'De Nachtwandelaars' leiden in HETPALEIS zesjarigen door een dromerig donker bos

21/11/16 om 10:08 - Bijgewerkt om 22:16

Bron: Knack Focus

Beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck debuteert als jeugdtheaterregisseur en kiest daarbij niet voor de simpelste maar misschien wel een van de mooiste wegen.

'De Nachtwandelaars' leiden in HETPALEIS zesjarigen door een dromerig donker bos

de nachtwandelaars, hans op de beeck © © kurt van der elst | kvde.be

The Play = De Nachtwandelaars

Gezelschap = HETPALEIS

In een zin = Deze voorstelling is een cadeau voor zesjarigen. Het stuk geeft hen haast letterlijk sleutels om het hoofd te bieden aan dagen waarop de jeugdige zorgeloosheid even verdwenen lijkt.

Hoogtepunt = Het moment waarop de zussen alle rugzakken uitpakken.

Meer info: www.hetpaleis.be

'Sssht, er is al van alles aan het gebeuren', de vader maant zijn dochters tot stilte aan wanneer ze de donkere zaal binnenschuifelen. En inderdaad, er gebeurt al van alles. Op de scène staan drie vrouwen in grijze maatpakken (mét heerlijk frivole details) bij een graf. De ganse achterwand van de scène bestaat uit een enorm scherm waarop een bos te zien is. In donkere kleuren en getekend met de fijne penseelstreek die zo eigen is aan het werk van beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck.

Met De Nachtwandelaars debuteert deze internationaal vermaarde kunstenaar in het jeugdtheater. Dat debuut levert meteen een uitzonderlijk mooi vormgegeven voorstelling op. In uitzonderlijk donkere kleuren. De vrolijke tinten komen van het spel. De drie zussen, Ratje, Zus en Poppemie worden met zwier vertolkt door Eva Binon, Leen Diependaele en Marieke Dilles. Vooral Binon (Ratje) weet met haar priemende deugnietenblik, gevatte opmerkingen en ingetogen gestiek de aandacht aan zich te binden. Het verhaal is eenvoudig maar rakend en verrassend filosofisch: nadat ze hun vader begroeven gaan de drie zussen op pad, met op de rug een rugzak vol herinneringen aan hun vorige leven, toen hun ouders wél nog voor hen konden zorgen.

Die rugzakken zijn verbluffend vormgegeven snuisterijenkastjes, miniversies van de wonderlijke koffer die Op de Beeck ontwierp voor Book Burning (2012), de voorstelling die hij samen met Pieter De Buysser maakte. De rugzakken zitten vol herinneringen aan hun voorbije leven. Stenen, speelgoed en flesjes... De inhoud van een van de flesjes redt de toekomst van de meisjes. Meer verklappen zou zonde zijn.

Zoals in zijn beeldend werk dompelt Op de Beeck de toeschouwer onder in een donkere wereld die tederheid en melancholie uitademt. Door een ingenieuze technische ingreep op de scène weet hij zijn drie actrices een uur lang aan het wandelen te krijgen. Zij 'wandelen' voor het projectiescherm terwijl op dat scherm het geanimeerde, donkergrijze en mistige boslandschap te zien is. Voor je het weet, wandel je mee. Die wandeling door het bos en onbewust ook door hun jeugd levert prachtige nachtdonkere beelden én grappig spel op. De drie zussen giechelen en grienen, ze dansen én ze ruziën. Ze doen wat kinderen die te snel volwassen moeten worden doen. De actrices spelen met een kinderlijke toets en dat werkt wonderwel. Al voel je wel nog te veel de naden tussen de scènes. Maar, de uitzonderlijke minutieuze vormgeving waarin spel en verhaal ontluiken, intrigeert jong en oud. En de slotscène is majestueus in al zijn speelsheid, intimiteit en zintuiglijkheid. (Jaja, abstracte begrippen maar we willen het geheim van de voorstelling niet prijsgeven.)

De voorstelling benadert vormelijk de perfectie maar de soms iets te eenvoudige tekst en het vooral tijdens de eerste scènes wat stroeve samenspel wringen nog een beetje tegen. Desalniettemin doet De Nachtwandelaars de kinderen alvast hun allereerste nachtwandeling cadeau, plus het bijhorende gevoel: je vertrekt met donkere gedachten en met een hart aan scherven. Al wandelend heelt het hart en worden die gedachten lichter. Je komt terug het bos uit met een licht hoofd, een gloeiend hart en een lichte blik op de toekomst.

De Nachtwandelaars is een cadeau voor zesjarigen. Het stuk geeft hen op een speelse en visueel beeldschone wijze haast letterlijk sleutels om het hoofd te bieden aan dagen waarop de jeugdige zorgeloosheid even verdwenen lijkt, eventje opgelost zoals mist in een donker bos.

Smaakmaker:

Els Van Steenberghe

Onze partners