Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul
05973912015-08-26 12:19:192015-08-28 07:48:31Knack FocusmagazineReviewarticleEls Van SteenberghePar Els Van SteenberghePodiumKnack Focus

Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul

De vijftiende editie van het Zeeland Nazomerfestival start imposant met Saul, locatietheater in een verweerde lasloods in de haven van Vlissingen. Een 25-koppige bigband zorgt voor een explosief decor waarin Roofthooft als Saul rondwaart, rent, ijsbeert, triomfeert en, uiteindelijk, breekt.

yesEls Van Steenberghe2015-08-27 08:35:00http://focus.knack.be/entertainment/podium/theater-dirk-roofthooft-is-boem-paukenslag-prachtig-alleen-als-koning-saul/article-review-597391.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/podium/theater-dirk-roofthooft-is-boem-paukenslag-prachtig-alleen-als-koning-saul/article-review-597391.htmlhttp://focus.knack.be/entertainment/podium/http://m.focus.knack.be/entertainment/podium/
Theater: Dirk Roofthooft is boem paukenslag prachtig alleen als koning Saul

The Play = Saul

Gezelschap = Zeeland Nazomerfestival

In een zin = Saul is een wonderlijke explosie van talent die ons de vereenzaamde, twijfelende ziel van een koning voorhoudt als een spiegel van onze ziel en samenleving. Ondanks de soms wat haperende regie voelt dit stuk als een overdonderende, rakende razende rennende boem paukenslag.

Hoogtepunt = De intieme, zacht gezongen dialoog tussen Roofthooft en Claron Mc Fadden én de slotscène. Dat is de apotheose van het spel van Roofthooft die zijn Saul stap voor stap, woord na woord en blik na blik opbouwt en vervolgens - eerst langzaam en dan steeds sneller - blik na blik, stap na stap en woord na woord laat instorten tot een hoopje wanhoop dat je zou willen omarmen.

Quote = 'Ik weet niet wie ik ben. Niemand weet wie hij is'

Meer info: www.nazomerfestival.nl

Boem. Paukenslag. Daar ligt alles plat. Weer razen violen celli bassen koperen triangel trommels pauken. Roofthooft raast en rent raast en rent raast en rent raast en rent en stopt. Drama. In volle slag. Hij kijkt naar de muzikanten. Kijkt naar het publiek. De ogen niet langer kordaat focussend maar wild van links naar recht schietend. Zijn Saul wankelt. Twijfelt. Valt. Alles valt. En verdwijnt. Wat rest, is fenomenaal zinderende leegte. Nazinderend van anderhalf uur razend muziektheater dat via de mythologie de immer twijfelende inborst van de mens en zijn verlangen naar het goddelijke portretteert. Wonderlijk.

Wat in de lasloods van Vlissingen tussen Dirk Roofthooft als Saul en de muzikanten van David Kweksilbers Big Band gebeurt, is het best te omschrijven als wat gebeurt tussen de woorden die Paul Van Ostaijen neerschreef: dat swingt, dat ontstaat uit en bestaat door elkaar.

De eerste aanblik van de loods - een knap staaltje architectuur uit de jaren vijftig - doet nochtans anders vermoeden. De tribune is tegen een van de korte wanden van de loods gebouwd en kijkt uit over de kale, magistrale ruimte. Enkele meters voor de tribune staan de muziekstandaards van de muzikanten opgesteld. In een simpele, halve cirkel. De muzikanten zitten vrij dicht bij de tribune waardoor het speelvlak niet zo geweldig groot is. En waardoor de kans dat Roofthooft zowat letterlijk weggespeeld wordt door de muzikanten groot is. Je vraagt je toch af of dit zelfs voor een van de grootste acteurs van de Lage Landen niet te ambitieus is. Luttele seconden nadat Roofthooft is opgekomen, schaam je je al voor dat getwijfel aan zijn kunnen.

