Maarten Westra Hoekzema's 'Komiek' sputtert als een leeglopend ballonnetje

20/12/16 om 08:00 - Bijgewerkt om 08:34

Bron: Knack Focus

Terwijl het publiek binnenkomt, vliegen de worstvormige modelleerballonnetjes sputterend in het rond om vervolgens leeg neer te dwarrelen. Intussen houdt vrolijke muziek er de sfeer in. 'Komiek' begint als een olijke, uitnodigende circusvoorstelling met een klungelende clown in de hoofdrol.

The Play = Komiek

Gezelschap = Maarten Westra Hoekzema

In een zin = Komiek toneel dat niet alleen over een komiek gaat die de lach wil vinden maar ook als toneelstuk de monkellach zoekt maar amper vindt.

Hoogtepunt = De toiletscène waarin het verwijderen van een spoortje in de wc-pot uitmondt in een hilarische scène, met Komiek en een WC-raampje in de hoofdrol.

Meer info:

www.maartenwestrahoekzema.com

Komiek wordt vertolkt door Maarten Westra Hoekzema. Hij toonde zich de afgelopen jaren een uitmuntend solo-acteur, onder meer inTestament (2014), en staat ook nu alleen op de scène. Zijn Komiek is een stand-upcomedian die aan zijn comeback werkt. Hij doet dat in een wit 'marcelleke', een zwarte broek en met wit geschminkte handen en dito gezicht. Hij staat op een smoezelig, piepklein tegelvloertje, amper groter dan de vloer van een toiletkamertje. Op de tegelvloer staan ook een stoel, een paar flessen drank en een koffiemok.

Terwijl het publiek binnenkomt, pompt Komiek modelleerballonnetjes op en laat ze dan sputterend in de zaal schieten. Intussen klinkt vrolijke circusmuziek en blijft het grauwe toneelgordijn - even 'breed' als het betegelde podiumpje - roerloos hangen. Dit prachtige scènebeeld is het werk van regisseur Stef Lernous. Hij reikt Westra Hoekzema naast zo'n machtig morsig decor ook enkele spelattributen aan: van repen chocolade tot alcoholstiften om oneliners op de tegelvloer te kriebelen. En drank, om een slechte jeugd door te spoelen. Want Westra Hoekzema's Komiek is een man die als jongen besloot om 'Komiek' te worden. Hij leerde - dank u, sardonische moeder van Komiek - dat jezelf pijn doen grappig is. Dus besloot hij daar zijn levensdoel van te maken. Op de speelplaats. In de toiletten van een café. Altijd en overal.

Zowel de moeder als de vader van Komiek zijn tragikomische figuren die hij elk in een onwaarschijnlijk verhaal schetst. Maar zo bruisend de verbeelding is, zo inspiratieloos en mak is het spel. Westra Hoekzema lijkt te twijfelen hoe hij het tragische levensverhaal van een Komiek moet spelen: down of vrolijk. Dat gedraal levert te veel matige, vlakke en soms te lang uitgesponnen scènes op waarin verhaal, spel en decor te zeer naast elkaar bestaan. Eén van de scènes die wél grandioos werken, is die waarin Komiek vertelt hoe het wegpoetsen van een 'spoortje' in het toilet zo ontspoort dat hij het toilet niet meer kan verlaten. Zeker niet langs de deur... Daar drukt Westra Hoekzema eindelijk op het gaspedaal van het spelplezier en scoooort!

Delen

Een van de weinige scènes die wél grandioos werken, is de scène waarin hij vertelt over hoe het wegpoetsen van een 'spoortje' in het toilet zo ontspoort dat Komiek het toilet niet meer kan verlaten. Zeker niet langs de deur... Daar drukt hij eindelijk op het gaspedaal van het spelplezier en scoooort!

Maar hij scoort veel te weinig. Hij weifelt te veel tussen geestigheid en droefheid en vond, tijdens de premièrereeks, nog geen goed evenwicht. Westra Hoekzema is een potige speler die altijd een duiveltje op zijn schouder lijkt te hebben dat vezelt dat spelen maar onzin is. Dat leverde al intrigerende monologen, zoalsTestament (2014), op maar resulteert deze keer in komiek toneel. Dit stuk over een komiek die de lach wil terugvinden, tracht de monkellach te bespelen maar vindt die lach amper. Uit elke tragedie kan een geweldige grap ontstaan, weet Komiek. Hopelijk geldt dit ook voor dit stuk.

Els Van Steenberghe

Onze partners