Ecologisch kunstenfestival in Antwerpen

 

De festivalorganisatie wil het publiek naar eigen zeggen trakteren op ‘elf dagen theater, muziek, film, expo, Caribische buikdans, Japanse choucroute, feest, seks, gladiatoren, Bruismelk, ethiek, esthetiek, zwarte dozen en verdwaalde honden. Zowel in het café, in de zaal, in de tuin als in de hangar zijn er dingen te doen, dingen te zien en dingen te bekritiseren.’

 

Met Festivaaalllaallalal start ook de actieve medewerking van Scheld’apen aan een transitie naar rechtvaardige duurzaamheid, een nieuw werk van Benjamin Verdonck.

 

Van 1 september 2012 tot 7 februari 2013 maakt Benjamin Verdonck een kunstwerk: het “Handvest voor een actieve medewerking van de podiumkunsten aan een transitie naar rechtvaardige duurzaamheid”. Hierin heeft Verdonck aandacht voor een bewuste omgang met onder andere voedsel, brandstof, papier en ander (recycleerbaar) materiaal. Hij vraagt de hele podiumkunstensector om één seizoen te proberen om het manifest te respecteren.

Scheld’apen onderschreef dit handvest en zal de artikelen daarin beschreven met zorg en naar best vermogen naleven.

 

Festivalaanraders zijn Sanglier (waarin Bernard Van Eeghem vertelt wat hij schildert, en schildert wat hij vertelt), Coping with Video (waarin Rudy Trouvé een indrukwekkende video-installatie met abstracte animaties, quadrafonie en live muziek presenteert), Lonseome no more (een concert van onder meer Joris Caluwaerts met theatrale gestes, dans en film, geïnspireerd op Kurt Vonneguts roman Slapstick) en De bultenklacht van de eigenzinnige theatertweeling Barbara en Stefanie Claes.