Werbrouck

Lees meer over:

Onze partners