The Play = Tragedy of a Friendship
Gezelschap = Troubleyn / Vlaamse Opera
In een zin = Een fascinerende maar soms wat langgerekte trip vol typische Fabrebeelden waarin het verval van de naar liefde snakkende mens getoond wordt.
Hoogtepunt = Het hoogtepunt is eigenlijk een dieptepunt: de scène waarin enkele dansers doen alsof ze een danseres verkrachten. Een hartverscheurend, treffend sterk ‘gedanst’ en geschreeuwd beeld van de gewelddadige mens.
Score = * * * *
Quote = ‘Het verval zit overal’
 
Urinerende vrouwen? Check. Krijsende vrouwen? Check. In plastic- en aluminiumfolie gewikkelde vrouwen? Check.  Dames uitgedost als boogschietende krijgers der schoonheid? Check. Vrouwen in harnas? Check. Vrouwen die hun vagina dichtnaaien? Check. Vrouwen die hun huid opeten? Check. Vrouwen die zichzelf in brand steken? Check. Jan Fabres vrouwbeeld is ook in Tragedy of a Friendship opmerkelijk maar de Vrouwenraad alarmeren hoeft niet. Dankzij zijn muze formuleert hij een snedige visie op de wereld.
 
De tot afgrijzen getransformeerde vriendschap tussen Friedrich Nietzsche en Richard Wagner is Fabres springplank voor drie uur dollen. Hij jaagt er alle Wagneropera’s door, netjes verdeeld in 13 bedrijven. Geïnspireerd door Wagners iconische personages vat Fabre het verval van de mensheid in machtige (soms zelfs grappige) beelden. De sterkste scènes zijn deze waarin muziek, zang, dans en film elkaar versterken. Zoals de scène waarin de dansers aria’s in plastic zakjes vangen.
 
Deze Fabretrip is een onvergetelijke, denderende belevenis. Je valt van verbazing, in ontroering, in bewondering, in afgrijzen én heel soms in verveling. Dat laatste had Fabre kunnen vermijden door de bedrijven nog iets meer te comprimeren. Dan hadden er niet alleen op het podium hijgende vrouwen (en mannen) gestaan.
 
Smaakmaker:
 
 
Els Van Steenberghe
 
De volledige recensie verschijnt binnenkort in Knack Focus.