Roofthooft palmt meteen de hele ruimte in. Hij draagt een los, wit hemd, een heel brede, uitwaaierende zwarte broek en een sobere blauwe jas, evengoed in een zacht glanzende, heel soepele stof. Dat kostuum, samen met zijn kordate passen én zijn blikken waarmee hij het publiek telkens vangt en weer loslaat, zorgen ervoor dat je hem geen seconde uit het oog verliest. Hij stuurt de blik van élke toeschouwer. Meer dan ooit maakt hij hier van zijn lichaam een instrument waarmee hij - net als de muzikanten van de Big Band - Boudewijn Tarenskeens partituur met virtuositeit speelt. Die jazzy partituur verklankt de onrustige ziel van Saul. En is een intrigerend samenspel tussen de stem (sprekend en zingend) van Roofthooft, de stem van sopraan Claron Mc Fadden en de 'stemmen' van de muziekinstrumenten.

De spreekstem van Saul werd geschreven door Rob de Graaf, een van de grote theaterauteurs die als geen ander teksten kan beeldhouwen met stilte en soberheid. Het resultaat is ook nu weer een uitgebeende tekst die de verhaallijn subtiel maar helder suggereert met korte, krachtige zinnen die vooral de vertwijfelde ziel van Saul - en bij uitbreiding van elk mens - tonen. Dat Saul een koning - de eerste koning van de Israëlieten - wordt tegen wil en dank die zich afvraagt waar god is en almaar meer genoeg krijgt van alle geweldenaars om hem heen, maakt dit stuk tegelijkertijd tot een haarscherpe analyse van de religieuze oorlog die IS tracht te voeren. En de machteloosheid van de wereldleiders tegenover die geweldenaren.

Regisseur Dick Hauser had de eer om met al dit goud te werken. Zijn regie is evengoed sober maar doet kaler aan dan de rijke eenvoud van muziek, tekst en spel. En dat hij de demonen van Saul door een tapdanser laat vertolken, is goed gevonden maar simpelweg overbodig. Het is zelfs ietwat storend in het scènebeeld. Dat Roofthooft zelfs de klanken van dat getapdans perfect in zijn spel ingewerkt krijgt, illustreert het verbazingwekkende talent van deze man.

Daarom is Saul een wonderlijke explosie van talent die ons de vereenzaamde, twijfelende ziel van een koning voorhoudt als een spiegel van onze ziel en samenleving. Ondanks de soms wat haperende regie voelt dit stuk als een overdonderende, rakende razende rennende boem paukenslag.

Els Van Steenberghe

Smaakmaker:

<script type="text/javascript" src="http://omroepzeeland.bbvms.com/p/omroepzeelandshare/c/2508239.js?width=320&height=240"></script>

LOW
30van-steenberghe-elsVan SteenbergheElsreporter/assets/5/avatar_2634.jpg<p>Els Van Steenberghe is theaterrecensent.</p>http://focus.knack.be/entertainment/auteurs/els-van-steenberghe-30.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/auteurs/els-van-steenberghe-30.htmlZeeland NazomerfestivalDirk Roofthooft
Arnon Grunberg acteert in Zeeuws badpaviljoen
Arnon Grunberg acteert in Zeeuws badpaviljoen
Arnon Grunberg acteert in Zeeuws badpaviljoen
Arnon Grunberg acteert in Zeeuws badpaviljoen
01974532011-03-01 11:39:252014-06-17 02:15:31Knack FocusmagazineNormalarticleTheaterEntertainmentKnack Focus

Arnon Grunberg acteert in Zeeuws badpaviljoen

Grunberg zal de rol van de schrijver vertolken in 'Am Ziel' (tekst van Thomas Bernhard), een creatie van Zeeland Nazomerfestival.

