Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit
07712912016-10-31 13:57:002016-10-31 14:56:08Knack FocusmagazineLong readarticleJoost DevrieserePar Joost DevriesereTV & RadioKnack Focus

Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit

Joost Devriesere - Sinds de tv-serie The Walking Dead zijn zombies niet langer een randfenomeen in de popcultuur. Maar waar komen die levende doden vandaan? Waarom bewegen ze zich voort als een zatte oom? Vertellen ze ons iets over de levenden? En bezwijken de waggelaars niet onder hun eigen succes? We zochten het voor u uit, op Halloween.

yesJulie Herreman2016-10-31 14:25:00http://focus.knack.be/entertainment/tv-radio/waar-zijn-die-tandjes-hoe-de-zombie-stilaan-zichzelf-uitroeit/article-longread-771291.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/tv-radio/waar-zijn-die-tandjes-hoe-de-zombie-stilaan-zichzelf-uitroeit/article-longread-771291.htmlhttp://focus.knack.be/entertainment/tv-radio/http://m.focus.knack.be/entertainment/tv-radio/
Waar zijn die tandjes? Hoe de zombie stilaan zichzelf uitroeit

Joost Devriesere - Zombies zijn hot, al is dat niet altijd zo geweest. Niet zo heel lang geleden waren de zwalpende vleesetende monsters een fenomeen in de marge, boden ze enkel voer voor B-films, obscure comics en pulplectuur en spraken ze slechts een bescheiden groepje diehardfans aan. En toen kwam in 2010 The Walking Dead, een weliswaar gore maar narratief heel traditionele tv-serie van de kabelzender AMC over een groepje overlevenden dat na de zombie-apocalyps een nieuw bestaan probeert op te bouwen, en zich vooral bezighoudt met oeverloos geëmmer.

Joost Devriesere - De levende dode werd in een mum van tijd gemeengoed en het duurde niet lang voor Hollywood en de florerende betaalzenders en streamingdiensten op de kar sprongen. Met alle gevolgen van dien: vandaag zijn zombies - ooit symbool van onderdrukking en een metafoor voor een ontspoorde maatschappij - potentiële minnaars in tienerfilms (Warm Bodies), duiken ze op in gammele Jane Austen-parodieën (Pride and Prejudice and Zombies) of kunnen ze zelfs een job als rechercheur ambiëren (iZombie).

Joost Devriesere - Lan guinée

Joost Devriesere - De gepopulariseerde zombie van vandaag heeft niets meer te maken met de oorspronkelijke levende dode. Het woord 'zombie' ontsproot niet aan de fantasie van schrijvers of regisseurs maar aan onderdrukking en ontbering. De wandelende doden doken voor het eerst op in de 17e eeuw, in de Franse kolonie Sainte-Domingue, het huidige Haïti, en waren een hersenspinsel van de Afrikaanse slaven die door de Fransen massaal naar de Caraïben werden verscheept om er op de suikerrietplantages te werken. Ze moesten er zo hard wroeten en werden er zodanig mishandeld, dat velen van hen naar de dood verlangden.

Joost Devriesere - The Walking Dead.

Joost Devriesere - Die zou de slaven naar het lan guinée brengen, een hiernamaals dat sterke gelijkenissen vertoonde met hun continent van herkomst. Zelfmoord was volgens dat volksgeloof geen optie. Wie het lijden niet kon verdragen en de hand dan maar aan zichzelf sloeg, was eraan voor de moeite: hij zou een levende dode worden en voor eeuwig op de plantages ronddolen, gevangen in zijn eigen lichaam. De slaven gaven hem een naam: de zombie, een dreigende figuur die hen constant herinnerde aan hun miserabele bestaan.

Joost Devriesere - De mythe ging een eigen leven leiden, werd gretig overgeleverd en na de onafhankelijkheid van Haïti (1804) opgenomen in de voodoocultus. Voodootovenaars - bokor - zouden mensen door een soort hypnose kunnen veranderen in zombies om hen - ironisch genoeg - te kunnen inzetten als slaven.

Joost Devriesere - Popcultuur

Joost Devriesere - Het duurde nog een tijdje voor de Haïtiaanse zombie in de popcultuur werd opgenomen. In 1932 introduceerde de Amerikaanse regisseur Victor Halperin de eerste filmzombies in White Zombie, over een Haïtiaanse landeigenaar (de legendarische Bela Lugosi) die een contingent extreem klunzige waggelaars uitbouwt. En in I Walked with a Zombie (1943) van Jacques Tourneur wordt een plantage-eigenaar die zich wat vreemd gedraagt verzorgd door een argeloze verpleegster.

