Dagboek van een Béjart figurant: kippenvel op het podium

11/11/12 om 11:44 - Bijgewerkt om 11:44

Bron: Knack Focus

Knack Focus duikt achter de schermen van het Béjart Festival 2012. Lees hier het dagboek van onze figurant in Vorst Nationaal.

Dagboek van een Béjart figurant: kippenvel op het podium

© Wim Denolf

Knack Focus duikt achter de schermen van het Béjart Festival 2012. Lees hier het dagboek van onze figurant in Vorst Nationaal. Na de audities en repetities begint het gezelschap aan de eerste opvoering in Vorst Nationaal.

20u30

Het Béjart Ballet Lausanne begint aan zijn eerste opvoering in Vorst Nationaal. Later dan aangekondigd, maar daar is volgens front of stage-manager Dominique t'Sas een goede reden voor. "Ballet lokt een veeleisend publiek", zegt de man gehaast. "We kunnen pas starten als iedereen op de juiste plaats zit." In de coulissen wordt van 7000 toeschouwers gesproken.

De dansers vangen slechts een glimp op van de landen die ze bezoeken en waarderen dus het contact met de lokale figuranten. Hen hebben we de afgelopen uren echter amper te zien gekregen. Het gezelschap eet in een aparte cateringruimte, passeert nadien langs de kostuum- en make-upafdeling en moet zich dan tijdig opwarmen voor de show.

In mijn figurantenloge is het ondertussen een vrolijke boel, misschien omdat niemand er erg gerust op is. Andere blijven ijzig kalm en doen ondertussen een dutje of houden zich bezig op Facebook.

21u15

Tijd voor de figuranten om hun broeken en balletschoenen aan te trekken. Iemand wil mijn laptop lenen om de choreografie nog even te bestuderen op YouTube, maar daar is het te laat voor. "Ik weet niet meer wanneer we moeten rechtstaan", zegt de figurant verschrikt. Op het podium zullen we de opzwepende mechaniek van de Bolero wel weer herkennen, antwoord ik zonder veel overtuiging. In mijn hoofd kan ik wel duizend rampscenario's bedenken. Per slot van rekening hebben we de choreografie schetsmatig aangeleerd en hebben we ze slechts een keer helemaal uitgevoerd: in de oefenzaal, zonder dansers, podiumattributen of toeschouwers, en dat is ondertussen al meer dan zeven uur geleden.

22u15
Pauze in Vorst Nationaal. Op het podium hangt energie in de lucht. De dansers herhalen hun passen of overleggen nog even met elkaar, terwijl de figuranten elkaar oppeppen met grapjes, schouderklopjes en "bonne merde".

Het wat opgefokte sfeertje bedaart snel als de toneelmeester het einde van de pauze aankondigt. Even later worden de lampen gedoofd en zit ik zachtjes te sterven op mijn stoel aan de zijkant van het podium. Gedurende een drietal minuten gaat ook in mijn hoofd het licht uit. Waar ben ik aan begonnen? En dan schuift het doek open.

22u30

De magie van het moment, het perfecte samenspel van het balletgezelschap of de hulp van de souffleurs in de coulissen: het zal allemaal wel een rol spelen. Maar tegen alle verwachtingen in loopt de Bolero gesmeerd. Alle puzzelstukjes passen plotseling in elkaar. Zelfs het gebrek aan een echte generale repetitie gooit geen roet in het eten: de Béjarttroupe beheerst het meeslepende spektakel tot in de puntjes. Dat maakt onze bijrol gemakkelijker dan verwacht: met de dansers als gids loopt de choreografie haast vanzelf.

Dat moet ook wel, want tijd om vooruit te denken of te twijfelen over de volgende beweging is er niet. Tellen lukt me al helemaal niet. Daarvoor gaat alles te snel en is de chemie op het podium te overweldigend. Alsof iemand je aansluit op een stopcontact en 220 volt door je lichaam jaagt: met iets anders kan ik het niet vergelijken.

22u45
Het publiek reageert razend enthousiast. Het applaus voor het gezelschap houdt minutenlang aan, het gestampvoet van de toeschouwers op de tribunes davert doorheen de zaal. De figuranten staan daarbij op een rij achteraan het podium, maar ik heb kippenvel op plekken waar dat nooit eerder is voorgevallen.

Als het gordijn eindelijk finaal gesloten wordt, zijn op het podium alleen maar tevreden gezichten te zien. Niet in het minst bij Gil Roman, de artistieke leider van het gezelschap.

22u55
Zo veel moeite de dansers in hun kostuums en make-up hebben gestoken, zo snel rapen ze hun spullen bij elkaar in de artiestenloges. Enkele ogenblikken later zit het gezelschap al op de bus naar het hotel in het centrum van Brussel. Op zondagavond volgt immers een tweede show, waaraan ook dan weer repetities en een opwarming voorafgaan. De nacht zal voor iedereen van korte duur zijn.

Wim Denolf

Info en tickets: 0900 69 900 (voor de voorstellingen in Vorst Nationaal 0900 69 500), www.musichall.be


Onze partners