auto2011-03-01 11:39:24http://focus.knack.be/entertainment/podium/arnon-grunberg-acteert-in-zeeuws-badpaviljoen/article-normal-197453.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/podium/arnon-grunberg-acteert-in-zeeuws-badpaviljoen/article-normal-197453.htmlhttp://focus.knack.be/entertainment/podium/http://m.focus.knack.be/entertainment/podium/http://focus.knack.be/entertainment/http://m.focus.knack.be/entertainment/Eva Pel

Grunberg speelt in Am Ziel, naar een tekst van de Oostenrijkse theaterauteur Thomas Bernhard. Dit is een creatie van Theaterproductiehuis Zeelandia. Het stuk is een van de vier locatievoorstellingen in het kader van de elfde editie van het Zeeland Nazomerfestival dat plaatsvindt van 23 augustus 2011 tot en met 4 september 2011. De voorstelling is enkel tijdens het festival te zien.

Alleen in Zeeland

Die exclusiviteit heeft alles te maken met de missie van dit festival. Zeeland Nazomerfestival, artistiek geleid door Alex Mallems, brengt 'theater en dans op verrassende locaties in de openlucht en in bijzondere gebouwen verspreid over Zeeland'.

De 11e editie opent met een grootschalige buitenproductie: Trojaanse Vrouwen van Euripides. Op 25 augustus 2011 gaat Toreadors van Jean-Marie Piemme in première. 'Een hedendaagse komedie over de strijd om te overleven in economisch zware tijden.' Ook Tsjechovs Oom Wanja wordt opgevoerd. En op 24 augustus 2011 gaat Am Ziel van Thomas Bernhard in première. Daarin worden de vakanties aan zee van moeder (vertolkt door Raymonde de Kuyper) en dochter (gespeeld door Lieke-Rosa Altink) 33 jaar lang gemarkeerd door de steeds terugkerende rituelen, maar deze keer wordt het anders.

Zoeken naar de zin van het bestaan

Het wordt anders omdat de moeder de gevierde 'dramatische' schrijver (vertolkt door Arnon Grunberg) van het succesvolle toneelstuk Redde wie zich redden kan uitnodigt. Er wordt gediscussieerd over het schrijverschap, theater en klassenstrijd; het leven en de zin ervan. Onderhuids woedt er een strijd tussen moeder en dochter.

Arnon Grunberg, die op 22 februari 2011 zijn veertigste verjaardag vierde, woont en werkt in New York. In 1994 verscheen zijn debuut Blauwe maandagen, gevolgd door onder andere Figuranten (1997), Fantoompijn (2000) en De asielzoeker (2003). Voor Tirza (2006) ontving hij zowel de Gouden Uil als de Libris-literatuurprijs.

De voorstelling zal geregisseerd worden door Judith de Rijke. Zij regisseerde eerder al werk van Grunberg. Meer bepaald de toneelstukken Figuranten (1999) en Van Palermo naar San Francisco (1994), dat Grunberg speciaal voor haar schreef. In 2010 schreef en regisseerde De Rijcke Vlammenstad voor het Zeeland Nazomerfestival. Op vraag van Alex Mallems regisseert zij nu Am Ziel . De voorstelling speelt in het badplaatsje Domburg, waar onder meer Pieter Mondriaan graag vertoefde. Mallems licht toe:

Die locatie en kunstzinnige sfeer is perfect voor het stuk te maken, waarin ook over kunst gedebatteerd wordt. Bernhard laat in het eerste bedrijf een moeder en dochter de koffers pakken om in het tweede bedrijf naar hun zomerverblijf aan zee - Domburg in dit geval - te trekken. Daar ontmoeten ze de schrijver, gespeeld door Grunberg. Hij werkte reeds eerder samen met regisseur Judith De Rijcke.

Op locatie spelen impliceert bovendien een lichtere relatie tussen schijn en werkelijkheid. Ook dat was een reden om de rol door een echte schrijver te laten vertolken.

Els Van Steenberghe

Thomas BernhardAron GrunbergZeeland NazomerfestivalZeeland