Kasabian (zondag 15:50, Main Stage)

03/07/11 om 20:34 - Bijgewerkt om 20:34

Bron: Knack Focus

Een verschroeiende start, een spannende slotspurt en daartussenin veel vals plat: Kasabian reed een grillige Tourrit in Werchter.

Kasabian, een gevestigde waarde in de indierock, kwam de binnenkort te verschijnen vierde plaat voorstellen.

Kasabian, een gevestigde waarde in de indierock, kwam de binnenkort te verschijnen vierde plaat voorstellen. © Koen Keppens

WHAT'S THE FUZZ?

The Stone Roses mochten ze wat meer naar krautrock geluisterd hebben: zo zouden wij, gesteld dat u er ons met een .45 tegen de slaap toe zou verplichten, Kasabian omschrijven. Geen wonder dus dat ze muziekrecensenten daarmee niet zelden tot het gebruik van de termen 'artistiekerig' en 'pretentieus' nopen. Laten wij het er voor de gezelligheid maar op houden dat de Britten al eens een hoogpolig keyboardtapijt onder hun nummers schuiven. Live blijft Kasabian op de grens tussen barok en kitsch overwegend aan de goede kant, en hun songs swingen aanzienlijk vlotter dan men op basis van de plaatversies zou durven te vermoeden.


Toch niet beter de toog opgezocht?

Dat had u tussen opener Clubfoot en afsluiter Fire inderdaad kunnen doen. Het middenstuk stuikte bij momenten spectaculair in elkaar. Ons door drie opeenvolgende katers en een navenant slaaptekort bezwalkte geheugen weet zich alleszins maar een handvol hoogtepunten te herinneren. Het nieuwe Velociraptor was er daar één van, afsluiter Fire ook - u klonk trouwens helemáál niet vals toen u die woe-hoe's meezong - en misschien nog het leukst van al was Where Did All The Love Go, met de massaal gescandeerde hamvraag 'Whatever happened to the youth of this generation?' Aangezien een pasklaar antwoord formuleren in uw positie een beetje lastig was, hield u het bij handklappen - en dat deed u uitstekend. En overigens zou Louis Tobback naar verluidt al geopperd hebben om de vraag in uw plaats te beanwoorden met een opiniestuk in de krant. Een welgemeend 'Up yours!' tot slot aan zanger Tom Meighan, die in L.S.F. een paar woorden uit My Lumps binnensmokkelde en er ons zo op pijnlijke wijze aan herinnerde dat we vanavond nog The Black Eyed Eyed Peas moeten verduren. Thanks a bunch, mate.


Het YouTubemoment?

Het stukje Misirlou - u ongetwijfeld bekend van de Pulp Fiction-soundtrack - dat aan Fastfuse werd vastgeplakt en waarbij Tom Meighan zijn tamboerijn in het publiek mikte. Het slachtoffer wordt as we speak door het Rode Kruis weer opgelapt.

(V.B.)

Lees meer over:

Onze partners