De Munt pakt uit met mateloze 'Macbeth'

20/09/16 om 12:59 - Bijgewerkt op 21/09/16 om 16:39

Bron: Knack Focus

De vloek van Macbeth zweefde afgelopen donderdag boven de terreinen van Tour & Taxis, waar het Muntpaleis gevestigd is nu de Muntschouwburg gerenoveerd wordt. Het gevolg? Geraas van vliegtuigen en gekletter van een tergend lang durende plensbui maakten de zangers soms onverstaanbaar. Toch is het niet de vloek die het deze voorstelling moeilijk maakt om helemaal te overtuigen...

De Munt pakt uit met mateloze 'Macbeth'

DE MUNT / LA MONNAIE MACBETH Prémiere: 14.09.2016 Muzikale leiding/Direction musicale: Paolo Carignani Regie/Mis en scène: Olivier Fredj Photo shows: Scott Hendricks, Béatrice Uria-Monzon © Buhlig

The Play = Macbeth

Gezelschap = De Munt

In een zin = Macbeth pleegt een aanslag op je ogen door alle overdadige projecties. Maar als je focust op de puike acteer- en zangprestaties en de warme, doorvoelde manier waarop dirigent Paolo Carignani Verdi's muziek laat openbloeien dan krijg je een intense opera-ervaring cadeau die subliem bekroond wordt in het laatste bedrijf.

Hoogtepunt = Ineens duikt het koor tussen het publiek op en zorgt voor een van de allermooiste, rakendste operamomenten van dit jaar.

Quote = 'Het leven....! Wat heeft het voor belang? 't Is het verhaal van een arme idioot, een windvlaag, een toon zonder betekenis!'

Meer info: www.demunt.be

Oei. Ergens tijdens het repetitieproces van deze grootse enscenering van Giuseppe Verdi's Macbeth verloor regisseur Olivier Fredj een van de basisregels van het regisseren uit het oog: 'less is more'. Fredj plaatst zijn performers in een decor dat de inkomhal van een chique hotel voorstelt en dat te vaak - door drukke projecties op de'hotelmuren' - de aandacht opeist. Zonder reden. Want Fredj heeft topperformers ter beschikking die meer dan genoeg zang-, acteer- én danstalent in huis hebben om deze Macbethklus zelfs zonder decor te klaren.

De titelrol, bijvoorbeeld, wordt vertolkt door de Amerikaanse bariton Scott Hendricks. Hij wordt tijdens de eerste scène op een lege speelvloer gegooid. Voor de leeuwen. En zingen moet hij. Misschien is dat wel de nachtmerrie van elke performer: een lege scène op strompelen en niet meer weten wat te zeggen of te doen. Hendricks weet behoorlijk goed wat te zingen en te doen. Hij is ook een van de weinige zangers die 'lelijk' durft te zingen. Wanneer zijn Macbeth overwelmd wordt door emoties laat Hendricks zijn stem fors uitschieten en raspen. Dat maakt zijn vertolking treffender dan de Lady Macbeth van de met perfectie flirtende mezzosopraan Béatrice Uria-Monzon. Zij zet een uiterst bevallige maar te cleane Lady Macbeth neer die bij haar Macbeth de machtswellust, het moorden en uiteindelijk ook de waanzin zal aanwakkeren.

Helemaal niet clean maar redelijk hilarisch zijn de als kinky fuifbeesten uitgedoste dansers die ook de rollen van de heksen vertolken. Geweldig om te zien. Dat ook deze troep niet alleen slapstickgewijs mag kronkelen omheen een ronde, rode zetel maar ook omringd werd door drukke videowanden maakt het allemaal wat te veel van het goede. Je zit erbij en je bekijkt de overdaad.

Ergens tijdens het repetitieproces moet Fredj toch een moment van vertwijfeling (of inzicht?) gekend hebben. Op het einde gooit hij - eindelijk - de meeste videoballast over boord. Het koor, dat in de openingsscène heel even zichtbaar is als het vanop een tribune op het podium naar de eenzame Macbeth op de kale scène kijkt, duikt ineens - als het naderende bos van Birnam - tussen het publiek op en dwingt een verblufte Macbeth om troonsafstand te doen. Hun gezang doet de lucht om je heen vibreren, je voelt de magie van virtuos gezang letterlijk door je lijf zinderen.

Macbeth pleegt een aanslag op je ogen door de overdadige projecties. Maar als je focust op de puike acteer- en zangprestaties en de warme, doorvoelde manier waarop dirigent Paolo Carignani Verdi's muziek laat openbloeien dan krijg je een intense opera-ervaring cadeau die subliem bekroond wordt in het laatste bedrijf, toen herinnerde Fredj zich nog net op tijd die ene basisregel der regie: less is more.

Smaakmaker:

<

In the head of Macbeth from La Monnaie | De Munt on Vimeo.

Els Van Steenberghe

Onze partners