Joost Devriesere - In beide gevallen zijn de zombies zielloze maar onschadelijke wezens die de levenden niet naar het leven staan. De ommezwaai zou pas volgen in 1968, toen de Amerikaan George A. Romero in Night of the Living Dead de doden letterlijk uit hun graven liet klauteren. De walkers werden vleesetende monsters, dragers van een onbekend virus dat overgebracht wordt door een enkele zombiebeet. De moderne zombie was geboren: een moeilijk te doden - want al dode - vijand met een totaal gebrek aan intelligentie, gevoelens en ontzag voor menselijk leven. Romero zou later verklaren dat hij zich voor zijn film liet inspireren door I Am Legend (1954), een horrorroman van Richard Matheson over vampierachtige creaturen die Los Angeles en bij uitbreiding de wereld tot een ruïne hebben herleid.

Joost Devriesere - Al is het idee van een plaag van moordzuchtige levende doden niet nieuw. Reeds in de Bijbel werd het fenomeen vermeld. 'Uw doden zullen leven - ook mijn dood lichaam - zij zullen opstaan. [...] Ga, mijn volk, treed uw kamers binnen, sluit uw deuren achter u. Verberg u voor een klein ogenblik, totdat de gramschap over is', staat te lezen in Jesaja 26:19-20. In het Chinese volksgeloof wordt het platteland naar verluidt al eeuwenlang geplaagd door jiangshi, tot leven gewekte doden die de levenskracht van de levenden absorberen. En in 1921 publiceerde de Amerikaanse horrorschrijver H.P. Lovecraft (die van de Ctuhlu-mythologie) in het culttijdschrift Home Brew de zesdelige Frankenstein-parodie Herbert West - Reanimator, over een mad professor die doden tot leven wekt, die vervolgens weer anderen infecteren.

Joost Devriesere - Dawn of the Dead.

Joost Devriesere - Maatschappijkritiek

Joost Devriesere - Romero was iconoclast genoeg om zich niet te beperken tot een verhaaltje over het gebakkelei tussen levenden en doden. Zijn zombiefilmreeks, die vandaag zes delen telt, zag hij als een vehikel om op een entertainende manier maatschappijkritiek te leveren. In Dawn of the Dead (1978) trok hij van leer tegen overdreven consumptiedrift en televisieverslaving. In Day of the Dead (1985) stelde hij ons onvermogen om te communiceren aan de kaak. Land of the Dead (2005) bevatte een boodschap over de groeiende ongelijkheid in de samenleving en Diary of the Dead (2007) over de YouTubegeneratie. Wat hij wilde zeggen met Survival of the Dead (2009), een misbaksel dat eerder gemaakt lijkt voor Plattelands-tv, is nog steeds onduidelijk. Dat boeren het vandaag niet onder de markt hebben, waarschijnlijk.

Joost Devriesere - Feit is dat Romero meerdere generaties filmmakers en auteurs met het zombievirus infecteerde, van Lucio Fulci (Zombi) over Sam Raimi (The Evil Dead) tot het regisseursduo Jaume Balagueró en Paco Plaza (REC). Vandaag krijgt hij de financiering van zijn films zelfs niet meer rond. Verwonderlijk is dat niet want sinds Land of the Dead heeft hij het verkorven bij zombiepuristen. In die film voerde hij immers waggelaars op die over denk- én leervermogen beschikten. Plots konden levende doden pikhouwelen hanteren, uithalen met een kapmes en ja, zelfs een machinegeweer afvuren. Zijn Zombie 2.0 werd op hoongelach en onbegrip onthaald.

Joost Devriesere - Ren je rot?

Joost Devriesere - Levende doden zijn onderhevig aan enkele wetmatigheden waaraan volgens de diehards niet mag worden getornd. Zo is de doorsneezombie heel traag, en beweegt hij zich van punt A naar punt B zoals een zatte oom dat doet terwijl hij na een trouwpartij, met zijn hemd uit de broek en zijn das om het hoofd geknoopt, naar zijn auto op zoek gaat: niet noodzakelijk in een rechte lijn. Reden: het vergevorderde rottingsproces, waardoor spieren niet meer naar behoren functioneren en dode lijven wat makkelijker door hun enkels gaan. Enkele dapperen - Zack Snyder in zijn uitstekende remake van Dawn of the Dead (2004) en Marc Forster in World War Z (2013) - probeerden de pijlsnelle zombie te lanceren, maar ook toen stonden de hardliners op hun achterste poten bij het aanschouwen van zoveel vernieuwingsdrang.

