Nieuw Gents festival Uncanny Valley duikt in de underground: 'Experimentele muziek is niet langer een marginaliteit'

08/06/16 om 11:06 - Bijgewerkt om 11:06

'Wij ouwe rotten treden niet op uit nostalgie: er is niemand die de jaren zeventig wil herbeleven.' Aan het woord: Brits muzikant-journalist David Toop. Hij werkte al samen met Brian Eno en John Zorn en is nu een van de vele deelnemers van Uncanny Valley, een nieuw Gents festival dat tussen 8 en 11 juni undergroundmuziek met beeldende kunst vermengt.

Nieuw Gents festival Uncanny Valley duikt in de underground: 'Experimentele muziek is niet langer een marginaliteit'

Leden van Los Angeles Free Music Society in Pasadena, 1976. © Fredrik Nllsen

Vrijheid, daar lijkt de eerste editie van Uncanny Valley rond te draaien. Op het programma staan performances die niet gebonden zijn aan enige mainstreamconventie, en die de grenzen tussen geluid en beeld doen vervagen. Om dat mogelijk te kunnen maken, werkt de Gentse concertzaal Vooruit voor dit festival samen met de tentoonstellingsruimte 019, het museum voor actuele kunst S.M.A.K. en de promotor KRAAK. Resultaat: een vierdaags festival waar alles kan en experiment moet.

Centrale gast is de Los Angeles Free Music Society (LAFMS): een collectief van artiesten uit L.A. dat sinds zijn ontstaan in 1973 het experiment vooropstelt. De LAFMS-ledenlijst bevat klinkende namen: beeldend kunstenaars Paul McCarthy en Mike Kelley - verantwoordelijk voor de hoes van Sonic Youth' Dirty - en vooruitstrevende muzikanten onder wie Tom Recchion en Rick & Joe Potts. Zij zullen, samen met verwante hedendaagse groepen als de noisehelden vanWolf Eyes en het dadaïstische trio Volcano The Bear, in verschillende bezettingen het podium van de Vooruit bestormen.

David Toop

David Toop © Jana Chiellino

Blut en bespot

Op de laatste festivaldag, rond de middag, nemen enkele oorspronkelijke LAFMS-leden zoals McCarthy, Recchion en de broertjes Potts samen met Wolf Eyes deel aan een panelgesprek. David Toop modereert, en speelt die avond ook samen met TomRecchion en supergroep Extended Organ.

De Brit heeft de LAFMS al van bij zijn ontstaan van dichtbij kunnen volgen. Hij was nochtans als auteur, journalist en muzikant (Alterations, The Flying Lizards) gevestigd in Londen. 'In de jaren 1970 werden Tom Recchion en ik dikke vrienden, en dat zijn we tot op vandaag gebleven,' legt hij uit. 'We deelde onze platencollectie en leerden elkaars ideeën over muziek kennen. Hij bracht me in contact met de leden en de esthetiek van de LAFMS.'

Ondanks de grote plas tussen Londen en Los Angeles, ontstond er al snel een hechte relatie tussen Toop en LAFMS. 'We zaten in hetzelfde schuitje. In tegenstelling tot de tijdsgeest van de sixties, geloofden wij niet dat we de wereld konden veranderen met muziek. Wat wij wilden, is in vrijheid creëren. Maar experimentele muziek was een marginaliteit in de jaren 1970. De enige manier waarop we konden overleven, was door in collectieven liveshows te spelen en albums op te nemen. Dit motiveerde me om in Londen zelf veelvuldig samen te werken met onder meer Brian Eno, John Zorn en Max Eastley.'

Evan Parker & David Toop in Londen, 2016.

Evan Parker & David Toop in Londen, 2016. © Fabio Lugaro

Vanwege deze gelijkaardige achtergrond werd Toop in 2010 gevraagd om deel te nemen aan het uitverkochte Londense festival The Lowest Form Of Music, volledig gewijd aan LAFMS. Het is daarmee zes jaar geleden dat het collectief nog eens het Europese continent bezocht. Tot vandaag: David Toop en de LAFMS treden van 8 tot 11 juli aan in Gent. 'Wij ouwe rotten blijven niet samenspelen uit nostalgie. Niemand wil de jaren zeventig herbeleven: we waren toen blut en werden vaak bespot. De reden waarom we samen op dat podium kruipen, is omdat er nog steeds een chemie binnen de groep bestaat.'

Jong bloed

Wanneer we David Toop vragen naar de essentie van de Los Angeles Free Music Society, antwoordt hij dat het net essentieloos is: 'De LAFMS is een gediversifieerde groep van creatieve individuen die een liefde voor experimentele muziek betaalbaar houdt door samen te werken. Er is geen eenduidig LAFMS-geluid, en sommige artiesten konden me zelfs niet bekoren. Maar in groep waren ze in staat hun eigen verhaal te schrijven, los van de mainstreammuziek -en media.'

Delen

In tegenstelling tot de tijdsgeest van de sixties, geloofden wij niet dat we de wereld konden veranderen met muziek.

Toop stelt dat de LAFMS na meer dan veertig jaar nog altijd nieuwe leden aantrekt. 'Ook jonge artiesten zijn op zoek naar manieren om vrij te kunnen creëren, en de LAFMS kan daarbij een voorbeeld zijn. Al is er veel veranderd sinds de seventies. Zo is experimentele muziek een genre met een publiek geworden, waardoor de reacties van het publiek warmer zijn geworden. Het is toch al een goeie tien jaar geleden dat iemand schreeuwde dat ik van het podium moest.'

Uncanny Valley, van 8 t.e.m. 11/6 in Gent. Alle info: Vooruit.be.

Joshua Migneau

Onze partners