Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe is theaterrecensent.
Opinie

29/01/14 om 06:00 - Bijgewerkt om 05:59

Theater: Total Lost?

Wat kan je allemaal doen in een leeggehaalde ijzerwarenwinkel? Dansen en knuffelen en koffie drinken en rupsen eten! Failliet of niet, Geert Vandyck en zijn vader zien vooral de mogelijkheden na het faillissement in 'Total Loss' van Kloppend Hert.

Theater: Total Lost?

© Bart Grietens

The Play = Total Loss

Gezelschap = Kloppend Hert

In een zin =Total Loss is net als elke Kloppend Hert-creatie een autobiografische, geëngageerde voorstelling. Opgetrokken uit de schaamte en wanhoop die een faillissement met zich meebrengt maar afgewerkt met de hoop,het inzicht en de kracht die een zoon aan zijn vader kan schenken.

Hoogtepunt = Terwijl de vader First we take Manhattan van Leonard Cohen opvoert, verandert de scène in een naar munt ruikend oerwoud waarin stropdassen gebruikt worden om de vuilniszakken dicht te binden waarin het winkelgerief van de vader zit...

Score = * *

Quote = 'It takes more, more than a hammer and nails to make a house a home'

En wat als de crisis meer en vooral persoonlijker wordt dan een vervelend item in het nieuws of een actualiteitenprogramma? Theatermaker Geert Vandijck zag hoe het levenswerk van zijn vader, Luc Vandycks ijzerwarenwinkel, door deurwaarders werd leeggehaald. De woede en onmacht balde hij tot een voorstelling. Samen met zijn vader.

Alleen al door dit nobele en moedige uitgangspunt hoop je dat vader en zoon de mooiste productie van het nieuwe jaar zullen afleveren. Er passeren inderdaad scènes die je tegelijkertijd een krop in de keel en een lach op het gelaat bezorgen. Dat zijn de meest simpele scènes waarin vader en zoon speels met elkaar ravotten. Dat geravot toont echter hoe de twee worstelen met zichzelf, elkaar en de situatie waarin ze zich bevinden. Die situatie is het moment waarop de deurwaarders de deur achter zich in het slot trokken en Geerts vader alleen lieten in een 'winkel' met leeggehaalde rekken en een pruttelend koffieapparaat. Die rekken lijken wel laddertjes. Maar the sky is niet langer the limit in de economie anno 2014. Wat nu?

Een driemanskoortje opent de voorstelling en licht de situatie toe met gospelgezang en handgeklap. Ook tijdens de voorstelling springen ze geregeld bij. Mooi, duidend en toch raakt de muziek niet. De drie zangers staan er net te houterig bij en vinden pas hun draai wanneer ze zich tot dansers ontpoppen of de woorden laten voor wat ze zijn en gewoon neuriën. Pas dan verrijken ze het spel van Geert Vandyck en zijn vader. Die twee hebben geen nood aan illustrerend gezang. Vader en zoon hebben genoeg aan elkaar om een uiterst persoonlijke, soms ontroerende en vaak grappige, woordloze dialoog te spelen.

Luc Vandyck is zichzelf op de scène en dat is maar goed ook. Daardoor trapt hij tijdens zijn zoektocht naar verandering en zingeving alvast niet in de val van overacting. Te midden de restanten van wat eens een bloeiende zaak was, gaat hij op zoek naar alternatieven: ijsberen wordt acteren, koffie maakt plaats voor muntthee en krokant gegrilde rupsen vervangen koekjes. Samen met zijn zoon ontdekt hij de superman in zichzelf.

Total Loss is net als elke Kloppend Hert-creatie een autobiografische, geëngageerde voorstelling. Opgetrokken uit de schaamte en wanhoop die een faillissement met zich meebrengt maar afgewerkt met de hoop,het inzicht en de kracht die een zoon aan zijn vader kan schenken. Kortom, Total Loss betekent niet dat men total lost is.

Smaakmaker:

Els Van Steenberghe

Meer info: www.kloppendhert.be

Onze partners