Joost Devriesere - Rec.

Joost Devriesere - De originele popcultuurzombies zijn niet alleen traag, ze zijn ook lomp en ronduit dom. Ze kunnen niet klimmen of zwemmen, niets van de grond oppikken en ook het concept 'deurklinken' kennen ze niet. Bovendien hoor je ze van meters ver aankomen door hun karakteristieke gejammer. Met andere woorden: in de strijd tussen zombie en mens is die laatste altijd in het voordeel, al moet die wel rekening houden met zaken waar levende doden géén last van hebben: vermoeidheid, angst en depressie. Je bent dus maar beter goed voorbereid als je een waggelaar te lijf gaat.

Joost Devriesere - Hoe te overleven

Joost Devriesere - Het bracht Max Brooks - zoon van regisseur Mel Brooks - op een geniaal idee. In The Zombie Survival Guide (2003), een hilarisch handboek mét verhelderende illustraties, legt hij uit hoe je uit de grijpgrage handjes van de levende doden kunt blijven, en wat je vooral níét moet doen als je aan dit aardse tranendal gehecht bent.

Joost Devriesere - Brooks' handleiding bleek slechts een vingeroefening voor World War Z: An Oral History of the Zombie War (2006), een razend spannende, vlijmscherpe satire die aan de hand van interviews met diverse overlevenden een wereldwijde zombiepandemie reconstrueert en ondertussen nauwelijks verholen maatschappijkritiek levert. Een pageturner die je met bezwete handpalmen leest en door zijn aparte structuur onverfilmbaar leek.

Joost Devriesere - Dat bleek ook toen producent Brad Pitt (tevens hoofdrolspeler) het boek omturnde tot een weliswaar goed gemaakte maar verder vrij ordinaire actiefilm die het origineel in alle gaten verkrachtte. Van de vele originele ideeën in de roman - een fabrikant die zich rijk boert met nepproducten tegen het zombievirus, bijvoorbeeld - bleef nog maar weinig over. De fans van het boek waren kwaad, Max Brooks - die ook het scenario schreef - haalde cynisch de schouders op. De zombiemythe wordt verkocht aan de hoogste bieder en vervolgens vermarkt, en ondergaat daarmee hetzelfde lot als de vampiers, die andere tragische monsters die door de jaren heen zodanig werden mismeesterd dat ze ons geen greintje angst meer aanjagen.

Joost Devriesere - Zombiegekte

Joost Devriesere - Vandaag is de zombiegekte zo wijdverspreid dat zelfs het Center for Disease Control (CDC), de anders zo bloedernstige Amerikaanse overheidsinstantie die zich bezighoudt met het opsporen en voorkomen van epidemieën en infectieziekten op de zombietrein sprong. Op zijn website gebruikt het CDC de 'nakende dreiging' van een zombiepandemie als een middel om burgers te wijzen op het belang van een goede voorbereiding op overstromingen, epidemieën en andere rampspoed. Op zich een goed idee, al is het ook een teken aan de wand: niet de mensheid maar de zombies zelf dreigen stilaan het grootste slachtoffer te worden van een overdreven blootstelling aan het zombievirus. Het zit met andere woorden wel goed met die imminente zombie-apocalyps.

Joost Devriesere - .World War Z.

Joost Devriesere -

Joost Devriesere -

DRIE ZOMBIESERIES OM UW BIJTERS IN TE ZETTEN

Joost Devriesere - The Walking Dead heeft door de jaren heen flink wat van zijn pluimen gelaten. Gelukkig is er genoeg ander bingewatchmateriaal dat het wel en wee van de levende doden behandelt. Drie zombieseries om uw bijters in te zetten.

Joost Devriesere - Dead Set

Joost Devriesere - Met een klein beetje moeite vindt u op het wereldwijde web deze leuke mediasatire, die zich afspeelt in en om het Big Brother-huis. Van Britse makelij, dus ontspringen Walter Grootaers, Gerrit De Cock en Sandy Tura de dans. Geen paniek echter: er vloeit ruim voldoende would-be-celebritybloed. Gemaakt door Charlie Brooker, de man achter de intrigerende anthologieserie Black Mirror.

