Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe
Els Van Steenberghe is theaterrecensent.
Opinie

04/09/13 om 11:37 - Bijgewerkt om 11:37

Theater / Expo: Er was eens ... Europa

Thomas Bellinck maakt met 'DOMO DE EUROPA HISTORIO EN EKZILO' een tentoonstelling over het einde van Europa.

Theater / Expo: Er was eens ... Europa

© Danny Willems

The Play = DOMO DE EUROPA HISTORIO EN EKZILO

Gezelschap = KVS

In een zin = Terwijl je doorheen de toekomst wandelt, zie je jezelf als acteur in het verhaal dat deze ontwrichtende tentoonstelling toont.

Hoogtepunt = Het moment waarop je in het allerlaatste, donkere kamertje belandt...

Score = * * * *

Zelfs Guy Verhofstadt was vol lof over DOMO DE EUROPA HISTORIO EN EKZILO of 'Huis van de Europese Geschiedenis in Ballingschap' en twitterde enthousiast: "Vandaag de fantastische expo bezocht van Thomas Bellinck - een aanrader !!".

Als een politicus een tentoonstelling / voorstelling geweldig vindt, zegt dat zelden veel over de kwaliteit van dat werk. Maar in dit geval wél. Uiteraard ligt het verhaal van Europa Verhofstadt meer dan na aan het hart en laat de brave politicus / wijnboer geen kans ongemoeid dat te tonen.

Maar Huis van de Europese Geschiedenis in Ballingschap is allerminst een glad promopraatje voor Europa. Het is een doorwrochte en ontwrichtende tentoonstelling. Geen voorstelling. Want de acteurs die regisseur Thomas Bellinck zocht om zijn verhaal te vertellen moeten nog geboren worden... Bellinck heeft namelijk een 'toekomstig museum' gebouwd. Van zodra je het smoezelige gebouw in de Kloktorenstraat binnenwandelt (wat een verschil met de gladde, spiegelende gebouwen van de Europese Unie enkele straten verderop!), wijst een vriendelijke buurvrouw - die samen met de hond net haar plankiertje aan het schrobben is - je wegwijs. Na het beklimmen van een trap (die schreeuwt om wat extra nagels en enkele likjes verf) beland je in 2063.

Verwacht geen glanzende hightechomgeving. Het tegendeel is waar. In een voormalig kantoorgebouw waar de airco het heeft laten afweten, wandel je doorheen de smalle, donkere gangetjes (net pijpen), langs beige en pepermuntgroene, stoffige muren. Je passeert telkens een torenhoge stapel papier die dwars door alle verdiepingen heen priemt. Dat is de duizenden pagina's tellende Acquis Communautaire oftewel de verzamelde Europese wetteksten.

Je stapt met goudverf beschilderde kartonnen poortjes door en passeert beduimelde kaders vol klassieke (door Bellinck ontworpen) politieke landkaarten, restjes 'Euro-chocolaatjes', vergeelde kaartjes van lobbyisten, ... Zo word je ondergedompeld in de wereld van het ooit eengemaakte Europa. In Esperanto, Engels, Frans en Nederlands wordt haarfijn uitgelegd hoe tijdens die EU-periode van 'Lange Vrede' corruptie, gelobby, regeltjesdiarree en eigenbelang welig tierden. Ondanks het gigantische talent van Europa om alles in 'richtlijnen' te gieten en die richtlijnen desnoods in 30 verschillende talen te vertalen, kwamen er scheuren in de Unie. Tot ze uiteindelijk barst.

Terwijl je doorheen 'de toekomst' wandelt, zie je jezelf als acteur in het verhaal dat de tentoonstelling toont. Je bént deel van dat puffende Europa-in-crisis. De tentoonstelling laat je ervaren wat Europa is: ongewoon ingewikkeld, boven zijn stand levend en daardoor extreem kwetsbaar. Gehuisvest in een gebouw zonder spiegelwanden houdt deze expo elke Europeaan meer dan ooit een confronterende spiegel voor.

Dé apotheose is de allerlaatste halte van de expo. De donkerste halte. Zo donker dat je er eerst niet durft binnen te gaan. Het lijkt op een kerker met een smal raampje waardoorheen een streepje licht naar binnen valt. In dat streepje licht, ligt een brief.

Die brief deed Verhofstadt twitteren en doet elke bezoeker met een ongerust hart de gammele trappen afdwalen: wordt Europa onze kerker of is er nog tijd om er een mooie, propere plek van te maken met letterlijk en vooral figuurlijk veel zon?

Smaakmaker:

DOMO DE EUROPA HISTORIO EN EKZILO from KVS on Vimeo.

Els Van Steenberghe

Meer info: www.kvs.be

Onze partners