Joost Devriesere -

Joost Devriesere - In the Flesh

Joost Devriesere - Puber zijn is geen pretje, en al helemaal niet als je in een zombielichaam gevangen zit. Dat ondervindt de jonge Kieren Walker aan den lijve wanneer hij vier jaar na een zombieplaag zijn oude leventje probeert op te pikken en door vrijwel zijn hele dorp wordt gewantrouwd en uitgespuwd. Een meeslepende BBC-dramaserie met een hoek af.

Joost Devriesere -

Joost Devriesere - Z-Nation

Joost Devriesere - Een groep overlevenden van een zombiepandemie moet een misdadiger die de remedie tegen het virus in zijn bloed draagt naar de andere kant van de VS brengen. Wordt wel eens de 'Walking Dead van de Aldi' genoemd. Volkomen onterecht want in vergelijking met zijn grote broer excelleert Z-Nation niet alleen in leed en droefenis, maar ook in spitante sarcastische humor. De heerlijke B-vertolkingen krijgt u er zomaar bij. Te zien via Netflix.

Joost Devriesere -

Joost Devriesere -

MEDIUMPZ2051devriesere-joost-1Auteur en journalist bij Knack Focus en KnackDevriesereJoost/assets/533/avatar_273307.jpg<p>Auteur en journalist bij Knack Focus en Knack.</p>http://focus.knack.be/entertainment/auteurs/joost-devriesere-2051.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/auteurs/joost-devriesere-2051.htmlVictor HalperinGeorge A. RomeroRichard MathesonH.P. LovecraftSam RaimiJaume BalagueróPaco PlazaMax BrooksMel BrooksBrad PittWhite ZombieThe Zombie Survival GuideZ-NationNetflix
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
07463092016-08-30 14:20:432016-08-30 14:37:20NonePas de parutionNormalarticleFilmKnack Focus

Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen

Gene Wilder, legendarisch voor weirdo-rollen als Willy Wonka en Frederick Frankenstein, is overleden. Zijn eigenaardige screen presence gaf de Amerikaanse acteur een herkenbare stijl die quasi onmogelijk was om te imiteren. Ter illustratie presenteren we u zijn tien bekendste rollen.

yesJoachim Vandervoort2016-08-30 14:37:37http://focus.knack.be/entertainment/film/ter-nagedachtenis-van-gene-wilder-zijn-tien-bekendste-rollen/article-normal-746309.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/film/ter-nagedachtenis-van-gene-wilder-zijn-tien-bekendste-rollen/article-normal-746309.htmlhttp://focus.knack.be/entertainment/film/http://m.focus.knack.be/entertainment/film/
Ter nagedachtenis van Gene Wilder: zijn tien bekendste rollen
The Producers (1968)

Zijn doorbraak forceerde Gene Wilder via deze satirische komedie van Mel Brooks. Een producer (Zero Mostel) en een accountant (Wilder) hebben het lumineuze idee om een Broadwayshow te maken die gedoemd is om te floppen, waarna ze van plan zijn er met geld van investeerders vandoor te gaan. De titel van hun gegarandeerde mishit: Springtime for Hitler: A Gay Romp with Adolf and Eva at Berchtesgaden. Hun plan loopt echter in het honderd wanneer het stuk een onverwachte hit blijkt. Gene Wilder valt meteen op met de enthousiast gestoorde stijl die hem later zo zou kenmerken. Een nieuwe komediester is geboren.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/66a59bOGTzU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Start the Revolution Without Me (1970)

Een Franse Revolutieparodie met Marie-Antoinette als nymfo en Louis XIV als haar echtgenoot die opgewonden raakt van vreemdgaan. Perfecte situaties voor Gene Wilder om zich helemaal uit te leven, dus. Hijzelf speelt, net als Donald Sutherland, een tweeling die bij de geboorte verwisseld is en aan de vooravond van de revolutie vermengd raakt in palace issues. Er loopt ook een zekere Christina rond, zij moet de prinses van België voorstellen, zo'n 41 jaar voordat ons landje het levenslicht ziet.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/3svB0cl3gGs" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Willy Wonka and the Chocolate Factory (1971)

Misschien wel zijn bekendste rol is die van Willy Wonka in deze Roald Dahl-adaptatie. Dahl zelf was verbolgen over het resultaat, maar dat kan voor Wilder de pret niet bederven. Hij zet één van de raarste gozers uit de filmgeschiedenis neer. Alles wat hij doet, lijkt nergens op te slaan, en na een tijd wordt de kijker haast ongemakkelijk van zijn trukendoos. Wie wil weten hoe moeilijk het is om een ongemakkelijke kerel aimabel te maken, kan altijd eens kijken naar de geforceerde poging van Johnny Depp in de Tim Burton-remake.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/uQkDOs-EtdU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Everything You Always Wanted to Know About Sex * (* And Were Afraid to Ask) (1972)

Deze Woody Allen-film is opgedeeld in verschillende sketches. Het gedeelte met Gene Wilder is even eigenaardig als absurd. Wilder is een psychiater en krijgt een Armeense schaapherder over de vloer, die beweert verliefd te zijn op zijn schaap Daisy. Als de herder dit opbiecht, begint Wilder verbouwereerd rond te kijken voor hij na zo'n twintig seconden stilte enkel "I see" kan zeggen. De gênantste twintig seconden die je je kan voorstellen. De Armeen is evenwel niet onder indruk: "It was the best lay I ever had."

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/B94lP-fZyLk" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Blazing Saddles (1974)

Hilarische westernkomedie van Mel Brooks die destijds, niet laaiend enthousiast onthaald werd maar ondertussen wel tot cultstatus verheven is. Een ter dood veroordeelde Afro-Amerikaan (Cleavon Little) wordt de nieuwe sheriff van een dorp van racisten. Billy Wilder is The Waco Kid, een voormalig alcoholicus en gunman die de sheriff probeert te helpen om het volk voor hem te winnen. Deze scène, over kleinburgerlijke plattelandsmentaliteit, is een geniaal staaltje onsubtiele humor: "You know... morons."

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/BHqL7dNujNc" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Young Frankenstein (1974)

Mel Brooks en Gene Wilder hebben in totaal drie keer samengewerkt, maar deze monsterpersiflage is waarschijnlijk hun bekendste collaboratie. Wilder is de knettergekke kleinzoon van de al even knettergekke Dr. Frankenstein, en begaat zowat elke misstap die zijn illustere grootvader beging. Tussen alle gekke tirades in zijn er ook minder luidruchtige momenten, zoals deze introscène waarin Brooks de draak steekt met de Amerikaanse gewoonte om Europese namen permanent verkeerd uit te spreken.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/nxxSIX3fmmo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>The Adventure of Sherlock Holmes' Smarter Brother (1975)

Geschifte Sherlock Holmes-parodie waarvoor Gene Wilder voor het eerst in de regiestoel plaatsnam en waarvoor hij ook het waanzinnige script bedacht. Wilder is Sherlocks jongere broer Sigerson en wordt door zijn beroemde broer een zaak toevertrouwd terwijl die uit het land is. Legendarisch is de dansscène met de "kangoeroehop".

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/JOx4i1OYVo8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>Silver Streak (1976)

Gene Wilder is George Caldwell, een publisher die op een ellenlange treinrit gaat zitten om zich eens te kunnen vervelen. Hij wordt echter geframed voor moord en de doldwaze scènes volgen elkaar in sneltempo op. Onvergetelijk is vooral die waarin hij zich totaal ongepast vermomt als een aan alle stereotypes beantwoordende Afro-Amerikaan.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/UE__QBVpEmg" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>The World's Greatest Lover (1977)

Niemand was veilig voor de persiflages van Gene Wilder, zelfs de allereerste filmster niet. Rudolph Valentino geldt als één van de eerste sexsymbolen die enkel met zijn naam op de affiche een publiek kon aantrekken. Hij werd toepasselijk de Latin Lover genoemd. Gene Wilder speelt in deze dollemansrit een acteur die opgetrommeld wordt omdat de studio Valentino niet kon strikken.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/efyOVGixT-E" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>The Woman in Red (1984)

Zeemzoete romantische komedie die bekender is omwille van de 'Marilyn Monroe-scène' van Kelly Le Brock en het Oscargelauwerde Stevie Wonder-lied 'I just call to say I love you'. Wie Gene Wilder eens in een andere rol wil zien dan gewoonlijk, kan dat in deze door hemzelf geregisseerde remake van een film uit 1935 doen.

<iframe width="100%" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/r5Nav6IjlAs" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

(JVDV)

LOWGene WilderWilly WonkaFrederick FrankensteinMel BrooksMarie-AntoinetteRoald DahlRudolph ValentinoThe ProducersThe Waco Kid011http://focus.knack.be/entertainment/film/gene-wilder-overleden-ster-van-willy-wonka-blazing-saddles-en-the-producers/article-normal-746061.html

Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'

1746061
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'
07460612016-08-29 23:08:082016-08-30 07:18:30NonePas de parutionNormalarticleFilmKnack Focus

Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'

Acteur en komiek Gene Wilder is overleden. In zijn beroemdste films, vaak onder directie van Mel Brooks, vond hij een combinatie tussen "complete hysterie en ontroerende tederheid". Hij werd 83.

yesRudi Rotthier2016-08-29 23:08:00http://focus.knack.be/entertainment/film/gene-wilder-overleden-ster-van-willy-wonka-blazing-saddles-en-the-producers/article-normal-746061.htmlhttp://m.focus.knack.be/entertainment/film/gene-wilder-overleden-ster-van-willy-wonka-blazing-saddles-en-the-producers/article-normal-746061.htmlhttp://focus.knack.be/entertainment/film/http://m.focus.knack.be/entertainment/film/
Gene Wilder overleden - ster van 'Willy Wonka', 'Blazing Saddles' en 'The Producers'

Wilders neef Jordan Walker-Pearlman maakte het nieuws van het overlijden bekend via het vakblad Variety. Hij gaf "complicaties ten gevolge van Alzheimer" als doodsoorzaak.

Gene Wilder speelde in komische meesterwerken als 'Young Frankenstein', 'Blazing Saddles', 'The Producers' en 'Willy Wonka and the Chocolate Factory'.

Wilder zei zelf, in gesprek met Time in 1970, dat zijn "rustig uiterlijk een masker was" waaronder hij zijn hysterie wist te verbergen. "Na zeven jaar therapie werd dat een gewoonte". Het werd ook een soort waarmerk voor zijn optreden van de acteur. Hij werd in zijn rollen ook geholpen door mobiele, grote ogen, en vaak wild ros haar.

Zijn grote doorbraak in een film, na een carrière in het theater, kwam in 1967, met een rol als een zwaar neurotische , gekidnapte begrafenisondernemer in 'Bonnie and Clyde' van Arthur Penn.

Maar vooral zijn samenwerkingen met regisseur/auteur/acteur Mel Brooks brachten hem roem.

Verliefd op een schaap

De eerste samenwerking met Brooks, 'The Producers', leverde Wilders een Oscarnominatie op voor beste acteur in een nevenrol. In deze film speelde Wilder de rol van Leo Bloom, de hysterische boekhouder die meegesleurd wordt in een poging om via een theaterflop ('Springtime for Hitler') rijk te worden.

'Blazing Saddles', een parodie op een western, die (in de huidige terminologie) volledig politiek oncorrect was in taalgebruik rond ras, en die onder meer berucht werd om een uitvoerige schetenscène, zou volgens Brooks nu niet langer gemaakt kunnen worden - het was destijds al behoorlijk lastig.

Voor een derde film met Mel Brooks, 'Young Frankenstein', verdiende Wilder zijn tweede Oscarnominatie, dit keer als medescenarist.

Wilder speelde ook de dokter die verliefd wordt op een schaap in de komedie 'Everything you always wanted to know about sex but were afraid to ask' van Woody Allen.

En hij vertolkte de hoofdrol in de eerste verfilming van Roald Dahls bekende kinderboek 'Willy Wonka and the Chocolate Factory' (Sjakie en de Chocoladefabriek).

The Woman in Red

Na successen als acteur waagde Wilder de sprong naar de regie, met duidelijk minder succes. Zo stijgen de films 'The Adventure of Sherlock Holmes' Smarter Brother' (1975) en de Rudolf Valentino-spoof 'The world's greatest lover' (1977) niet boven de middelmaat uit. De aanhouder wint, en met 'The Woman in Red' (1984) blikte Wilder wel degelijk een succesfilm in. Op het eind van de jaren zeventig speelde hij vaak samen met de zwarte acteur Richard Pryor. Dat leverde met name met 'Stir Crazy' een kaskraker op, na eerder flauwe prenten als 'Silver Streak' (alweer een parodie, op de treinrampenfilm) en 'See no evil, hear no evil'. Afscheid van het witte doek nam Wilder reeds in 1991, al volgde daarna nog wel een decennium van optredens in tv-films.

(Belga/RR)

LOWcinemakunst, cultuur en entertainmentGene WilderMel BrooksArthur PennWoody AllenRoald DahlRichard Pryor